“ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ”
بسم الله الرحمن الرحيم
“ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ”
Биз “ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ” номли китобни сайтимизда, қисмларга бўлган ҳолда сизларга тақдим қилишимиздан кўзлаган мақсадимиз тўғрисида қисқагина фикр-мулоҳазаларимизни билдириб ўтишни жоиз деб билдик. Бу китобни сайтимиз кутубхонасидан бутун ҳолда топишингиз мумкин. Аввало китоб муаллифидан Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло рози бўлишини сўраймиз ва бу китобдан фойдаланувчилар Аллоҳ ризоси учун манфаатланишларини тилаб қоламиз. Мақсадга ўтадиган бўлсак, биз аввалдан даъватчиларга ёрдам бўлиши учун улар фойдаланишларини кўзда тутган ҳолда, даъватчилар фаолиятлари билан боғлиқ бўлган китоблар ва қўлланмаларни тақдим этиб келмоқдамиз. Бу китоб тақдимидан ҳам худди шу мақсадни кўзладик. Токи даъватчиларнинг Исломни ёйиш йўлидаги фаолиятларида ёрдам бўлса ва натижада биз ҳам ажрлансак. Агарки Исломга муҳаббатли экансиз, сиз бу китобни ўқиб албатта афсусланмайсиз, аксинча юксак маънавий бойликка эришганингиздан ва ҳаракатланишингизда шижоатингиз ошишига ҳамда айтиб ўтганимиздек, даъват йўлида фойдаланишингиз учун манба бўла олишидан хурсанд бўласиз, ин ша Аллоҳ. Буни китобни ўқишни бошлагач ҳис қиласиз.
ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ
ВАЗИФАЛАР ВА СИФАТЛАР
1
МУҚАДДИМА
Бутун оламлар парвардигори, меҳрибон ва раҳмдил, Қиёмат кунининг эгаси Аллоҳ Таолога ҳамду санолар бўлсин!
Барча пайғамбарлар ва расулларнинг сарвари, уларнинг энг сўнггиси Муҳаммад с.а.в.га Аллоҳнинг раҳмати ва саломи бўлсин!
Ҳақ Таоло Одам фарзандларидан пайғамбар ва расулларни танлаб олиб уларни барча инсонлардан афзал қилди ҳамда шариат аҳкомларини етказишни, ҳидоят нурини таратишни улар зиммасига юклади. Демак, шариат аҳкомларини етказиш, ҳидоят нурини таратиш пайғамбар ва расуллар иши ва вазифасидир. Уларнинг пайғамбар этиб танланишининг боиси, бошқа инсонлардан афзал эканлигининг сабаби ҳам шундадир.
Шариат аҳкомларини одамларга етказиш, уларни ҳидоят сари етаклаш мутлақо шарафли ва улуғ ишдир. Мусулмон одам пайғамбарларга эргашиб, уларнинг буйруқларига бўйсуниб, улардан кейин ҳам даъватни давом эттирса – гарчанд у Аллоҳ танлаб олиб, ваҳий юбориб турган пайғамбарлар даражасига ета олмаса ҳам – жуда улуғ ва шарафли ишни бажарган бўлади.
Ҳақ Таоло шариат аҳкомларини етказишни, инсонларни ҳидоят сари етаклашни бирор инсон зиммасига юкламоқчи бўлар экан, энг аввало ўша инсонни одамлар орасидан танлаб олиб, уни бир неча фазилат ва улуғ ҳислатлар ила сарафроз этади. Токи Аллоҳ Таолонинг ваҳийси келган вақтда унинг ҳислатлари, хулқ-одоби мукаммал бўлсин. Фазилат ва эзгулик сарчашмаларига ваҳий булоғи келиб қуйилгач, шариат ва ҳидоят ўз эгасини топиб, у билан уйғунлашсин. Аслида ҳам шундай бўлиши зарур эди.
Демак, ҳар қандай мусулмон пайғамбарларга эргашиб, инсонларни ҳидоят сари бошлар экан, энг аввало унинг ўзи яхшилик, фазилат ва эзгулик учун намуна бўлмоғи, ўзида исломий фикрлар, исломий ҳукмлар, ўзи чорлаётган чиройли ахлоқ ва сифатлар яққол намоён бўлиб турмоғи лозим. Акс ҳолда, у бундай шарафли вазифага лойиқ бўлмайди, уринса ҳам лойиқ бўла олмайди. Чунки даъват инсонлар ҳаётида яхшилик ва фазилат дебочаси бўлиб, уни фақат яхшилик ила зийнатланган, гап-сўзида, хулқ-одобида фазилат чўққисига чиққан инсонгина етказишга қодир.
Даъват йўлига кирган одам биз ушбу китобда келтирган фикрларга қатъий амал қилса, албатта у ҳақиқий даъватчи мақомига эришади, даъватдек шарафли вазифага доимо лойиқ бўлади ва муваффақият қозонади. Парвардигоридан бу дунёда ёрдам бериб, ғолиб қилишини, охиратда эса, пайғамбар ва сиддиқлар қаторида Фирдавс жаннатига киритишни умид қилган, оташин даъватчига айланади.
Биз ушбу китобдаги асосий фикрларни далиллар билан қувватлаб қисқа, лўнда жумлалар билан ифодалашни маъқул топдик. Токи бу фикрлар таъсирли бўлиб йигитлар қабул қилсин ва ўзларида намоён қила олсин. Кимки бу фикрлар билан чекланса, албатта бундан қаноат ҳосил қилади, деган умиддамиз. Кимки бундан ҳам кўпроғини хоҳласа, унга ҳам эшик очиқ. Албатта фазлу карами кенг Аллоҳ хоҳлаган бандасини бирор ҳислат ила бошқалардан ажратгувчидир.
Далил сифатида биз «саҳиҳ» ва «ҳасан» деб билган ҳадислардан фойдаландик. «Заиф» ёки «мавзуъ» (тўқима) эканлиги маълум бўлган ҳеч бир ҳадисни келтирмадик. Бу борада бор имкониятни сарфладик, деган умиддамиз. Агар бу борада хатога йўл қўймаган бўлсак, бунинг учун Аллоҳга беадад шукрлар бўлсин. Агар бирор жиҳат қоронғу бўлиб қолган бўлса, мағфират сўраш ила Аллоҳ Таолога илтижо қиламиз.
Ҳадис ровийси битта бўлса, ҳадис сўзларини ўша ровийнинг ривояти бўйича, ровийлар икки ёки ундан кўп бўлса, биринчи зикр қилинган ровий ривояти бўйича келтирдик. Чунки ундан кейинги ровийлар ҳам ҳадис сўзларида аввалги ровийга мувофиқ келишади ёки ривоят қилишда келтирилган сўзлар мазмунидан чиқиб кетмаган ҳолда, аввалги ровийдан оз-моз фарқ қилади, холос.
Ушбу китоб йигитлар ва ҳамма одамлар томонидан қизғин кутиб олинишини, уни ҳам ўрганиш, ҳам амал қилиш мақсадида жиддий эътибор билан ўқиб чиқишларини Аллоҳ Таолодан сўраб қоламиз. Токи улар ушбу китобдаги фикрларга амал қилиб содиқ мўминларга, холис даъватчиларга айлансинлар.
Aмин! Ё Роббил aламин!
китоб муаллифи: Маҳмуд Абдуллатиф Увайза
Кейинги қисмларда китобнинг асосий қисмига ўтамиз
