بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Бугунги кунда аёллар нега хор?

Бугун сизлар билан суҳбатлашмоқчи бўлган мавзуим, бугунги кунда аёлларнинг хор – зор, тубан холатга тушганлиги хусусида.

Нега энди, илгарилари аёл – мўтабар она, азиз опа-сингил, суюкли ёр, асраб авайланиши зарур бўлган ор – номус, эркакнинг туғушгани, деб қараларди? Аёлни нафис вужуд деб, унга латофат, меҳру мухаббат билан муомала қилинарди. Эркак уйланмоқчи бўлса, аёлни молу-мулки, обрўси, хусни, ёки насабига қараб эмас, балки дини, тақвоси ва хулқига этибор берарди. Аёл эса, ўз ўрнида эрини хурмат килар, иззат-икром кўрсатиш учун фидоий бўлар, эрга доим итоатда бўлар эди, эрлар ўз навбатида аёлга ору номусим, деб қарар эди. Исломни яшаш тарзи қилиб белгилаганимизда шундай эди, лекин бизга бахтли ҳаётни ваъда қилган социализм каби дахрий тузум ва ундан сўнг демократия, аниқроғи Каримов диктатураси кириб келгач, бу билан нима ўзгарди? Бугун аёлга бўлган қараш, муомала шунчалар тубанлашганки, аёл асраб авайланиши вожиб бўлган инсон деб эмас, балки гўёки лаззатланиш учун керак бўлган бир буюмга айланди. Гўёки аёл мижозни жалб қилиш учун ташланган бир хўракки, янгилигида асраб авайланиб, эскирса ташлаб юбориладиган нарсага айланди. Бугунги ёшлар эса турмушларини бойлик, обрў-эътибор, манфаат асосига қурадиган бўлишди. “Жаннат оналар оёғи остидадир” каби хадисдаги айтилган ўрнини, “аёллар шайтоннинг урғочиси”, “ аёлни сочи узун, ақли калта” ҳамда шунга ўхшаш сўзлар ва тушунчалар эгаллади. Хўш азизлар бунчалар аёлга бўлган эътибор муомалани ўзгаришига нима сабаб ёки ким айбдор деб уйлайсиз? Бизнингча бу, динни кўр-кўрона қабул қилишлигимиз, Ғарб эътиқодига, маданиятига эргашиб, ярим-яланғоч юришимиз, эркаклар бўлса ору-номусларининг гўзаллигини очиқ-сочиқ пардоз андозда деб билишлари, кўча кўйда аёлини кўз-кўз қилиб юриши, бугунги аёл номига, шаънига чидаб бўлмас хақоратлар келтирмаяптими?! Замон, давлат ёки хаёт шунга мажбур қилаяпти, деган бахонага осилиб олганимиз бизни ушбу холатга тушиб қолишимизга сабаб бўлмадимикин? Энди фарзандларимизни ҳам мана шу бузуқ тушунча билан тарбияламоқдамиз. Ахир, бизда тўғри тушунча, эътиқод бўлмагандан кейин, бу ёш авлоддан яна нимани кутиш мумкин?! Ота-онанинг тушунчаси тубан, давлат эса, ёш авлод онгини, тушунчасини захарлаш учун янгидан-янги қонун қоидалар қабул қилиб, шу қонунлар асосида ёшларни мажбурий таълим-тарбия асосида тарбиялаётган бўлса ва хеч кимга сир эмас, бугунги ёшларнинг таълим-тарбияси ачинарли холатда эканлиги ҳамда бугунги ёшлар ота-онага хурмат билан эмас, балки “дунёга келтирдингми, боқишга мажбурсан”, деган эътибор билан қарашлиги хозирги воқелигимизни хақиқатларидан эмасми?

Бунчалар тубанликка, ботқоқликка ботиб кетишимизни асли ўзаги нима? Нега аёл, эр, фарзанд ўртасидаги муомалалар бунчалар чигаллашиб кетаяпти?

Бу холатларга синчиклаб эътибор берсак, кимдир бу ишларга “мавжуд диктаторли режим сабабчи, режим хаммани шу ахволга солди, ушбу режимдан қутулиш керак, яъни бундан қутулсак, бошимизга офтоб тегади”, каби гапларни эшитамиз.

Лекин иқтидордаги ушбу диктаторли режимни йўқ қилинган тақдирда ҳам ва унинг ўрнига келиши мумкин бўлган хокимият рахбари ким бўлишидан қатъий назар, модомики демократия билан келар экан, хеч қачон Ўзбекистондаги муслима аёлларга хозиргидан кўра яхшироқ холатни раво кўрмайди, зеро демократия ана шундай тузумдир, яъни бу тузум инсонларга хеч қандай меҳр – шафқат, ҳурмат – эътибор билан қарамайди, балки бу тузумнинг бирдан-бир мақсади моддий манфаатдир.

Ислом эса, инсонни Аллоҳнинг махлуқлари ичида энг олий мавжудот, деб қарайдиган, уни ҳурмат билан эъзозлайдиган ва бу ишларни Исломий давлат буюк ибодат, деб қараб амалга оширадиган диндир.

Шундай экан, ҳурматли муслима опа – синглларимиз, мўъмин ака – укаларимиз! Бизларни шундай хор холатга олиб келган тузумга қарши бирлашайлик, бизни бу ахволга олиб келган Ўзбекистондаги мавжуд режимни ҳам, унинг бу куфрий тузумини ҳам фақатгина ақидавий бирлашиш билан енгамиз ва ўз Исломимизга бировдан қўрқмай, хавфсирамай, бемалол амал қилиш имкони бўлади.

Ўзбекистон Ҳизб ут-Таҳрирининг медиа офиси Зайниддин

03.01.2014й.