بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

1924-йил 3-март. Ушбу сана Ислом Умматини ғамгин қилиб, мустамлакачи Ғарбни шод этган кундир!

Буюк оламлар роббиси бўлган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин. Пайғамбарлар саййидига, аҳли оилаларига, покиза асҳобларига ҳамда қиёматгача уларнинг йўлидан гўзал суратда юрган кишиларга салоту саломлар бўлсин.

1924 йил 3 март 10:10. Ушбу кунда инглизлар ва ғарб давлатлари Халифалигимизни батамом тугатди. Шундан буён Ислом уммати бирон кун ҳам рўшнолик кўрмади. Ерларимиз бўлак-бўлакларга ажратилди, оталаримиз хорланди, умматнинг орзулари армонга айланди, оналаримизу опа-сингилларимизнинг номуслари топталди.

1924 йил 3 март 10:10. Худди шу куни Истанбулда Аллоҳнинг, Пайғамбарининг ва мўминларнинг душмани бўлган золим, хоин, яҳудий Мустафо Камол Исломий Халифаликни тугатди, халифани қамал қилди ҳамда ўз юртидан ҳайдаб чиқарди. Мустафо Камолнинг ушбу  разил, тубан иши учун Англия бу хоинни Туркияга ҳукмдор қилиб, мусулмонларнинг бўйнига миндирган биринчи куни бўлди.

1924 йил 3 март 10:10. Бу кунда мусулмонларнинг охирги халифаси султон Абдулмажид II тахтдан қулатилди. Уммат билан тенг ётиб, тенг турадиган, йиғласа йиғлаб, кулса куладиган одил халифалар ўтмишга айланди. Бутун Ислом оламида нотавонлик ва бахтсизлик ҳукм сура бошлади, одамлар учун чиқарилган энг яхши Уммат хор, ҳақир умматга айланди.

1924 йил 3 март 10:10. Бу кун Ислом умматининг бошқаруви дунё саҳнасидан қувилиб, ўрнини Ислом ва мусулмонлар душмани бўлган мустамлакачилар эгаллаган кун бўлди. Бунинг натижасида мусулмонлар мустамлакачи кофирлар томонидан азобланмоқда, ўлдирилмоқда, мол-мулклари талон-тарож қилинмоқда, қочқинларга айлантирилмоқда, ҳатто гўштлари ейилмоқда, бир сўз билан айтганда, инсонийликка мутлақо тўғри келмайдиган муносабатларга мубтало бўлмоқда. Муслималарнинг кўз ёшлари тўкилмоқда, қуролсиз қурбонларнинг қонлари дарё мисоли оқмоқда, фарзандларидан айрилган оналарнинг оҳ-воҳлари дунёни ларзага келтирмоқда, номуслари топталган аёлларнинг дод-фарёдлари оламни тутмоқда!

1924 йил 3 март 10:10. Бу сана умматнинг малай ҳокимлари, агар хожалари рухсат бермаса ёки уларга маддоҳлик қилмаса, бирор кун ҳам эгаллаган мансабида тура олмайдиган, ҳатто балчиққа қорила бошлаган умматнинг қадр-қиммати учун оғизларини оча олмайдиган, зўравонлик байроқлари остида бостириб келаётган мустамлакачи давлатларнинг оёқлари остида инграётган умматнинг шаъни учун ўч олишдан қўллари кишанлаб қўйилган куннинг бошланиши эди.

Миллатларнинг тирик миллат бўлиши сонининг кўплигидан, ер майдонининг кенглигидан, улкан моддий бойликларию дипломли кишиларининг кўплигидан ёки шаҳарларни эгаллаб, обод қилганидан ҳам эмас. Бугунги кунга келиб Ислом Умматининг сони тақрибан икки миллиардга яқинлашмоқда. Ислом юртлари шарқда Тинч океанидан бошланиб, ғарбда Атлантика океанигача чўзилган. Улардаги табиий бойликлар эса, дунёнинг энг қимматбаҳо бойликларидан ҳисобланган нефть, газ, уран, тилло ҳамда беҳисоб ер усти бойликларидан иборатдир…

Қолаверса, нефть қазиб чиқарувчи давлатлар ўз юртларида шаҳарлар, осмонўпар иморатлар қурмоқда. Дипломли кишилари эса миллионларни ташкил этади. Бироқ биз Ислом уммати шунга қарамай ўз қарорига ҳам эга бўлмаган мағлуб умматга айландик. Буларнинг барчасига сабаб битта, у ҳам бўлса ўз давлатимиз, ўз Халифамизнинг йўқлигидир.

Ўтмишга назар ташласак, илму ободончиликдан, маданияту ҳазоратдан узоқ бўлган, қир-адирлару саҳроларда яшаб, туяю қўй боқиб юрганлар араб жазирасидан чиқиб фатҳлар қилдилар, ўзлари билан ҳидоят рисолатини оламга олиб чиқдилар. Шу билан тарих йўналишини ўзгартирдилар, зулму зўравонлик тахтларини қулатдилар, миллатлару элатларни Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таолонинг:

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلاّ رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ

– „(Эй Муҳаммад), дарҳақиқат Биз сизни барча оламларга фақат раҳмат (яъни Аллоҳнинг раҳмати-жаннатига етаклагувчи) қилиб юбордик“ (21:107)

деб, бутун оламга туширган буюк Ислом ҳазоратига қориштириб, юз йиллаб илму-фан ва маданият билан безанган ҳазорий қўрғон барпо қилдилар. Улар Пайғамбар (с.а.в.) асос солган давлатдан йўлга тушиб, унинг уфқларини кенгайтирдилар, ҳатто дунё аҳли уни қулоғи билан эшитиб, кўзи билан кўрди.

Табиий савол туғилади, улар қўлга киритган, биз эса бугунги кунда эга бўлолмаётган нарса нима? Ҳеч шубҳа йўқки, бу ижроий-сиёсий вужуд ҳисобланган яхлит давлатдир.

Миллатларнинг тарих ва халқаро сиёсат майдонига кириб келишлари фақат мустаҳкам ақидага ва етакчи рисолатни олиб чиқишга асосланган кучли сиёсий вужуд билангина юзага келади. Буларнинг йиғиндисидан эса, Умматнинг ҳаёт ҳақида кўтариб чиқаётган тушунчалари, аниқроғи унинг борлиққа бўлган қараши, ҳалол, ҳаром ҳамда Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таолога мутлақ бўйсунишидан иборат кўзқараши вужудга келади. Бу ақидада Умматнинг ишларини тартибга солувчи тузум мавжуд.

Бугунги кунда дунё етакчилигини даъво қилаётган АҚШ, Россия, Англия, Франция ҳамда Хитой каби мустамлакачи  давлатлар ва уларнинг малайлари бўлмиш ҳокимлар, умматнинг покиза вужудига разолат, фаҳшу мункар ишларни тарқатиш орқали қалбларимиздаги ақидага путур етказишга, яксон қилишга интилиб келди ва ушбу ёвуз ишларида ҳамон давом этмоқдалар.

الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ

– „Мунофиқ эркаклар билан мунофиқ аёллар бир-бирларидандирлар. (Улар одамларни) ёмонликка буюрадилар, яхшиликдан қайтарадилар…“.  (9:67)

Исломий Уммат ўн асрдан зиёд давр мобайнида мустабид-золимларни безовта қилувчи, мўъминларнинг кўзини қувонтириб, одамларга осудалик бахш этувчи давлати билан тарих зарварақларини ҳам, дунёни ҳам тўлдирди. Халифалик давлати ҳукм сурган пайтларда мўъминлар азиз бўлиб, мустабиду мунофиқлар хор бўлдилар. У завол топиши билан мўъминларнинг ер юзидаги азизлиги барҳам топиб, жиноятчилар Ислом юртининг ичкарисида ҳам, ташқарисида ҳам бўй чўзиб қолишди. Умматнинг бўғин томирлари кесилди, тинчлиги йўқолди, иродаси бўшашди, шу дунёда туришининг омили бўлган шариати четлатилди, муқаддас қадриятлари поймол қилинди, ор-номуслари топталди, бойликлари ташиб кетилди.

Тўғри йўлдаги Халифалик қайтмас экан, азизликни ҳам, ғалабани ҳам тасаввур қилолмаймиз. Негаки ҳақгўй Пайғамбаримиз буни башорат қилиб, у зот билан Кавсар ҳовузи олдида учрашишимиз учун шу башоратни рўёбга чиқаришга ундадилар. Аллоҳ Таоло бизни ўзгалардан эмас, ўзимиздан бўлган иш эгаси – ҳокимга итоат этишга буюриб, шундай деди:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ

– „Эй иймон келтирганлар! Аллоҳга итоат этингиз, Пайғамбарга ва ўзларингиздан (бўлмиш) бошлиқларга итоат этингиз!“.     (4:59)

Ўзимиздан бўлган ҳоким ишларимизни ғамхўрлик ила Аллоҳ туширган нарса билан бошқарадиган кишидир, яъни халифадир.

Мана тўқсон йилдан зиёд вақт ўтибдики, уммат ҳамон Халифасиз, буюк Яратувчининг туширган ҳукмлари билан бошқариладиган давлатисиз кун кечирмоқда. Бунинг оқибатида уммат улкан гуноҳларга қолди. Лекин Исломий давлат тикланиши учун чин дилдан интилиб фаолият қилаётганлар бундан мустасно. Унинг соясидан бебаҳра ўтказаётган ҳар бир кунимиз уни қанчалар тез ва қисқа вақт ичида қайта тиклаш бизга жуда ҳам зарур эканлигини исботламоқда.

Шуни таъкид билан айтамизки, Ислом мабда бўлиб, унда яқин кунларда эълон қилинажак буюк давлатингиз учун етарли даражада асослар мавжуддир. У руҳий ва сиёсий ягона тўғри ақида бўлиб, ҳаёт ҳақидаги кўзқарашни ҳамда инсонга яшашдан кўзланган мақсадни белгилаб беради. Ушбу тузумни ҳаёт майдонида юришига келсак, умматнинг ўғлонлари дунёнинг барча бурчакларида тўлиб-тошиб ётибди, мусулмон мамлакатларининг бойликлари эса жаҳон иқтисодининг асосини ташкил қилади. Бутун ер юзига ёйилиб кетган сиёсат арбобларимиз эса, татбиқ этишга тайёрлаб қўйилган исломий дастурлар билан одамларнинг ишларини ғамхўрлик ила бошқаришга тайёр турибдилар.

Халифалик давлати бошқаруви билан исломий Умматнинг зафар қучишида ҳеч шак-шубҳа йўқ. Негаки бу ҳақда бизга еру осмонлар Парвардигори хабар бериб, шундай дейди:

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَإِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ

– „Аниқки, Бизнинг пайғамбар бўлган бандаларимиз ҳақида: «Шак-шубҳасиз, улар қўллаб-қувватлангувчилардир ва шак-шубҳасиз, Бизнинг қўшинимиз (яъни пайғамбарлар ва уларга иймон келтирган кишилар) ғолиб бўлгувчилардир», деган сўзимиз ўтган – собит бўлгандир“.                                                   (37:171-173)

Сўзимиз сўнгида сиз Ислом умматига хитобан айтамизки, инсониятни тиконли чакалакзорлар томон етаклаётган мустамлакачи ғарб ҳамда унинг малай ҳукмдорлари зулмидан, туғёнларидан ва динсизликларидан халос этиш, бутун инсониятга ҳидоят, бахт-саодат қўрғонини тиклаш сари қадамларни тезлатайлик. Зеро, ер юзидаги барча мазлумлар  шодлик кунларини кутмоқдалар, нажот изламоқдалар. Шояд, Аллоҳ Субҳанаҳу томонидан зиммангизга юкланган Исломни кўтариб чиқиш орқали сизлар шодлик ва нажот аҳлига айланурсизлар.

Аллоҳ Таоло барча иймон эгаларига шундай хитоб қилади:

وَمَا لَكُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَـذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا

– „Сизларга не бўлдики, Аллоҳ йўлида ва «Эй Раббимиз, аҳолиси золим бўлган ушбу шаҳардан бизни чиқаргин, бизга Ўз ҳузурингдан бир дўст бергин ва бизга Ўз ҳузурингдан бир ёрдамчи ато этгин!» – деяётган бечора эркак, аёл ва болалар (озодлиги) учун жанг қилмайсизлар?!“.   (4:75)

Сўнгги сўзимиз бутун оламлар Роббиси бўлган Аллоҳга ҳамду-санолар, шон-шарафлар бўлсин!

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин.

03.03.2017й.