Қуръон боғларига саёҳат туркумидан

Яҳудийларнинг қалбларини қаттиқлиги ва ҳаққа бўйин эгишдан узоқликлари ҳақида

بسم الله الرحمن الرحيم

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ألا وإن في الجسد مضغة إذا صلحت صلح الجسد كله وإذا فسدت فسد الجسد كله ألا وهي القلب

Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: “Огоҳ бўлингки, жасадда бир парча бор, агар у соғлом бўлса, жасаднинг ҳаммаси соғлом бўлади ва агар носоғлом бўлса, жасаднинг ҳаммаси носоғлом бўлади. У қалбдир”. Муттафақун алайҳ

 Қуръон боғларига саёҳат рукнимизнинг бу галги сонида Бақара сураси тафсирини ўрганишда давом этмасдан, яҳудийларнинг ҳолатига, қалбларини қанчалик қаттиқлигига, ҳақдан қанчалик юз ўгиришга ҳарис эканликларига яна бир бор тўхталиб ўтамиз. Яҳудийларнинг ҳаққа нисбатан тубан нохолис муносабатда бўлишлари ҳақида аввал ҳам бир неча мақолаларимизда айтиб ўтган бўлсакда, ушбу мақолада яҳудийларнинг айнан қалбларининг қаттиқлиги, ҳақни қабул қилишдан ўзларини узоқ тутишлари уларнинг алоҳида жирканч бир сифатлари бўлиб қолганини, бу ҳақида Аллоҳ Таъоло ва Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг мусулмонларга таъкидлаган оят ва ҳадислари ҳақида гапирамиз.

Аллоҳ Таъоло Мусо алайҳиссаломнинг умматлари бўлган яҳудийларга қарата шундай дейди:

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاء وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

 “Сўнгра — шундай мўъжизаларни кўргандан кейин ҳам дилларингиз қотди. Бас, у диллар тош кабидир ёки ундан-да қаттиқроқдир. Зеро, шундай тошлар борки, улардан дарёлар отилиб чиқади, яна шундайлари борки, ёрилиб, ичидан сув чиқади, яна шундайлари ҳам борки, Аллоҳдан қўрққанидан пастга қулайди. Аллоҳ қилаётган амалларингдан ғофил эмасдир”. (Бақара. 74)

 Бу билан Аллоҳ Ўзи хабар бериб айтмоқдаки, яҳудийларнинг қалблари ўта қаттиқдир, шу даражада қаттиқки, тошдан ҳам қаттиқ. Яъни тошдан фойда бўлса борки, лекин яҳудийларнинг қалбидан яхшилик чиқиши қийин. Яҳудийларни ваъдага вафосиз, ҳаққа итоатсизликлари ва бошқа кўп жиноятлари сабабли Аллоҳ уларни лаънатлагани ва қалбларини қаттиқ қилгани тўғрисида жуда кўп оятларда айтилган.

Аҳдларига вафо қилмасликлари:

أَوَكُلَّمَا عَاهَدُواْ عَهْداً نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم بَلْ أَكْثَرُهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ

“Қачонки аҳдлашсалар, улардан бир гуруҳи уни бузаверадими?! Йўқ! Уларнинг кўплари иймон келтирмайдилар.” (Бақара. 100)

فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيةَ

“Берган ваъдаларини бузганликлари учун уларни лаънатладик ва қалбларини қаттиқ қилдик” (Моида. 13)

الَّذِينَ عَاهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لاَ يَتَّقُونَ

“Улардан(яҳудлардан) сен билан аҳдлашганлари хар қачон аҳдларини бузарлар. Улар Аллоҳдан қўрқмаслар” (Анфол. 56)

 Ҳа, Аллоҳ Таъоло яҳудийларни лаънатлагани, уларнинг қалбини қаттиқ қилгани ҳақида айтяпти. Уларнинг лаънатланишига, қалбларини қаттиқ қилинишига нима сабаб бўлган эди?

 Улар Аллоҳга қуйидагича илоҳий аҳд берган эдилар: Намозни тўкис, мукаммал тарзда адо қиладилар, ўзларини ва молларини поклаш учун молларидан Аллоҳ белгилаган миқдорини закотга берадилар, Мусо алайҳиссаломдан кейин келадиган пайғамбарларга – Довуд, Сулаймон, Закариё, Яҳё, Ийсо ва Муҳаммад алайҳимуссаломларга – иймон келтирадилар ва эргашадилар, ўша пайғамбарларнинг ҳар бирига ўз замонида иймон келтириб дўст бўлиш ва душманлардан ҳимоя қилиш билан ёрдам берадилар, Аллоҳнинг розилиги учун, фарз қилиб белгиланган закотдан ташқари, ночорларга эҳсон-нафақалар қиладилар ва бошқа маъруф ишларни қилишга аҳд берган эдилар.

 Лекин улар берган аҳдларига вафо қилмадилар. Уларга келган пайғамбарларга итоатсизлик, душманлик ва ҳатто Закариё алайҳиссаломни ноҳақ ўлдиришгача бордилар. Улар лаънатга ва қалби қаттиқ қилиб муҳрланишга муносибдирлар.

 Яҳудийларнинг Аллоҳга берган аҳдига вафо қилмаганликлари, ўз пайғамбарларига итоатсизлик қилганликлари сабабли, Аллоҳ уларни ҳақдан йироқ (ҳақни қабул қилишдан ўзини тортадиган), ҳидоятга эришишни хоҳламайдиган, Аллоҳнинг раҳматидан умид ҳам қилмайдиган қилиб лаънатлади. Улар тўғрисида Аллоҳ шундай деди:

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ * خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

 “Албатта, куфр келтирганларга қўрқитасанми-қўрқитмайсанми-барибир, иймон келтирмайдилар. Аллоҳ уларнинг қалблари ва қулоқларини муҳрлаб қўйган ва кўзларида парда бор. Ва уларга улкан азоб бордир”. (Бақара. 6-7)

 Улар ваъдаларида вафо қилмасликда давом этиб, Аллоҳнинг охирги пайғамбари Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламга итоат этишдан бўйин тортдилар. Ҳабибимиз солллаллоҳу алайҳи ва саллам бу тўғрида шундай дейдилар:

لو تابعني عشرة من اليهود لم يبق على ظهرها يهودي إلا أسلم

 “Агар менга яҳудийлардан ўнтаси эргашганида, ер юзида Исломни қабул қилмаган яҳудий қолмас эди”. Муслим ривояти.

 Аллоҳ Таъоло яҳудийларга тоғни кўтарилиши, тошни ёрилиб сув чиқиши, одамларни маймунга айлантириб қўйиш, ўликни тирилтириш каби оят-мўъжизаларини кўрсатган бўлсада, улар ҳақни қабул қилишдан бош тортдилар, ушбу мўъжизаларни кўрсатилган вақтидаги пайғамбарларга эргашмадилар. Уларнинг қалблари тош каби, балки тошданда қаттиқ бўлди.

 Лекин яҳудийларнинг бунчалик даражада қалби қаттиқ, ҳақдан йироқликлари жавобсиз қолмаслигини таъкидлаб, Аллоҳ огоҳлантириб айтди:

وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

 “Аллоҳ қилаётган амалларингдан ғофил эмасдир”. (Бақара. 74)

 Аллоҳ ушбу сўзларини янада таъкидлаб шундай деди:

فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

 “Бас, ким зарра оғирлигида яхшилик қилса ҳам кўрадир. Ва ким зарра оғирлигида ёмонлик қилса ҳам кўрадир”. (Залзала. 7-8)

 Яҳудийлар бугунги кунимизда ҳам ўзларининг тубанликлари, ҳақдан йироқликлари, инсонийликдан йироқликларини кўрсатиб келмоқдалар. Ўзларидан бошқани паст санаб, душманлик қилиб, хусусан мусулмонларга очиқчасига ашаддий душманлик қилиб келаётганлари сир эмас. Уларни бундай беаёв золимликларига қарши кураш қандай бўлиши керак? Бу иш пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам қандай тариқат тутган бўлсалар, ана шу йўл билан бўлади, яъни улар билан музокара столида дипломатия қилиб ўтирилмайди, уларнинг бундай нохолис ва тубанликларига чора – мусулмонларнинг ўз мабдасига асосланган, уларга қарши кураша оладиган давлатини яна ҳаётга қайтариб, очиқчасига жанг билан бўлади, чунки улар ҳар қанча ваъда аҳдлар бермасин, барибир, аҳдларидан қайтишади, хиёнатни касб қилишади. Ана шундагина Фаластин мусулмонлари яҳудий зулмидан озод бўлади, ана шундагина дунёнинг бошқа ерларидаги мусулмонлар кофирлар зулмларидан озод бўладилар. Яҳудийлар тўғрисидаги оят ва ҳадислардан мусулмонлар олиши керак бўлган ибратлардан баъзилари ана шулардир.

 Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Муслим

06.03.2017й.