Саҳобалар ҳаётидан лавҳалар بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم Муалло ибн Жоруд Ҳазрати Умарнинг яқин дўстларидан бири эди. Кунларнинг бирида икки дўст сайр қилиб юришар экан, бир аёлнинг овози уларни тўхтатди. – Лаббай, холажон, – деди амирул мўминин. Аёл яқинлашиб, Ҳазрати Умарнинг олдига келди: – Сени бир пайтлар «Умарча» деб чақирардим. Вақт ўтиб, «Умар» бўлдинг. Мана, бугун ...