Андижон фожиасига 20 йил бўлди: оғриқ кетмади, адолат қарор топмади

بسم الله الرحمن الرحيم

2005 йил 13 май куни Андижоннинг Бобур майдонида яҳудий Каримов режими юзлаб бегуноҳ, қуролсиз мусулмонларни шафқатсизларча отиб ўлдирди. Улар орасида аёллар ва болалар ҳам бор эди. Кўчалар қонга ботди, атрофга қоннинг қўланса ҳиди тарқалди. Омон қолганларнинг кўпчилиги бошқа мамлакатлардан бошпана излашга мажбур бўлишди. Бу ерда қолганларнинг аксари эса узоқ йилларга қамалди. Четга чиқиб кетганлар ҳатто Каримов ўлгандан кейин ҳам юртга қайтишга журъат қила олишмаяпти. Чунки қайтганлар орасида ҳам узоқ муддатга қамалган ҳолатлар кузатилди. Бу фожиали кун мусулмонлар қалбида ўчмас ва изтиробли из қолдирди.

Ана шу кундан эътиборан, 13 май кунини қалбларимиздаги аламли изтироблар билан ҳар йили хотирлаб келамиз. Ачинарлиси шундаки, юзлаб бегуноҳ инсонлар ўлдирилган бўлса-да, ушбу жиноятни амалга оширганлар ҳануз жавобгарликка тортилмади. Гарчи илоннинг боши – Каримов хорларча ўлим топган бўлса ҳам, ўша вақтда мамлакат бош вазири бўлган, ҳозир эса президентлик курсисида ўтирган Шавкат Мирзиёев бу ҳақда ҳалигача лом-мим демай келмоқда. Қотилликнинг ижрочиларидан бири – ўша пайтда Ички ишлар вазири бўлган Зокир Алматов эса, гўё ҳеч нима бўлмагандек юрибди, ҳатто Мирзиёев томонидан орден билан мукофотланган.

Агар шу пайтгача Андижон воқеаси юзасидан жиноий иш очилмаган бўлса, демак, қотиллар ҳали ҳам Ўзбекистонни бошқаришда давом этяпти, десак хато бўлмайди. Шундай экан, бундай шароитда адолат қарор топиши қийин. Қандай қилиб топсин?! Ахир, бугунги кунда мусулмон қонининг ҳам, шаънининг ҳам қадри қолмади. Мусулмонни ҳимоя қиладиган на идора бор, на давлат. Агар мусулмонлар ўлдирилса – ё бахтсиз ҳодиса дейилади, ё қандайдир “террористик актнинг олди олинди” деб баҳона қилинади ва ёхуд бегона кофир давлатларнинг хавфсизлиги учун қилинди, дейилади. Шунингдек, Андижонга ўхшаган мусулмонлар қатлиомлари баъзан геосиёсий манфаатлар талаб қилганда, маҳаллий ҳукуматларга босим воситаси сифатида ҳам ишлатиб келинади.

Мусулмонлар хорлигининг яна бир ёрқин далили – муборак Фаластиннинг Ғазосида лаънатланган яҳуд режими томонидан амалга оширилаётган даҳшатли геноциддир. Бугунги кунда бу лаънати режим фақат бомба ёғдириш билан чекланиб қолмасдан, Ғазони тўлиқ блокадага олган ҳолда мусулмонларни очликдан қирилиб кетишга маҳкум қилмоқда. Фаластинга қўшни бўлган Миср, Иордания каби мусулмон юртларининг малай ҳокимлари эса, ўз ҳаракатсизликлари орқали бу жиноятларни жимгина тасдиқлашмоқда. Аллоҳ уларни хор қилсин!

Бугунги кунда Ислом юртларининг ҳукмдорлари умматга умуман бегона эканликларини тўлиқ исботлаб бўлдилар. Мирзиёев бошлиқ ўзбек режими ҳам ўзи “ахлат” деб атаган олдинги режимга ўхшаб, Аллоҳнинг ҳукмини олий қилишга қарши эканини амалий равишда намоён қилмоқда. Бу сўзларимизнинг ёрқин исботи – ҳозирги кунларда 31 нафар собиқ сиёсий маҳкум устидан ўтказилаётган адолатсиз суд жараёнларидир.

Нима учун мусулмонлар бундай аянчли ҳолатга келиб қолдилар? Бунинг ягона сабаби – мусулмонларнинг ўз давлатлари йўқлигидир. Аҳамият берсак, айни 1924 йил 3 мартда Халифалик қулатилганидан бошлаб, мусулмонлар дунёда ҳимоясиз, қаланғи-қасанғиларнинг истаганини қилиб кетиши мумкин бўлган умматга айландилар. Ана шу кундан ҳозиргача миллионлаб мусулмонлар қурбон бўлди. Лекин бу ҳолат фақат халқаро ташкилотларнинг ҳисоботларида кўрсатилган статистик маълумотлар билан чекланиб, ҳақиқий ҳолатни акс эттирмади ва эттирмайди ҳам. Бу ҳақиқатни англаш учун ўта ақлли ёки зукко бўлиш шарт эмас. Бу куннинг аҳамияти туннинг қоронғулигига ўхшаб, шундай аниқ намоён бўлди.

Хулоса ўрнида шуни айтмоқчимизки, мусулмонлар токи ўз динларига қайтмас эканлар, Андижон воқеалари кабилар юзлаб марта такрорланиши ва мусулмонлар бундай аламу изтиробга тўла кунларни кўплаб хотирлашлари эҳтимолдан холи эмас. Бас, шундай экан, бу хорликларга нуқта қўйиш зарур. Балки бу хорликларга рози бўлиб яшаш шаръан жоиз эмасдир. Балки  Аллоҳ мусулмонларга ўз ҳукмини тўлиқ татбиқ қилиб, азизу мукаррам ҳолда ҳаёт кечиришни фарз қилган. Аллоҳ таоло дейди:

وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ

– “Кимки Аллоҳ нозил қилган (ҳукмлар) билан ҳукм қилмаса, ана ўшалар кофирлардир”.                                                                    (Моида:44)

وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ

– “Ким Аллоҳ нозил қилган (ҳукмлар) билан ҳукм қилмаса, бас, ана ўшалар золимлардир”.                                                           (Моида:45)

وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ

– “Ким Аллоҳ нозил қилган (ҳукмлар) билан ҳукм қилмаса, ана ўшалар фосиқлардир”.                                                                    (Моида:47)

Тарих гувоҳки, қайси замонда мусулмонлар шариат асосида яшаган бўлсалар, иззат ва салтанат улар билан бирга бўлган. Ҳозирги кунда эса улар мустамлакачилар нуфузи остида куфр демократик қонунларини ҳаётларига татбиқ қилиб, хорларча яшамоқда. Шунинг учун мусулмонларнинг хор бўлишига асосий сабаб бўлиб келаётган ушбу демократик қонунлардан воз кечиб, унинг ўрнига Ислом мабдасини ҳаётга татбиқ этадиган Халифалик давлатини тиклашга енг шимариб, астойдил ҳаракат қилишлари вожибдир. Мусулмонлар фақат шу ҳолдагина дунё ва Охират бахтсизлигидан қутулиб, бошқа умматларга ҳам Исломни етказиб, уларни ҳам куфр исканжасидан қутқарадилар. Аллоҳ айтади:

  وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

– “Аллоҳ сизлардан имон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган зотларни халифа қилганидек уларни ҳам ер юзида халифа қилишни ва улар учун Ўзи рози бўлган (Ислом) динини ғолиб-мустаҳкам қилишни ҳамда уларнинг (аҳволини) хавфу-хатарларидан сўнг тинчлик-хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди. Улар Менга ибодат қилурлар ва Менга бирон нарсани шерик қилмаслар. Ким мана шу (ваъда)дан кейин куфрони (неъмат) қилса, бас улар фосиқлардир”. (Нур:55)

Ҳизб ут-Таҳрир Ўзбекистон Матбуот бўлими аъзоси Салоҳиддин

11.05.2025й