Экспортга чиқарилаётган тақдирлар: Масъулиятсиз сиёсат ва капиталистик қулчилик бозори

 بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

Исломда давлат ва ҳокимият тушунчаси инсонларга ғамхўрлик билан раҳбарлик қилиш, уларнинг ички ва ташқи ишларини тўғри ва мукаммал тартибга солиш ҳамда уларнинг ҳаётий эҳтиёжларини ўз юртида тўлиқ таъминлаш масъулиятини англатади. Расулуллоҳ ﷺ: «Имом (давлат раҳбари) роъийдир (қўл остидагиларини ғамхўрлик билан бошқарувчидир) ва у ўз раиятидан жавобгардир», дея давлат ва давлат раҳбарининг асл вазифасини белгилаб берганлар. Бироқ бугун Ўзбекистон режими меҳнат миграцияси бўйича ўтказаётган йиғилишлари, қабул қилаётган қарорлари ва қўяётган вазифалари билан ўз фуқаролари олдидаги ана шу фитрий ва шаръий масъулиятни ҳис қилмаётганини очиқчасига кўрсатмоқда.

2026 йил 2 ноябрдаги президент йиғилишида янграган рақамлар ва режалар — давлатнинг ўз фуқаролари учун муносиб ҳаёт яратишдаги чуқур муфлислигини, ўз халқини глобал капиталистик бозор учун “арзон ишчи кучи” сифатида қадоқлаб сотиш сиёсатини расмийлаштиришдан бошқа нарса эмас.

Ҳукумат вазифаси: Иш ўрни яратишми ёки арзон ишчи кучи экспорт қилиш?

Ҳар қандай мустақил ва соғлом давлатнинг бош вазифаси — фуқароларига ўз юрти, ўз оиласи, фарзандлари ва қариндошлари бағрида ҳалол ризқ топиш учун иқтисодий шароит яратиб беришдир. Аммо бугун нимани кўряпмиз?

Вилоят ҳокимларига чет элга одам юбориш бўйича режалар юкланмоқда;

Ҳудудлардаги техникумлар маҳаллий саноат ва инфратузилмани кўтариш учун эмас, Германия ёки Британия эҳтиёжларига мослаб берилмоқда;

Хусусий агентликларга хорижга жўнатилган ҳар бир фуқаро учун 1,5 миллион сўмдан мукофот ваъда қилинмоқда;

«Маҳалла еттилиги» ўз ҳудудидаги ишсизларни аниқлаб, глобал бозорга таклиф этиш билан овора.

Бу манзара асл моҳиятига кўра ўрта асрлардаги қул бозорларидан фақат замонавий дипломатик қоғозлар, «виза», «лицензия» ва «сертификат» деган ёрлиқлари билангина фарқ қилади. Давлат ўз фуқаросининг салоҳияти, меҳнати ва ақлини ўз заминида ривожланиш драйверига айлантириш ўрнига, уни бошқа бир мустамлакачи давлатнинг қариб бораётган иқтисодиётига хизмат қилиш учун тайёрлаб берадиган воситачига айланиб қолган.

Нега Ўзбекистоннинг ўзида иш ўринлари етарли эмас?

Ўзбекистон — бой ер ости ва ер усти табиий бойликларига, унумдор заминга ва 40 миллионга яқин ёш, меҳнаткаш аҳолига эга ўлка. Хўш, нега одамлар тирикчилик илинжида ўз юртини ташлаб кетишга мажбур бўлмоқда?

Бунинг асл сабаби — мамлакатда ҳукм сураётган капиталистик иқтисодий низом ва унинг адолатсиз тақсимотидир:

1. Хомашёга қарамлик ва монополия: Олтин, газ, уран, пахта каби стратегик бойликлар ва умумий мулк ҳисобланган манбалар халқ манфаатига хизмат қилувчи мустақил саноат асосига айлантирилмади. Улар ё тор доирадаги элита ва олигархлар томонидан таланяпти ёки хорижий гигантларга хомашё сифатида арзон сотилмоқда.
2. Оғир солиқлар ва мулкни талон-торож қилиш: Капиталистик иқтисоднинг асосий манбаи бўлган солиқ юки оддий халқ ва кичик тадбиркорлар зиммасига тушмоқда. Бунинг натижасида ички бозорда кенг кўламли, барқарор ва юқори даромадли иш ўринларини яратиш бўғилмоқда.
3. Пул ўтказмаларига суяниб қолган паразитар тизим: Ҳукумат меҳнат муҳожирларининг юборган маблағлари тўрт карра ошгани билан мақтанади. Аслида бу — давлат иқтисодиёти сунъий нафас олиш аппаратига уланганининг исботидир. Муҳожирлар юбораётган маблағ маҳаллий иқтисоддаги бўшлиқларни вақтинча ёпиб, ҳақиқий ўзгаришлар ва саноат инқилобини орқага суриш учун қалқон бўлиб хизмат қилмоқда.

Россия ва Европа сарсонлиги: Кўз ёшлар ва синган оилалар

Ўнлаб йиллар давомида миллионлаб мусулмонлар Россия шаҳарларида ҳуқуқсиз, хорланган, паст назар ва таҳқирли шароитда оғир меҳнат қилишди. Кўчалардаги полиция таъқиблари, миллий-ирқий таҳқирлар, ноинсоний турар жойлар — буларнинг бари ўз юртида бошпана ва нажот топмаган халқнинг тўлаган бадали бўлди.

Эндиликда эса Россия бозори ёнида Европа саҳнаси «нажот» сифатида кўрсатилмоқда. Германия ёки Британияга ишчи юбориш тантанали равишда эълон қилиняпти. Бироқ бунинг ортида Уммат учун янада улканроқ хатар ётибди:

– Оилаларнинг парчаланиши: Эркаклар четда, аёллар ва болалар ўз юртида сарсон. Отасиз улғаяётган болалар, пароканда бўлган оилалар — халқнинг келажагини емирувчи оғир ижтимоий фожиадир.

– Фикрий ва ахлоқий таҳдид: Европа жамиятларига бораётган мусулмон ёшлар у ердаги динсизлик, ахлоқсизлик ва бегоналашув муҳитига ташлаб қўйилмоқда. Давлат уларнинг чўнтагига кирадиган доллар ёки еврони ҳисоблайди-ю, уларнинг иймони, бой берилаётган ахлоқи ва фарзандлари тарбияси қандай бўлишини умуман ўйламайди.

Тарихий ҳақиқат: Халифаликка нега дунё интилган эди?

Бугунги хорлик қаршисида бир тарихий ҳақиқатни эслаш шарт: нега бир пайтлар Европа ва бошқа диёрлардан одамлар Халифалик давлатига, хусусан, Мовароуннаҳр, Шом ва Бағдод заминларига илм ва ризқ излаб келишган?

Ислом тузуми иқтисодий ва сиёсий ҳаётни қуйидаги шаръий асослар устига қурган эди:

• Мулкчиликнинг тўғри тақсимоти: Сув, ўтлоқлар, йўллар, ер ости қазилма бойликлари (нефть, газ, конлар) умумий мулк сифатида белгиланиб, улардан тушган фойда фақат Умматнинг таълими, тиббиёти ва фаровонлигига сарфланган.
• Саноат ва инфратузилма ривожи: Давлат оғир саноатни, суғориш тизимларини ва ишлаб чиқаришни ўз бўйнига олиб, ҳар бир фуқаронинг касби ва қобилиятига мос иш ўрнини ўз заминида кафолатлаган.
• Раҳбарнинг масъулияти: Халифа Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳунинг: «Агар Фурот бўйида бир улоқ йўқолиб қолса ҳам, Аллоҳ уни мендан сўрашидан қўрқаман», деган тамойили билан иш юритилган.

Бундай тузумда фуқароларни хорижга ишлашга чиқариб юбориш эмас, балки уларнинг бир соч толаси бегона юртда тўкилмаслиги учун давлат армияси ҳаракатга келган.

Натижада, адолат ва бойлик мўл-кўл бўлиб, закот беришга муҳтож одам топилмай қолган даврлар ҳам бўлган. Қоронғи ва қашшоқ бўлган Европа аҳли эса Ислом диёрларидаги университетлар, бозорлар ва шаҳарларга ҳавас билан қараб, у ерга илм ва тирикчилик излаб келган.

Асл ечим қаерда?

Ўзбек режимининг ўз халқига чет тилларини ўргатиб, уларни Ғарб корхоналарига жўнатиш «стратегияси» — касалликнинг сабабини даволаш эмас, балки уни чуқурлаштиришдир. Халқни ўз уйида бегона, чет элда эса қулликка маҳкум этадиган бундай сиёсат келажакни йўқотишга олиб боради.

Ҳақиқий ечим — ўз халқининг бойликларини халқнинг ўзига қайтаришда, хорижий капитал ва ташкилотларнинг буйруқларидан воз кечишда ҳамда давлатчиликни Исломнинг адолатли, инсон шаъни ва фаровонлигини ҳимоя қилувчи бошқарув тизими асосида қайта барпо этишдадир. Ана шундагина Уммат ўз юртида хўжайин бўлади, фарзандлар ўз ота-оналари бағрида камол топади ва хорижий қул бозорларининг эшиклари абадий ёпилади.

Иззатуллоҳ

10.11.2026й