بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Бизнинг асосий қомусимиз нима?

Ассаламу алайкум, хурматли мўъмин вамўъмина, опа-сингил, ака-ука, биродарлар. Мўъмин банданинг энг яхши хислатларидан бири, ўзи яхши кўрган нарсасини биродарларига илинар экан.

لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّاتُحِبُّونَ

 “Ўзингизга яхши кўрган нарсангизни бошқа биродарларингизга раво кўрмагунча, жаннатга эриша олмайсиз”.  (Оли Имрон. 92)

Мен ҳам хозир сизларга гапирмоқчи бўлган нарса, мана ҳаммамиз билган, Ўзбекистон расмий ОАВлари тинимсиз бонг уриб, фахрланиб, байрам қилишидан хурсанд бўлаётган “8 декабр – Конституция куни” яқинлашиб келаётгани ҳақида.

Ҳар қандай инсон, Аллоҳнинг биру борлигига ишонаман, охират кунига иймон келтирганман, Муҳаммад(соллаллоҳу алайҳи ва саллам) Аллоҳнинг элчиси эканлигига гувоҳлик бераман, деб ўзини мусулмонликка нисбатини берган чоғида, бу иқрори билан, мазкур ишонаётган Роббисининг бандаларига нозил қилган шаръий қонунларининг ҳаммасини хаёт тарзи учун амал дастури деб қабул қилган бўлади, яъни соддароқ қилиб айтганда, хаёт тарзини бошқарувчи қонунларни ифодаловчи қомусини ушбу шариат эканлигига иймон келтирган бўлади. Зеро бу тўғрида Аллоҳ Таъоло бир неча ўринларда оятлар келтирган.

Аллоҳнинг қомусини, яъни шаръий ахкомларнинг аксариятини баён қилган ва бошланишида

الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَدِيناً

“Бугунги кунда куфр келтирганлар динингизга зарар етказишдан умид уздилар. Улардан қўрқманглар, Мендан қўрқинглар. Бугунги кунда Мен сизнинг динингизни мукаммал қилиб бердим. Сизга неъматимни батамом қилдим. Ва сизга Исломни дин деб рози бўлдим”. (Моида. 3) оятлари билан бошлаган Моида сурасининг жуда кўп ўринларида Аллоҳга иймон келтирган инсон учун асосий қомус бўлган шаръий ахкомлар, мусулмонлар қандай хукмлар остида яшашлари кераклиги каби оят келган. Масалан:

وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُالْكَافِرُونَ

“Ким Аллоҳ нозил қилган нарса билан ҳукм юритмаса, ундай кимсалар кофирлардир”.  (Моида. 44)

وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

“Ким Аллоҳ нозил қилган нарса билан ҳукм юритмаса, ундай кимсалар золимлардир”.  (Моида. 45)

وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُالْفَاسِقُونَ

“Ким Аллоҳ нозил қилган нарса билан ҳукм юритмаса, ундай кимсалар фосиқлардир”. (Моида. 47)

وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِناً عَلَيْهِ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءكَ مِنَ الْحَقِّ

 “Ва Биз сенга китобни ҳаққи рост қилиб, ўзидан олдинги китобни тасдиқловчи ва унинг устидан назорат этгувчи қилиб нозил қилдик. Бас, улар орасида Аллоҳ нозил этган нарса билан ҳукм юрит. Ўзингга келган ҳақни қўйиб, уларнинг(кофирларнинг) хоҳишларига эргашма”.  (Моида. 48)

وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللّهُ إِلَيْكَ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيراً مِّنَ النَّاسِلَفَاسِقُونَ

“Улар орасида Аллоҳ нозил этган нарса билан ҳукм юрит. Уларнинг хоҳишларига эргашма ва улар сени Аллоҳ сенга нозил қилган нарсада фитнага солишларидан эхтиёт бўл. Агар юз ўгирсалар, билгинки, Аллоҳ уларни баъзи гуноҳлари туфайли мусибатга солишни ирода қилибди. Албатта, одамлардан кўплари фосиқлардир”.   Моида. 49)

أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ حُكْماً لِّقَوْمٍيُوقِنُونَ

“Ёки улар жоҳилият ҳукмини хоҳлайдиларми?! Аллоҳга чин ишонч билан ишонган қавмлар учун Аллоҳдан ҳукми яхшироқ ким бор?!”    (Моида. 50)

Бундан ташқари бошқа сураларарда ҳам, мусулмонлар хаёт тарзларини шариат ахкомлари билан бошқаришлари кераклиги тўғрисида оятлар кўп келган. Хулоса қилиб айтадиган бўлсак, мусулмонлар учун асосий қомус фақатгина Аллоҳнинг шариатидан келиб чиққан қонунлардир, асло куфрий демократия бизларга тиқиштираётган, фуқаролик қонунлари, диктаторлик конституциялари эмас. Мусулмонлар буни хис қилишлари керак.

فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْتَسْلِيماً

“Йўқ, Роббингга қасамки, сени ўз ораларида чиққан келишмовчиликларга ҳакам қилмагунларича, кейин, чиқарган ҳукмингга дилларида танглик топмасдан, бутунлай таслим бўлмагунларича, зинҳор мўмин бўла олмаслар!” (Нисо. 65)

Яъни жамиятдаги муаммоларимизни хал қилувчи ечимлар, биз иймон келтирган Роббимизнинг бизларга раво кўрган шариати, Унинг оятлари ва пайғамбарининг хадисларидан олинган қомус бўлмас экан, бизлар ўзимизни мўъминман дейишга ҳаққимиз борми?

Мўъминликнинг шарти Аллоҳнинг шариатини хаётнинг ҳамма жабҳасида ечим берувчи қомус, деб ишониш экан, унда капиталист сармоядорлар манфаатлари учун ўйлаб топилган демократик қонунларни қомус дейишимизнинг хукми қандай? Ҳеч бу ҳақида ўйлаб кўрганмисиз?

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Зайниддин

24.11.2014й.