Мусулмон хар кимга етакланавермайди!
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
Мусулмон хар кимга етакланавермайди!
Сиёсат борасида кўплаб мақолалар ёздик, бошқарув асли оддийгина, мураккаб жараён эмаслигини, биз сиёсатдан доимо хабардор бўлиб туришимиз ва мухосаба қилишимиз мумкин эканлигини ҳам билдирдик. Аслида бизнинг ниятимиз “Сиёсатга аралашиб бўлмайди” – деган тушунчани ўзгартириш бўлди.
Нима учун биз бунга харакат қилдик? Бизнинг мақсад кимларнидир хавфга қўйишмиди? Ёки халқни ўзбошимча бўлишга чақиришми? Бошлиқлардан доимо камчилик топиб турадиган инсонларни шакллантиришмиди? Ёки Ҳизб ут-Таҳрир жамоасини доимо ўз душмани деб билган Ўзбекистон хукуматига ўчашма ўчашга, қасдма қасдга бу ишларни қилдикми? Келинг сизга ўз ниятимизни очиқ ошкор қилайлик.
Аввало бизнинг жамоа Исломий жамоалигини хисобга олсак: Исломда диний амалларга қаршилик қилмайдиган кофирга ҳам душманлик қилинмайди, қачонки ошкора амалларни тўсишга харакат қилар экан мусулмон ўз мажбуриятидаги амалларни қилиш учун ўзига имконият яратиш мақсадида Аллоҳ буюрган шартларда душманлик кайфиятида бўлади; Исломда мусулмон инсон холис бўлишга чақирилади, агар кофирни ҳам хаққига хиёнат қиладиган бўлса ундан албатта олиб берилади, бахс мобайнида ҳам далил кимники кучли бўлса, албатта тан олинади; даъватда хеч ким мажбурланмайди, барчани эшитишига, тушунишига, имкониятига қараб даъват қилинади, лекин бу дегани Аллоҳнинг хукмларини унга ўзгартириб бериш дегани эмас, аксинча осон ва чиройли эканлигини, инсоннинг табиати хар томондан хисобга олинганлигини далиллаб берилади. Мухосабада аввало чиройли муомала қилиниб, хатолар шаъма қилинмасдан, балки аниқ келтирилади, албатта шахсиятга тегилмаган холатда ва тўғрилаш ниятини уйғотиб унга ўзгариш йўли кўрсатиб берилади…
Хуллас бизда сизга нисбатан ёки хукумат тепасидагиларга нисбатан Аллоҳ буюрганидан бошқача даъват қилиш ҳам, ёки огохлантириш ҳам йўқ. Биз фақат сизни Аллоҳ буюрганидек бўлишга чақирамиз холос, бунда ўчашма ўчашга иш қилиш ниятимиз ўзимизга зиён бўлишини биламиз. Шунинг учун сизларга Аллоҳ берган хаққингизни, ҳа албатта Аллоҳ берган хаққингизни танитишга харакат қилдик холос ва бундан кейин ҳам шундай қиламиз, иншаАллоҳ.
Демак сиёсат бошқарув эканлигини барчамиз биламиз, хўш бошқарув бўлса нима қилибди? Бошқарувдаги шахсларни бизлардан алохида, бошқача бирор хусусиятлари борми? Ёки улар бизни устимиздан хоҳлаганларини қилишса рози бўлишга мажбурмизми? Тўғрироғи улар учун ҳам чегара борми? Бошлиқлик билан оддийликни масъулиятдан бошқа яна нима ажратиб туради? Аслида барчамиз ҳам ўз оиламиз учун бошлиқ эмасмизми?
“يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدَادٌ لا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ”
“Эй иймон келтирганлар! Ўзингизни ва аҳли аёлингизни ёқилғиси одамлару тошдан бўлган ўтдан(жаҳаннамдан) сақланг. Унинг тепасида қўпол, дарғазаб фаришталар бўлиб, улар Аллоҳнинг амрига исён қилмаслар ва нимага буюрилган бўлса шуни қиладилар” . (Таҳрим,6)
Бу оятдан маълум бўладики хар мўъмин ўзи ва ахлини Жаханнам ўтидан сақлашга буюрилмоқда, қандай қилиб Жаханнам ўтидан сақлаш мумкин? Албатта Аллоҳ буюрган амалларни бажаришларига чақириб, бу амалларни қилишларида имконият қилиб бериш, қайтарган амаллардан эса далил ва хужжатларини тушунтирган холда бу амаллардан қайтариш бизнинг вазифамиз хисобланади. Бу ишлар учун эса ўз ахлимизни Исломий бошқармоғимиз лозим бўлади.
Агар сиёсатга аралашмаслик керак, сиёсат алохида шахсларнинг иши дейдиган бўлсак унда ўз оиламизни ҳам бошқармай қўяқолайлик. Аёлларимиз, фарзандларимиз билганларидек юраверишсин, чунки сиёсатга аралашмаслик керак деган шиор мана шуни англатмаябдими?! Юқоридаги оятдан кўрадиган бўлсак Жаханнамдан сақлаш учун, бизларга энг катта тўсиқ ташқи мухит, бизнинг аралашишга хаққимиз бўлмаган сиёсат катта таъсир кўрсатмаябдими?! Ахлимизни авратни ёпиш керак бўлган фарз амаллардан, фарзандларимизни масжидлардан айнан мана шу сиёсат тўсмаябдими?!
Бизлар аввало Аллоҳдан қўрқишга буюрилдик, устиларимиздаги бошлиқлардан эмас, аксинча уларга биз хаққиларини ва улар бизларга хаққиларимизни беришга мажбурдирлар, бу дегани улар бизнинг устимизда Аллоҳнинг хукмларини татбиқ қилар экан биз албатта уларга итоатда бўлмоғимиз лозим, улар эса бизларни адолат билан бошқармоқлари агар хатога йўл қўйишса уларни биз мухосаба қилишимиз керак бўлади. Агар бошлиқлар хоҳлаганларича хукм юритиб Аллоҳни унутишаётган бўлса биз уларни Аллоҳга итоатли бўлишга чақирамиз, лекин итоатга қайтмасалар биз уларга итоат қилишдан бош тортамиз, токи Аллоҳга итоат қилмагунича.
“أَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِينَ”
“ Хукм қилиш Унинг Ўзигагина хосдир ва У энг тез хисоб – китоб қилгувчидир” (Анъом. 62)
Мусулмон сиёсатчи бўлиши керак, сиёсатсиз яшаш мумкин эмас, ёки ўзлигингни таниб сиёсатга аралашсан, ёки ўзлигингни унутиб хоҳлаганча етакланасан.
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллох
24.05.2014
