Манфаатдорликка асосланган капитализм зулмидан огоҳ бўлинг!

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Ғарб ўз қарашларини уммат онгига сингдира бошлаганидан буён ҳаётимиздаги амалларимиз ўлчови соф манфаатдорликка асосланадиган бўла бошлади. Ҳозирга келиб мусулмонлар орасида амаллар ўлчови бузилиб, манфаатга қараб иш қилиш ҳолатлари кўпайиб кетди. Аслида, Ислом ақидасига эътиқод қилувчи ҳар бир мусулмон одам ўз амалларида ҳалол ва ҳаромга асосланиши шартдир, бундан бошқача йўл тутиши уни адаштиради, тўғри йўлдан оздиради. Афсуски, орамизда бу жиддий масалага эътиборсизлик ҳали ҳам бор. Шунинг учун Ғарб ўзи учун эътиқод сифатида қабул қилган капитализм ақидасига қисқача назар солиш билан унинг нақадар бузуқ эканлигига яна бир бор эътиборингизни қаратмоқчимиз. Аввало, буюк мутафаккир олим Тақийюддин Набаҳонийнинг “Ислом низоми” китобидан иқтибос келтирамиз:

“Ғарб дунёқараши динни ҳаётдан ажратиш ва диннинг ҳаётдаги таъсирини инкор қилиш асосига қурилган. Ундан «Динни давлатдан ажратиш» фикрати вужудга келган. Чунки динни ҳаётдан ажратадиган, унинг ҳаётда мавжудлигини инкор қиладиганларда динни давлатдан ҳам ажратиш керак, деган фикратнинг мавжуд бўлиши табиий ҳолдир. Ҳаёт ва унинг низоми худди мана шу асосга қурилган. Аммо ҳаётни тасвирлашда эса, у соф манфаатдан иборат, деб тасвирланади. Чунки уларда манфаат барча ишларнинг ўлчовидир. Шунинг учун ҳам манфаатдорлик низомнинг ҳам, дунёқарашнинг ҳам асосидир. Яъни манфаатдорлик тузум ва дунёқарашдаги кўзга яққол ташланиб турадиган тушунчадир. Чунки у ҳаётни фақат манфаатдан иборат, деб тасвирлайди. Шу сабабли уларда бахт-саодат инсонга жисмоний лаззатларнинг мумкин қадар кўпроқ қисмини бериб, унга бу лаззат воситаларини муҳайё қилиб беришдан иборат. Шунинг учун ғарб дунёқараши соф манфаатдорликдан иборат бўлган дунёқараш бўлиб, манфаатдан бошқа нарсани ҳисобга олмайди, манфаатдорликдан ўзга нарсани тан олмай, уни барча ишларнинг ўлчовига айлантириб олади”. (Иқтибос тугади)

Воқеликка назар солган ҳар бир онгли инсон юқоридаги фикрлар ўз исботини аллақачон топганлигини тушуниб олиши мумкин. Чунки ушбу капитализм мабдаси барча ғарб ҳукуматларини инсонийликдан йироқлаштирди. Бу мабда уларни инсон, коинот ва ҳаётга манфаатпарастлик нуқтаи назаридан қарайдиган қилиб қўйди. Капиталистик давлатлар шу қадар ваҳшийлашиб кетдики, ҳатто бутун дунёдаги одамларга ўз қуллари сифатида қарашдек паст даражага тушиб кетди. Ер ости ва усти бойликларини талаш, халқларни қашшоқ, камбағал, оч-наҳор қолдириш билан бўлса-да оч кўзларини тўйдиришга интилишди. Ғарб қанчалик бойиса, инсонийлиги шунчалик торайди. Инсонийликлари торайган сари зулмлари шунчалик кўпайиб, бутун ер юзини қамраб олди. Қайси юртга қадам қўйса, ўша диёрни фасодга тўлдирди, ҳалокатга етаклади, харобага айлантирди.

У дунёни фасодга тўлдириб, ўз хоҳиш-иродасига бўйсундиришида ягона тўсиқ бўлиб турган Усмоний Халифалик давлатини йўқ қилишга муваффақ бўлганидан сўнг унга тўсқинлиқ қиладиган ҳеч қандай куч қолмади. Чунки Халифалик давлати ўн уч аср мобайнида Ғарбнинг мустамлакачилик уринишларига қарши туриб келган ягона куч эди. Ушбу буюк қувват ҳаёт майдонидан сиқиб чиқарилгач, манфаатдорлик асосидаги мабда ўз таъсир доирасини кенгайтирди ва ҳозир ҳам бу ишида давом этмоқда. Олам ҳақида, унда яшаётган башар ҳақида фикрлашни бир четга суриб, фақат ўз манфаати ҳақида қайғурди. Натижада, демократияни ниқоб қилиб олган капитализм мабдаси инсондаги барча яхши нарсани бузди, оламда ҳукм сураётган бутун зулмнинг манбасига айланди. Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло биз мусулмонларни кофирларнинг хунрезликларидан огоҳлантириб шундай дейди:

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ* أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَـٰكِن لَّا يَشْعُرُونَ

“Уларга: Ер юзида бузғунчилик қилманглар, дейилса, биз ислоҳ қилувчилармиз, дейдилар. Огоҳ бўлингизким, улар албатта бузғунчилардир, лекин ўзлари буни сезмайдилар”.    (Бақара:11-12)

Ҳа, манфаатдан бошқа муқаддас нарсаси бўлмаган капитализм оламга зулм ва қон тўкишдан бошқа нарсани олиб келмади, тинчлик, дунё хавфсизлигини таъминлаш, деган ёлғон даъволар билан инсонлар ҳаётини, қадр-қийматини, обрўсини, шон-шарафини чорва ҳайвонидан-да пастга улоқтириб юборди. Ваниҳоят, бугунги кунда ушбу ёвуз давлатларнинг юзларидаги ниқоблари  тушиб бўлди. Бугунги сиёсий онг билан уйғонаётган Ислом уммати мустамлакачиларнинг ҳақиқий мақсадини, эзгулик даъвосидаги хунрезликларини ва уларнинг иккиюзлама позицияларини жуда яхши англаб етди. Мана шу англаб етиш охир-оқибат ўз самарасини беради ин ша Аллоҳ!

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

20.11.2020й