بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Айб Исломда эмас, айб ўзимизда

Аллоҳ бизни яратиб қўйиш билан бирга, тўғри ва нотўғри йўлни кўрсатиб ҳам қўйди, яъни Ислом динини биз учун дин деб рози бўлди. Биздан эса, Исломга амал қилиш талаб қилинади. Бунинг учун биз Исломни тўғри тушунишимиз, яъни Аллоҳ бизга қандай тушунтирган бўлса, ҳудди шундай тушунишимиз керак, асло ўзимиз хоҳлагандай эмас. Бизнинг энг катта камчилигимиз ҳам шунда, Аллоҳнинг буйруқ ва таъқиқларини ўзимиз истагандек ёки бизга қулай бўлган тарзда тушуниб оляпмиз. Бунинг оқибатида, бугунги кунда мусулмонлар ўртасидаги тортишув ва келишмовчиликлар авж олмоқда. Энг ачинарлиси, бу ҳолатдан бизнинг душманларимиз усталик билан фойдаланиб қолишмоқда. Айниқса, мусулмонлар майда-чуйда ва умуман динга фойдаси тегмайдиган, вақтни бекорга сарфлашдан бошқа нарсага ярамайдиган мавзулар устида тортишиб ётишлари ҳам кўнгилларни хира қилади.

Халифалик Давлати қулаши арафасида, мусулмонларда, ғарбнинг Исломни замонга мос келмаслиги, унинг қонунлари шафқатсиз эканлиги, бу ўрта асрларда қолиб кетган эски динлиги тўғрисидаги фикрларга мойиллик кучайиб бораётган эди. Мусулмонлар Исломни ҳимоя қилишар, лекин хатто уларнинг ўзларида ҳам Исломга нисбатан шубҳа бор эди. Бу шубҳа шундан иборат эдики, Европанинг саноат, иқтисод ва бошқа соҳаларда олдинга ўтиб кетганлигини кўрган мусулмонларда ғарб фикрларига мойиллик тобора ортиб борарди. Чунки ўша пайтда Ислом Давлати қолоқ ва заиф аҳволда эди. Уларнинг энг катта хатоларидан бири айбни Исломдан қидиришди, ҳолбуки улар биринчи навбатда, айбни ўзларидан қидириши керак эди. Бунинг асорати мана ҳозиргача давом этиб келмоқда.

Бунга битта ёрқин мисол келтириш билан фикримизни мустаҳкамлаб қўямиз. Бугун биз капиталистик қонунлар бўйича яшамоқдамиз. Агар қабул қилинган бирорта қонунни ижро қилишда сусткашликка йўл қўйилса, қани айтингчи, ўша ишга жавобгар шахс айбдор бўладими ёки қонунми? Албатта, жавобгар шахс айбдор бўлади, ҳеч ким капиталистик қонунни айбламайди. Лекин агар бир мусулмон Ислом қонунларини ожизлик қилибми, яхши тушунмасданми амалда нотўғри қўллайдиган бўлса ёки хато тушунтирса, айб тезда Исломга ёпиштирилади. Бизнинг хатоларимиз учун Исломни қора қилишлари адолатданми? Бундан хулоса шуки, ғарбни Исломни ёмон кўрсатишдаги ишларига ўзимиз ҳам маълум даражада ёрдам бермоқдамиз. Бунга чек қўйишнинг йўли шуки, Ислом ҳақида гапиришдан аввал, мен ўзи Исломни тўғри тушунаманми ёки йўқми, деган саволни ўзингизга бериб кўришдир. Энг афзали эса, Исломни ўрганиш ва ўша ўрганганингизга амал қилишликдир.

Сўзимизни Умар розияллоҳу анҳунинг халифалиги даврида айтган қуйидаги гаплари билан ниҳоялаймиз: “Агар менинг қарорим тўғри бўлиб чиқса, бу Аллоҳ туфайлидир, агар нотўғри бўлиб чиқса, бу фақат Умарнинг хатосидир.”

Эй одамлар, қонунни фақат Аллоҳ ўрнатади, бизнинг хатоларимиз уммат учун қонун бўлишига йўл қўйманг”

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Фаррух

19.03.2015й.