Ҳаёт қўрғонимиз бўлмиш Исломга эътиборсиз бўлмайлик

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Жамиятда унга бегона бўлган иллатнинг пайдо бўлиши ва инсонлар уни англамай ҳаётларига киритишлари таназзул сари қадам ташлашларини англатади. Чунки бу иллатни жамиятдаги инсонлар ҳаётига кириши, унга йўл қўймаётган тўсиқни қулаши билан бўлади. Бу ҳол қачонки инсонлар унга нисбатан беэътибор бўлишни, унинг асл моҳиятини унутишни бошласалар юз беради.

Биз бугун айнан шундай ҳолатдамиз. Ҳаётимизга тўхтовсиз кириб келаётган иллатлар олдида ожиз ва нотавон ҳолда қолдик. Чунки бу иллатлардан бизни ҳимоя қилувчи тўсиқ бўлган Исломни ҳаётимиздан узоқлаштирдик. Бу ишни энг ёмон йўл, зеҳнимиздан узоқлаштириш йўли билан амалга оширдик. Зеҳнимизда Ислом ҳақида хира тасаввурдан бошқа нарса қолмади. Оқибати эса, узоқ куттирмади. Энди зеҳнимиздаги бўшлиқни капитализм ақидаси эгалламоқда ва демократик тушунчалари ҳаётимизга тобора сингимоқда.    

Натижада, бугунги жамиятдаги ўзаро муносабатларимиз фақатгина манфаатга асосланиб шаклланмоқда, ўлчовлар эса, фойда-зарардан иборат бўлиб қолди. Чунки капитализм ақидаси ахлоқий, руҳий ва инсоний қийматлардан воз кечиш эвазига фақат моддий қийматни қўлга киритишга ундайди. Шу сабабли жамиятга рибо, зино, ёлғончилик, хиёнат, ҳасад, худбинлик ва бошқа шу каби иллатларни кириб келишини оддий ҳолдек қабул қилмоқдамиз.

Масалан, иқтисодий аҳволини ўнглаш мақсадида фоизли қарз олиш, фойдали бўлгани учун ароқ ва бошқа маст қилувчи ичимликлар савдоси билан шуғулланиш оддий ҳол. Аёлларга зийнатларини кўз-кўз қилиши ёки фахш ишлар оддий ҳол. Ҳаттоки атрофдаги инсонларнинг мусибатига бефарқ худбинлик ҳам оддий ҳол. Ҳаётимизда бунга мисоллар тўлиб-тошиб ётибди. Биз ўзимиз учун бегона иллатларни ҳаётимизга кираётганига лоқайдлик қилганимиз сари тубанликка кетаётганимизни идрок қила олмаяпмиз. Бу эса, жамиятимизни таназзулга олиб кетмоқда.

Жуда кўп инсонлар таназзулни ҳис қилмагани учун унинг воқесини идрок қила олмайдилар. Жамиятдаги муносабатларни фақат манфаат асосида шаклланиши, узвий эҳтиёж ва ғаризаларни тизгинсиз эркин қўйиб юборилиши инсонларни ўрмон қонунлари бўйича яшашга ундайди. Яъни уларда ҳаётни фақат моддий жиҳатига эътибор берган ҳолда яшаш учун курашдан иборат, деган тушунчани шакллантиради. Кучлилар ўз манфаати йўлида ожизларга зулм қилиши, ҳаққини тортиб олишини бошқалар лоқайдлик билан оддий ҳолдек қабул қилиши бир жиҳат бўлса, иккинчи жиҳат қолганларни мана шу шароитга мослашувидир.

Модомики, биз бу бузуқ муҳитдан, таназзул ва тубанлик ботқоғидан қутулиш хусусида фикр юритмас эканмиз, ривожланиш ва уйғонишга ҳаракат қилмас эканмиз, ўрмон қонунлари остида хорланиб яшайверамиз. Аммо бу иш Исломга бугунгидек демократик йўл билан динни ҳаётдан ажратиш асосида эмас, Исломни мабда эканини тушуниб, уни ҳаётга татбиқ қилиш билан бўлади.

Бунинг учун эса, Исломни руҳий асосга қурилганини англаган ҳолда фикрий уйғониш ва юксалиш сари қадам ташламоғимиз зарур. Шундагина капитализмнинг ботил ақидасини зеҳнларимиздан чиқариб, унинг иллатларидан қутуламиз. Барча ишларимизни Аллоҳга боғлиқликни ақлан идрок қилган ҳолда энг тўғри ўлчов ҳалол ва ҳаром асосида амалга оширамиз. Шундагина ҳаётимизга тубанликка олиб борувчи ўрмон қонунларини эмас, балки ақлимизни қаноатлантирадиган, фитратимизга мос келадиган ва қалбимизни хотиржам қилувчи Ислом ақидасидан келиб чиққан Шариатни татбиқ қилишни бошлаймиз.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Салоҳиддин

02.10.2019й