بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Айнул Ҳулва… Ҳаром қон… Ҳаром ой…!

Айнул Ҳулвадаги эй ҳурматли аҳлимиз… Ўз динига ғаюр эй мусулмон ёшлар…

Биз сизларга нидо қиляпмиз, балки биз орангизда туриб динингизга, олийжаноблигингизга, Айнул Ҳулва ерида тўкилган қонларингиз ва мусулмонлар қонлари борасидаги зўр қайғуингизга нидо қилмоқдамиз…

Аллоҳ ҳаққи, қулоқ солинг, қулоқлардан олдин қалбларни очинг…

Ортингиздаги ўт очиб одамларга жароҳат етказган, Аллоҳнинг ражабул фард ҳаром ойида одамларни ўлдирган ва қўрқувга солган кимсаларга нидо қиляпмиз. Бу ойни ҳатто жоҳилиятда баъзи араблар ҳам улуғ санашган. Шундай экан сизлар мусулмонлар бўла туриб қандай қилиб уни улуғ санамаслигингиз мумкин, ахир?!!! Бухорий ва Муслим Росулуллоҳ САВнинг ҳажжатул вадоъда бундай деб хутба қилганликларини чиқарди:

«إِنَّ الزَّمَانَ قَدْ اِسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ، السَّنَةُ اِثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ، ثَلاَثَةٌ مَتَوَالِيَاتٌ: ذُو الْقَعْدَةِ، وَذُو الْحِجَّةِ، وَالْمُحَرَّمُ، وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِي بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ»

«Замон ўзининг Аллоҳ осмонлару ерни яратган кундаги кўринишидек айланадиган бўлди, бир йил ўн икки ойдир, улардан тўрттаси ҳаром ойлардир, учтаси: зул қаъда, зул ҳижжа ва муҳаррам кетма-кет келувчидир, ражаб музар эса икки жумод билан шаъбон ўртасида келади». Биз албатта бу ўринда сизларга ҳаром бўлмаган ойларда жанг қилиш жоизлиги тўғрисида бирон раъйни айтмоқчи эмасмиз, аксинча биз сизларга Аллоҳнинг шундай бир кунлари борки уларда осийнинг маъсияти жуда улкан саналишини эслатмоқчимиз. Шундай экан, қотилнинг, одамлар, болалар ва муҳтож кишиларни қўрқувга солувчининг осийлиги гуноҳи қандай даражада бўлишини ўзингиз ўйлаб кўраверинг!!! Биз сизларга Росулуллоҳ САВнинг муттафақун алайҳ ҳадисдаги ушбу сўзларини эслатмоқчимиз:  

«سِبَابُ المُسْلِم فُسُوقٌ وَقِتالُهُ كُفْرٌ»

«Мусулмонни сўкиш фосиқликдир, уни ўлдириш эса куфрдир». Пайғамбаримиз САВ мусулмонларнинг бир-бирларини ўлдиришларини куфр деб атадилар, унинг Аллоҳ Азза ва Жалла наздида жуда улкан гуноҳ ва жиноят эканлигига далолат қилиш учун уни шундай деб атадилар.

Бугина эмас, балки Набий САВ мусулмонни хавфга солиш ёки қўрқитишнинг ҳаром эканлигини ҳам таъкидладилар ва мусулмон юрагига ҳар қандай восита билан қўрқувни киритишдан қайтардилар. Масалан саҳобалар – улардан Аллоҳ рози бўлсин – бир куни Пайғамбаримиз билан бирга сафарда йўл юриб кетишаётган эди. Йўлда тўхтаб дам олишди ва улардан бир киши ухлаб қолди. Шунда битталари туриб ўз ёнидаги арқонни олиб ухлаб ётган биродарининг танаси устидан юргизиб уни қўрқитди. Шунда Набий САВ:

«لاَ يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا»

«Мусулмоннинг мусулмонни қўрқитиши ҳалол бўлмайди» дедилар. Бу ўзининг ухлаб ётган биродари устида арқонни юргизган киши ҳақида айтилган эди. Шундай экан ўт очиб, ракеталарни отаётган кимсалар ҳақида нима дейиш мумкин?!!!

Бугина эмас. Балки Набий САВ Муслим ривоят қилган ҳадисда қурол билан ўқталишдан ҳам қайтариб бундай дедилар:

«مَنْ أَشَارَ إِلَى أَخِيهِ بِحَدِيدَةٍ فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ تَلْعَنُهُ، حَتَّى وَإِنْ كَانَ أَخَاهُ لِأَبِيهِ وَأُمِّهِ»

«Кимки ўзининг биродарига темир билан ишора қилса (ўқталса) малоикалар уни лаънатлайди, ҳатто ўзининг ота бир ва она бир ака-укаси бўлса ҳам». Бу пичоқ ва бошқа кескир қуроллар каби ўлдиришга олиб бориши мумкин бўлган азият етказувчи ҳар қандай қурол билан ишора қилишдан, ҳатто шунчаки ҳазиллашиб ишора қилишдан ҳам огоҳлантиришдир. Шундай экан, ўз ўқ отувчи қуролини бир мусулмонга қарата ўқталган кимса ҳақида нима дейиш мумкин?!!! Балки мусулмонни ўлдиришга жиддий уриниб унга қарата ана шу қуролидан ўт очадиган кимса ҳақида нима дейиш мумкин?!!! Насоий ривоят қилган ҳадисда Набий САВ бундай дедилар:

«إِذَا أَشَارَ الْمُسْلِمُ عَلَى أَخِيهِ الْمُسْلِمِ بِالسِّلاحِ فَهُمَا عَلَى جُرُفِ جَهَنَّمَ، فَإِذَا قَتَلَهُ خَرَّا جَمِيعًا فِيهَا»

«Агар мусулмон ўзининг мусулмон биродарига қурол билан ишора қилса (ўқталса) бас иккаласи жаҳаннам қирғоғида бўлишади, энди агар уни ўлдирса иккаласи ҳам унга қулашади». Набий САВ мусулмонларга азият ва зарар етказишга олиб келувчи сабаблардан йироқ бўлишга зўр бериб, эҳтиёт ва ҳушёр бўлишни ҳам буюрдилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилишича Набий САВ бундай дедилар:

«إِذَا مَرَّ أَحَدُكُمْ فِي مَجْلِسٍ، أَوْ سُوقٍ وَبِيَدِهِ نَبْلٌ، فَلْيَأْخُذْ بِنِصَالِهَا، ثُمَّ لِيَأْخُذْ بِنِصَالِهَا أَنْ يُصِيبَ أَحَداً مِنْ الْمُسْلِمِينَ مِنْهَا بِشَىْءٍ»

«Агар бирортангиз бирон мажлис ёки бозор аро ўтиб қолса ва қўлида найзалари бўлса улардан мусулмонлардан биронтасига бирон зиён етмаслиги учун уларнинг учидан маҳкам ушлаб олсин, уларнинг учидан маҳкам ушлаб олсин».

Шундай экан, қон тўкишни ҳалол санаб ўт очаётган ва мусулмонларни ҳатто улар ўз уйларида ўтиришган бўлса ҳам қўрқувга солаётган, мусулмонларнинг бозорларида, балки уларнинг кўкслари узра қуроли, ракеталари ва ўқларини силкитиб елиб югураётган кимса ҳақида нима дейиш мумкин?!!!

Тарихий бурилишларга бой, тўла бу ойда мана шу ишларни қилаётган ана шу кимсалар Росул САВнинг исро ва меърожини хотирлаб, Набийлари САВнинг суннатига ва биз ҳозир зикр қилиб ўтган ҳадисларига кўнгил буриб бу суннатни тирилтиришлари лозим эди. Улар ўзлари туғилиб ўсган Қуддусга Салоҳиддиннинг мана шу ойда фотиҳ ҳолда кириб келганини хотирлашлари лозим эди. Ана шунда уларнинг ишлари тўғри йўналишига йўналган бўларди. Улар мусулмонларнинг давлати, уларнинг халифаликлари худди шу ойда қулатилганини ва Исломга унинг бошқарув низоми бўйича зарба берилганини хотирлашлари натижада ўз қурол-аслаҳалари тўкиш ҳаром бўлган қонларни тўкиш сари эмас, балки Ислом бошқаруви соясида мустамлакачи кофир Ғарб сари қаратиб тўғри йўналишларига буришлари лозим эди… Буларнинг барчаси ўрнига улар бир-бирларига қарши қурол-аслаҳа билан қарши чиқишмоқда, мусулмонларни қўрқитиш, уларнинг қонини тўкиш ҳаром эканлигига, мана шу кунларнинг ҳурматига парво қилишмаяпти… бу аҳвол қачонгача давом этади?!!

Биз доим қалбингиздаги диннинг қолган-қутганига мурожаат қилиб… ўзингизни тўхтатиб, Аллоҳ ҳузурида ҳисоб беришингизни ўйланг, эс-ҳушингизга қайтинг, вақт ўтиб қолса надомат фойда бермайди, натижада Аллоҳга қурол-аслаҳангиздан ҳаром қон томчилаган ҳолда йўлиқасиз, у пайтда барча аҳлингиз айтиб юрадиган «ла илаҳа Иллаллоҳ» билан нима қила оласиз?! Мисқол зарра ҳам зое бўлмайдиган Аллоҳ Субҳанаҳу ҳузурида бу калима билан нима қила оласиз?! – деб хитоб қилиб келамиз.

Қолаверса Айнул Ҳулвадаги аҳлимизга бундай деймиз: золимнинг қўлидан ушлаб уни тийиб қўйинглар, бу беҳудаликни рад қилишингизни билдириб қўйинг, Ливаннинг ва региондаги давлатларнинг ҳисоб-китобларини деб Айнул Ҳулвада бир-бири билан курашаётганларнинг лойиҳалари «ўчоғи»даги бир ўтин бўлиб қолишни асло қабул қилманг. Акс ҳолда бизга Росулуллоҳ САВ огоҳлантирган ушбу нарса етиб қолади:

«إذَا رَأَيْتَ أُمَّتِي تَهَابُ الظَّالِمَ أَنْ تَقُولَ لَهُ أَنْتَ ظَالِمٌ فَقَدْ تُوُدِّعَ مِنْهُمْ»

«Агар Умматимнинг золимдан ҳайбатланиб унга сен золимсан деб айтишдан қўрқаётганини кўрсанг бас улардан видолашилибди». Бу ҳадисни Аҳмад ўз муснадида чиқарди… Сизларнинг, фарзандларингизнинг ва ёшларингизнинг бугунги ва кечаги чиқишларингиз қирғин ва ўзаро жангнинг кенг ёйилишини рад этишни билдириб қўйишнинг бир қисмидир, золим ва унинг зулмига қарши туришда, балки золимни ва унинг хўжайинларини ўз зулм ва зўравонликларини бошлашдан олдин минг бор ҳисоблашишга мажбур қилишда ўғлонларингиз орасидаги мухлис кишилар учун бир таянч ва қўллаб-қувватловдир.

Мақсад ортида Аллоҳ иродаси ётур ва У тўғри йўлга ҳидоятловчи Зотдир.

Ҳизб ут-Таҳрир                                                                            17 ражаб 1435ҳ

Ливан вилояти                                                                             16 май 2014м