Уйғониш тўғрисида туркумидан: Социализм мафкурасининг инсон фитратига мос эмаслиги
بسم الله الرحمن الرحيم
Уйғониш тўғрисида туркумидан: Социализм мафкурасининг инсон фитратига мос эмаслиги
Инсонларга айнан уйғониш нима эканлигини танитишдан кўзлаган мақсадимиз, улар уйғонишни таниш натижасида уйғониш сари ҳаракат қилсинлар, ин ша Аллоҳ!
Аввалги мавзуимизда мафкураларнинг инсон фитрати (табиати)га мослиги ёки мос эмаслиги борасидаги фикрларимизни билдиришни бошлаган эдик, айни шу масала юзасидан бугунги мавзуимизда социализм мафкураси устида фикр юритамиз.
Аллоҳнинг борлигини инкор қиладиган, руҳни инкор қиладиган моддий мабда вужудга келишига қарамасдан, бу табиий тадайюн (диндорлик)ни йўқ қила олмади. Фақат инсоннинг ўзидан буюкроқ, қудратлироқ куч ҳақидаги тасаввурини, бу кучни муқаддаслаштиришини ўзгартириб, бу куч моддий мабда ва унинг доҳийларида деб тасаввур қилишга, бу мабда ва унинг доҳийларини муқаддаслаштиришга-улуғлашга ўргатди. Гўё бу мабда яна орқага қайтиб, инсонларнинг муқаддас деб билишини Аллоҳга ибодат қилишдан бандаларга ибодат қилишга, Аллоҳнинг оятларини муқаддас деб билишдан махлуқотларнинг сўзларини муқаддас деб билишга айлантирди.
Инсоннинг табиати (фитрати) ўзгармайди. Социалистлар инсон табиатидаги тадайюн (сиғиниш, муқаддаслаш) ғаризаси талабларини инкор қилдилар. Зеро бу ғариза талаблари инсон фитратида мавжуд эканлигини инсониятнинг тарихига назар солиб билиш мумкин. Аввалги мавзуимизда ҳам бу тўғрисида айтиб ўтдик: “Тадайюн барқарор ғариза бўлиб, унинг муайян кўриниши бордир, у ҳам бўлса бирор нарсани муқаддаслаштиришдан иборат. Шунинг учун ҳам инсоният барча асрлар давомида диндор бўлиб, бирор нарсага сиғиниб келди. Масалан, у инсонга, фалакка, тошларга, ҳайвонларга, олов ва бошқа нарсаларга сиғинди”. Лекин социализм мафкурасини кўтариб чиққанлар ва уларга эргашганлар инсониятнинг тарихидан маълум бўлган, очиқ кўриниб турган бу ҳужжатга назар солишмади.
Айни шу хусусда бу мабда реакцион (жаҳолатпараст) мабдадир. Бу мафкура инсониятни дунё ҳаёти ҳақида ёрқин фикрлашдан тўсувчи, тубанликка етакловчи мафкурадир. У тадайюн ғаризасини йўқ қила олмади, балки чалғитиш орқали реакцион тусда унинг ўрнини алмаштириб қўйди.
Бу мафкурага эътиқод қилувчилар инсонларни ўз динлари билан ибодат қилиш ва муқаддаслашларига қарши кўплаб ёлғонларни ўйлаб топдилар. Маълум бир динга эътиқод қилувчи инсонларга дангаса, танбал ва иш қилмай ризқ кутиб ўтирадиган таъмагирлар, замондан орқада қолган илмсиз тубан, дея туҳмат қилдилар. Инсонларнинг тадайюн талабларини мафкура етакчиларини муқаддаслаш орқали қондиришлари томон буришга ҳаракат қилдилар. Мисол учун Ленин, Сталин каби ёлғончи, тубан, золим кимсаларни муқаддаслашга тарғиб қилишди.
Шунинг учун ҳам бу мабданинг мафкураси инсон табиатига тескари ва салбий мафкурадир. Шу туфайли коммунизм мафкураси фитрий жиҳатдан муваффақиятсизликка учради. Ошқозонни тузоқ қилиб, ўз мафкурасини ўтказиш учун ҳийлалар ўйлаб топди. Бу мафкура оч-юпунларни, қўрқоқ-ҳамиятсизларни ва ноумид-йўқсилларни ўзига жалб қилар эди.
Социалистик мафкурага тарғиб бошланган даврларда золим подшоҳлар қўл остида яшовчи мазлум халқ оч ва ночор, келажагидан умидсизликка тушган ҳолда кун кечирар эди. Шунинг учун бу оч-юпунларни ва ноумид-йўқсилларни овқат, бойлик, уй-жой каби нарсалар билан алдаб ўз фикрларига эргаштириш осон бўлган. Қўрқоқ-ҳамиятсизлар эса кўп ҳолларда ўз қавмига ҳиёнат қиладилар, айнан мана шундай инсонлар танлаган позицияларида – гарчи у тўғри бўлсада – мустаҳкам тура олмайдилар. Яъни улар бойлик, дунё учун иймон, ғурур, ор-номусларини сотиб юборадиган, тирик қолиш учун барча жирканч ишларни қила оладиган инсонлардир.
Бу мафкурани асосан тубанлашиб кетган, ҳаётда муваффақият қозона олмаган, омадсиз, бировларнинг бахтини кўра олмайдиган ҳамда ақлан носоғлом кишилар қабул қилар эди. Яна бу кишилар сезги ва ақлнинг гувоҳлигида бузуқлиги ва нотўғрилиги яққол кўриниб турган диалектика (ривожланиш) назариясини кўкларга кўтариб оғиз кўпиртирсалар, уларни кучли тафаккур эгалари дедилар. Бу мафкура одамларни ўз мабдасига бўйсундириш учун куч ва зўравонликни қурол қилди. Бундан тазйиқ, тақиқ ва таъқиблар келиб чиқди. Унинг энг муҳим воситалари қўзғолонлар, тартибсизликлар, вайронагарчиликлар ва беқарорликлардан иборат эди.
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Абдуллоҳ
19.09.2017й.
