بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

Халқаро такаббурлик ва макр Умматни тор-мор этиш ва таъсирини йўқ қилишга қаратилган

Шайх Саид Карамий (Абу Абдурраҳмон) қаламига мансуб

Набий ﷺ пайғамбар бўлгандан бошлаб ҳақ билан ботил, ҳидоят билан залолат, нур билан зулмат ўртасидаги кураш тугамас кураш қонунига айланган. Нега ҳам шундай бўлмасин, ахир, Ислом ҳамма динларни тугатган дин ҳамда ўзгармас ва алмашмас собит рисола бўлса?! Нега ҳам бу рисола ўзгарсин, ахир, у ҳамма амал қилиш шарт бўлган мутлақ ҳақиқат бўлса, ундан бошқалари ботил ва залолат бўлса?!

Аллоҳ Таоло бундай деган:

﴿وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ﴾

«Эсланг (эй Муҳаммад), кофирлар сизни ҳибс қилиш ё ўлдириш ёки (Маккадан) чиқариб юбориш учун сизга макр қилишди! Улар макр қилурлар, Аллоҳ ҳам «макр» қилур, Аллоҳ макр қилгувчиларнинг устасидир»                                                                                    [Анфол 30]

Ушбу халқаро кураш уч хил кўринишни олди:

1 – Даъватни – асирга олиш ёки ёмонотлиқ қилиш ёхуд ундан кўз юмиш билан – қамал қилиш;

2 – Набий ﷺни ўлдиришга ва мафкурага суиқасд қилиб, уни татбиққа яқинлаштирмасликка тил бириктириш;

3 – Сургун қилиш, қувғин остига олиш орқали ёки ҳаракатланиш, ёйилиш, сафар қилиш ва бошқа ерга кўчишга рухсат бермаслик орқали қарши курашиш.

Ер юзидаги такаббурлик халқаро мустамлакачи кофир бошқарув тизимлари орқали ўрнатилган бўлиб, бунга исломий юртлардаги рувайбиза ҳукмдорлар ёрдам беришмоқда.

Макр ва такаббурликнинг жуда кенг тус олгани ҳақида гапирар эканмиз, кофирлар жуда устомонлик, айёрлик ва керак бўлса, куч билан яширинча макр қилишган. Яъни Умматнинг бирлигини ва битта имомнинг атрофига жамланишини ифодаловчи Халифаликни ағдаришда шу йўсинда ҳаракат қилишган. Бундан ташқари, Ислом аҳкомлари ва қонунчилигига ҳужум қилишди. Мана шу ҳужум орқали Исломдаги жазо-ҳадларни бекор қилиб, судхўрликка асосланган ва Исломнинг барча аҳкомларига зид келган капиталистик иқтисод низомини татбиқ қилишди. Улар, шунингдек, аёлнинг шаръий либосига ҳам ҳужум қилишди, бузуқлик дастурларини ижро этиб, бузуқ жинсий алоқани ва Аллоҳ томонидан инсонга табиат қилиб берилган ҳар қандай қадрият ва ахлоқдан воз кечишни тарғиб этишди. Ҳозир ҳам улар бузғунчилик қилиш ва барча соҳада расволикни ёйиш учун бор кучларини аяшмаяпти ҳамда фуқаролик, сақофат ва тарбияга алоқадор барча соҳалардан фойдаланиб, ҳатто армияларни сафарбар қилишмоқда.

Халқаро такаббурлик давом этар экан, у Аллоҳ Таолонинг динига қарши курашишда ва Исломнинг ер юзига қайтишини олдини олишда ҳамда исломий даъватни шаръий йўл билан ёйишни тақиқлашда қаттиқ турибди. Шу боис, ҳужумкор жиҳодни тақиқлашди. Мудофаа жиҳодини эса, Хавфсизлик Кенгаши билан БМТ қонунларига мурожаат қилишга чақириш орқали олдини олишга ҳаракат қилишмоқда.

Шунинг учун Аллоҳ Азза ва Жалланинг динидан тўсишга қаратилган ушбу халқаро такаббурликка қарши туриш ҳамда куфр ва унинг фикрларига қарши курашни давом эттириб, бу курашда сабр қилиш лозим. Зеро, куфр турли услуб ва воситалар билан Исломга таъсир ўтказишга уриняпти. Ҳолбуки, динимиз уларнинг залолати, ёлғони ва алдовидан бутун инсоният ва оламни қутқарувчи диндир. Аллоҳ Таоло бундай деган:

﴿وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجَرِمِيهَا لِيَمْكُرُواْ فِيهَا وَمَا يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ﴾

«Шунингдек, ҳар бир қишлоқда ўша жойнинг катталарини макр қиладиган жиноятчилар қилиб қўйдик, улар фақат ўзларини алдашади, холос, лекин ўзлари сезишмайди»                  [Анъом 123]

Бу жинояткорларнинг катталари Исломнинг ҳамма аҳкомларига қарши чиқиб, Қуръонга уруш қилишяпти ва пайғамбарлар сўнггиси Муҳаммад ﷺнинг Пайғамбарликларини инкор этишяпти. Аллоҳ Таоло бундай деган:

﴿وَإِذَا جَاءتْهُمْ آيَةٌ قَالُواْ لَن نُّؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللّهِ اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُواْ صَغَارٌ عِندَ اللّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُواْ يَمْكُرُونَ﴾

«Қачон уларга (Муҳаммад алайҳиссаломнинг пайғамбар эканлиги ҳақида) бирон оят келса: «То бизга ҳам Аллоҳнинг пайғамбарларига берилган оятларга ўхшаш оятлар берилмагунча ҳаргиз иймон келтирмаймиз», дейдилар. Аллоҳ пайғамбарлик вазифасини қаерга қўйишни яхшироқ билгувчидир. Яқинда бундай жинояткорларга қилиб ўтган макрлари сабабли Аллоҳ ҳузурида хорлик ва қаттиқ азоб етажакдир» [Анъом 124]

Биз бугунги кунда дунёда Шайтон ва унинг тўдасини дўст тутган давлатларни кўряпмиз. Бу давлатларнинг ҳукм юритувчи ўз бошқарувлари бор ва бу бошқарувлари турли ном ва атамалар билан айтилса-да, бироқ, мазмуни ва мақсади битта: тоғут ва нафс-ҳаво бошқаруви. Бу давлатлар мактаблар ва таълим муассасалардан фойдаланиб, бизнинг еттинчи синфдан то ўн биринчи синфгача бўлган ўқувчи йигит ва қизларимизни нишонга олишмоқда, ижтимоий жинс (гендер тенглиги)ни мияларига қуйишга, шу орқали жинсий бебошлик яратишга уринишяпти. Ўн саккиз ёшдан паст никоҳга инсон ҳуқуқларини бузувчи жиноий иш, дея қарши чиқиб, бундай никоҳни амалга оширган кишининг қонун олдида – бузуқликни ҳимоя қилувчи қонунлари олдида – жазога тортишда қатъий туришибди. Ҳа, булар бизнинг устимиздан ва Роббимиз шариати устидан ўзларини васий қилиб олиб, никоҳсиз жинсий алоқаларга рухсат беришди. Бу қилмишни улар эркак-аёл аралаш байрам ва экскурсиялари, порнографик журналлари ва ижтимоий тармоқлари орқали амалга оширишяпти.

Улар кофир Ғарб фикрларини сингдириш учун ўқувчи йигит-қизларимизнинг ёшлиги-ғўрлигидан фойдаланишяпти. Шу орқали ёшларда Исломнинг фикр ва аҳкомларига нисбатан ишончсизлик уйғотишга, Исломларидан чиқаришга уринишяпти… На қадриятни биладиган, на динни танийдиган ҳамда оила ва жамиятига исён қиладиган ёшларни етиштиришга ҳаракат қилишяпти. Аллоҳ Азза ва Жаллага, Унинг қонунчилигига ва аҳкомларига қарши чиқиб, Аллоҳ бизни табиий ҳуқуқларимиздан маҳрум қилди, бизнинг ҳуқуқ ва майлларимизга аралашишга ва уларни чеклашга диннинг ҳаққи йўқ, деган гапларни айтишяпти…, дин йигирма биринчи аср билан мослашолмайдиган эски ақида ва урф-одатдир, дейишяпти!

Бундай халқаро такаббурлик ва макрга қарши туриш бизнинг ўзлигимизни ҳимояси учун шарт. Токи, Умматимиз разолат ва фаҳш ботқоғига ботиб қолмасин. Биз шахс, жамоа ва ҳизб сифатида булардан тўлиқ ҳимоялана олмаймиз. Чунки булардан ҳимоя қиладиган Ислом давлати ва Уммат ҳокимияти йўқ. Шу боис, мусулмонларнинг қонлари ва пуллари билан ёқишган уруш олови тобора кучайгунига қадар Ислом Умматига нисбатан қаршилик авж олаверади. Бу кураш ахборот, иқтисод, ижтимо каби барча жабҳада давом этаётган курашдир. Ҳатто мустамлакачи кофир Шом, Ироқ, Миср, Тунис, Судан ва бошқа юртларимизда озуқалантираётган реал уруш даражасида давом этмоқда.

Ушбу халқаро такаббурлик, макр ва куфрнинг фожиали воқелиги олдида мусулмонларда сабот хислати топилиши лозим. Биз зиммамизга юкланган жавобгарлик либосини кийиб, шижоат ва ростгўйлик билан ҳамда нусрат Аллоҳ Таоло ҳузурида эканига имон келтирган ҳолда турмоғимиз даркор. Бу эса, то Аллоҳ Азза ва Жалла ушбу шайтонлар фронти устидан нусрат ато этгунга қадар Аллоҳ Таолога ҳақиқий дўст бўлмоғимизни талаб қилади. У бизга

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ﴾

«Эй мўминлар, агар Аллоҳга ёрдам берсангиз, У ҳам сизга нусрат-ёрдам беради ва қадамларингизни собит қилади» [Муҳаммад 7]

деяётган экан, ҳеч бир ҳукмдорга ялтоқлик қилмаслигимиз, у билан келишмаслигимиз, улардан ҳеч қандай сиёсий мол олмай, ҳарбий қўллаб-қувватловлари муқобилида мунофиқлик қилмаслигимиз, ушбу халқаро такаббурлик ва макрга қарши сабр билан курашмоғимиз даркор. Биз мудом Аллоҳ Азза ва Жалладан олиб, У билан бўлган алоқамиз ҳақиқий ва кучли алоқа экан, бас, руҳан мағлуб бўлишимизга, сиқилишимизга ва хавотирланишимизга асло ўрин йўқ. Чунки Аллоҳ биз билан, У ўз қудрати ила ҳар қандай маккорлар макрини уруғини қуритади. Аллоҳ Таоло айтади:

﴿وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلاَّ بِااللَّه وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلاَ تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ * إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ﴾

«Сабр қилинг, ёлғиз Аллоҳнинг ёрдами билангина сабр қилишга қодир бўлурсиз, уларнинг устида маҳзун бўлманг, уларнинг макрларидан сиқилманг ҳам! Зотан, Аллоҳ тақводор ва чиройли амаллар қилувчи зотлар билан биргадир»                                                                          [Наҳл 127-128]

Қалбларни хотиржамлик ва ишончга тўлдирувчи нарса шуки, халқаро такаббурлик ва макр албатта барбод бўлади ва Аллоҳ Таборака ва Таолонинг изни ила, биз улар устидан нусрат қучамиз. Бунинг учун вақт чўзиладими ёки қисқарадими, фарқсиз, Аллоҳнинг ваъдаси келмай қолмайди. У Зотнинг изни ила, Пайғамбарлик минҳожи асосидаги Халифалик яқинда албатта барпо бўлади.

﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ﴾

«Аллоҳ Ўз ишида ғолибдир, лекин одамларнинг кўплари (буни) билмайдилар»  [Юсуф 21]

Роя газетасининг 2022 йил 14 декабр чоршанба кунги 421-сонидан