Уммат қалқонсиз қолган аср фожиаси
Халифасиз 105 йил (1342ҳ – 1447ҳ): Уммат қалқонсиз қолган аср фожиаси
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
Тарихда шундай кунлар бўладики, улар нафақат бир миллат, балки бутун дунё тақдирини ўзгартириб юборади. Ҳижрий 1342 йилда (милодий 1924 йил 3 март) золим ва кофир Мустафо Камол томонидан Халифалик давлатининг расман тугатилиши ўтган асрнинг худди шундай қора саҳифадир. Орадан 105 йил ўтган бўлса-да, бу воқеа шунчаки тарихий хотира эмас, балки бугунги мусулмон дунёсининг қонли яраларини очиб берувчи бош сабаб бўлиб қолмоқда. Халифалик шунчаки бир оддий давлат эмасди. У мусулмонларни ўзаро бирлаштириб турган сиёсий, ҳарбий ва маънавий қўрғон эди. Пайғамбаримиз ﷺ марҳамат қилганларидек: “Имом (Халифа) қалқондир, унинг ортида туриб жанг қилинади ва у билан ҳимояланилади”. (Муслим ривояти). Қолаверса, бу Давлат дунёда ҳақ ва адолатга асосланган ягона сиёсий вужуд ҳам эди.
Ушбу метин қалқоннинг йўқлиги бугун дунёнинг турли чеккаларида мусулмонларнинг қони дарё қилиб оқизилишига сабаб бўлмоқда. Фаластин, Кашмир, Шарқий Туркистон, Мьянма каби Исломий юртларда мусулмон биродарларимизнинг чекаётган зулмлари, ўз эътиқодидан жудо қилинаётганлари айнан мана шу сиёсий қўрғоннинг йўқлиги натижасидир. Халифалик қулагандан сўнг бизнинг минтақамиз ҳам Умматнинг қолган бўлаклари каби парчаланди ва бу парчаланиш нафақат хариталарда, балки қалбларда ҳам чуқур из қолдирди. Бизнинг ота-боболаримиз асрлар давомида Ислом цивилизациясининг маркази бўлган заминларда яшаб, Халифалик соясида азиз ва мукаррам бўлган эдилар. Бироқ сўнгги бир асрлик бўшлиқ минтақамизни мустамлакачилик ва истибдод оловида қолдириб, бизни ўша азизликдан маҳрум этди. Юртимиздаги мусулмонлар воқелигига теран назар ташласак, Халифаликнинг йўқлиги фақатгина Фаластин ёки бошқа узоқ ўлкаларда эмас, балки айнан мана шу ўз заминимизда ҳам оғир мазлумлик сифатида намоён бўлмоқда. Муқаддас қадриятларимиздан мажбуран узоқлаштириш, Исломий таълимнинг тизимли равишда бўғилиши, иқтисодий ночорлик, ҳар соҳада орқага кетиш, мусулмонларнинг ўз она юртида худди бегонадек, доимий хавф ва босим остида яшаши – буларнинг барчаси ягона Исломий давлатнинг йўқлиги натижасида келиб чиққан аянчли оқибатлардир.
Ушбу 105 йиллик зулмат ичида машъал кўтариб чиққанлар ҳам бўлди. Халифаликни тиклаш ва Умматни қайта азиз қилиш фарзини ўз елкасига олган минглаб мусулмон фарзандлари юртимизда ва қўшни минтақаларда мисли кўрилмаган синовларга дуч келдилар. Фақатгина “Роббим Аллоҳ, низомим Ислом, давлатим Халифалик” дегани учун ўнлаб йилларни қамоқхоналарда, адолатсиз ҳукмлар остида ўтказаётган минглаб биродарларимиз бор. Уларнинг ёшлиги, соғлиғи ва оилавий ҳаловати Умматнинг уйғониши йўлида қурбон бўлди ва бўлмоқда. Уларнинг симли деворлар ортидаги собитқадамлиги бугунги авлод учун ҳақиқий иймон мактабидир. Шунингдек, ўз юртида таъқиб ва зулмга учраб, иймони ва фикрини сақлаб қолиш учун ўзга юртларга ҳижрат қилганлар ҳам кам эмас… Ҳижрат улар учун чекиниш эмас, балки сийратга мувофиқ ҳақни ёйиш учун янги бир майдондир. Аллоҳ таоло шундай марҳамат қилади:
لِلْفُقَرَاء الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
– “(У ўлжалар яна) ўз диёрларидан ва мулкларидан ҳайдаб чиқарилган камбағал муҳожирлар учундир. Улар Аллоҳдан фазл ва ризолик истарлар ҳамда Аллоҳга ва Унинг Расулига ёрдам берурлар. Ана ўшалар (иймонларида) содиқдирлар”. (Ҳашр:8)
Халифалик шунчаки ўтмиш хотираси, унутилган улуғлик ва куч-қудрат эмас, келажакдаги ягона нажот йўлимиздир. Шунингдек, бу муборак давлатимиз нафақат Ислом Уммати, балки бутун инсоният учун ҳам ёруғ келажакдан ягона илинждир. Чунки у фақат мусулмонлар ҳақида қайғурмайди, балки башарият ҳақида ғам чекади, у ҳозирги кофир мустамлакачи кучлар зулму истибдодидан Ислом нури ва адолатига олиб чиқади.
Демак, бу йўлда ҳаракат қилиш, Исломий бирликни қайта тиклаш ва адолатли низомни барпо этиш учун интилиш ҳар бир мусулмон учун энг шарафли иш ва иймоний бурчдир. Шундай экан, бугунги кунда ушбу улуғ фарзни адо этиш учун бел боғлаган, Пайғамбарлик минҳожидаги Халифаликни қайта барпо этиш йўлида фаолият олиб бораётган ҳизб – Ҳизб ут-Таҳрирни бутунлай қўллаб-қувватлаш ҳар бир мусулмон учун улкан масъулият ҳамда икки дунё саодатига эришиш учун берилган ягона фурсатдир. Бу жамоа билан елкадош бўлиш – Исломнинг қайта ғолиб бўлишига ҳисса қўшиш ва мазлумлар дардига малҳам бўлиш демакдир. Аллоҳ таоло марҳамат қилганидек:
وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ
– “Ва мана шу (неъматлар) учун мусобақалашувчилар мусобақалашсинлар (рақобат қилсинлар)!” (Мутаффифун:26)
Зулм абадий эмас, лекин унга қарши бирлашиш ва Халифаликни тиклаш йўлида мусобақалашиш бизнинг нажоткор амалимиз бўлажак. Тарихдан сабоқ олайлик ва Умматнинг бирлиги учун, Аллоҳ ваъда қилган азизлик учун ҳаракатни бошлайлик!
Салоҳиддин
13.01.2026й
