Чўкаётган глобал тартибот ва геосиёсий тўфон арафасидаги дунё: Маҳаллий саҳна кўринишларидан буюк уйғониш сари

 بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

Бугун халқаро майдонда содир бўлаётган шиддатли талатўплар, инқирозлар ва урушлар шунчаки тасодифий низолар силсиласи эмас. Бу — Иккинчи жаҳон урушидан сўнг АҚШ бошчилигида ўрнатилган капиталистик дунё тартиботининг мафкуравий ва сиёсий жиҳатдан мутлақ яроқсизлиги ҳамда унинг асослари дарз кетаётганининг очиқ ифодасидир. Глобал гегемонликни қўлида ушлаб турган Вашингтон ўз таъсир доирасини йўқотиб борар экан, рақобатчи кучлар қаршисида ожиз қолаётгани сабабли бутун дунёни оловли гирдобга тортиш ва шу орқали ўз ҳукмронлигини сунъий равишда узайтиришга уринмоқда.

Маҳаллий ҳокимият транзити ва Ғарб сари соя ташлаш

Буюк кучлар рақобати соясида минтақавий режимларнинг хатти-ҳаракатлари янада яққол намоён бўлмоқда. Хусусан, ўзбек режими Президент Администрацияси раҳбари Саида Мирзиёеванинг БМТ минбаридан қилган чиқишини шунчаки протокол тадбири деб бўлмайди. Бу — аввало ички ва ташқи аудиторияга қаратилган бўлажак президентлик даъвогарлигининг сиёсий тақдимоти ҳамда Ғарб элиталари билан алоқаларни мустаҳкамлаш йўлидаги очиқ дипломатик қадамдир.

Одатда, мустамлакачиликка мойил режимлар етакчи кучларга ўз садоқатини фақат баёнотлар билан эмас, балки ер ости ва ер усти бойликларига амалий эшикларни кенг очиб бериш, ушбу манфаатларни конституция ва қонунлар билан кафолатлаш орқали намоён этади. Ҳукумат таркибидаги узлуксиз кадрлар ротацияси ҳам мана шу сиёсатнинг узвий давоми бўлиб, ташқи ҳомийларга мойил ва кун тартибини муаммосиз бажарадиган фигураларни саҳнага чиқаришга қаратилган.

Глобал қароқчилик: Прокси урушлар ва парчалаш стратегияси

АҚШ капиталистик мабданинг глобал қўриқчиси сифатида қад кўтарган бўлса-да, бугун ҳеч қандай муқобил мабдага эга бўлмаган, аммо улкан иқтисодий ва саноат базасига эга Хитойнинг кучайишидан қаттиқ хавотирга тушмоқда. Шу сабабли, Пекин ва Москва ўртасидаги амалий стратегик иттифоқни заифлаштириш мақсадида Вашингтон Украина ҳудудида Россияга қарши уруш оловини ёқди.

Ушбу қақшатқич урушдан Россия халқи шу даражада чарчадики, эндиликда давлатнинг сиёсий келажаги эмас, балки сафарбарлик ва уруш балосидан қочиш уларнинг ягона ғам-ташвишига айланди. Хавфсиз бошпана излаб ўрта қатлам Ўзбекистон ва МДҲ давлатларини бир-бирига тавсия этаётган бўлса, бой табақа Европа сари йўл олмоқда. Москвани тинкани қуритувчи ботқоққа ботирган Вашингтон бу йўналишдан хотиржам бўлиб, ҳатто уруш тўхтаган тақдирда ҳам Россия ўз қаддини узоқ йиллар тиклай олмаслигига ишонмоқда. Худди шу сценарийни АҚШ эртага Тайван инқирози орқали Хитойга нисбатан қўллашга шайланмоқда.

Америка ўз ҳудудида ҳеч қачон уруш бўлишини истамайди. Унинг стратегик доктринаси бегона ҳудудларда вайронагарчилик келтириб чиқарувчи «прокси» (воситачилик) урушларини олиб бориш, бу вайроналар устига эса янги қарзлар, молиявий қарамлик ва қурол-яроғ савдосидан иборат фожиавий капитални қуришдир. Америка ҳарбий-саноат мажмуаси қурол савдосига улгурмай қолган ўринларда ўз манфаатларини Европа билан баҳам кўриб, қитъа иқтисодиётини ҳам ҳарбийлаштиришга тортмоқда.

Ислом умматига қарши тузилган ҳалқа: Неоконсерваторлардан сионистик малайликкача

Глобал мустамлакачиларнинг энг катта даҳшати — геосиёсий бўшлиқлар фонида Ислом Умматининг халқаро майдонга мустақил сиёсий субъект сифатида қайтишидир. Айнан шунинг учун АҚШ Ислом оламининг уйғониши ва таъсир кучини жиловлаш мақсадида босқинчи яҳудий вужудини ўзига минтақавий занжирбанд малай сифатида танлади.

Ғазода бошланган ваҳшиёна оммавий қирғин Украина урушидан саккиз ой ўтиб оланга олганига эътибор берилса, бу воқеаларнинг занжир ҳалқалари битта экани англашилади. Ғазо ва Ғарбий Соҳилдаги бугунги ваҳшийликлар 2001 йилда Афғонистон ва 2003 йилда Ироқда америкалик неоконсерваторлар томонидан бошланган салибчилик юришларининг мантиқий ва узвий давомидир. Капиталистик марказларнинг асосий мақсади — Ислом оламини қаттиқ қўрқитиш, вайрон қилиш ва ўз қонига ботириш орқали дунё етакчилигини адолат билан ўз қўлига олишга қодир бўлган Рошид Халифалик Давлатининг қайта тикланишини кечиктиришдир.

Шу сабабли бугун исломий юртлардаги уйғониш ва Уммат бирлигининг олдини олиш учун мусулмонларга нисбатан тазйиқлар авжига чиқди. Ҳатто «эркинлик ва демократия бешиги» саналмиш Европа давлатларида ҳам ҳижоб, масжидлар ва исломий қадриятларга қарши очиқдан-очиқ уруш очилиб, асл миллатчи фашистик башара намоён бўлмоқда.

Ўта ўнгчилик талвасаси ва империянинг инқирози

Қачонки халқаро вазият етакчи давлат тизгинидан чиқа бошласа, у мувозанатни сақлаш учун фавқулодда ва радикал чораларга қўл уради. АҚШ ичида бу ҳолат Республикачилар партиясининг энг тажовузкор, экстремистик ва ўнг қаноти бўлмиш Трамп оқимининг олдинги сафга чиқарилиши билан ифодаланди.

Айни талваса бугун Европа сиёсий майдонига ҳам кўчди. Европа элиталари иккига бўлиниб, бир қисми эски либерал чизиқда қолишга уринаётган бўлса-да, АҚШ бунга қаноатланмай, энг кескин ва ҳатто аҳмоқона қарорларни тап тортмай қабул қила оладиган радикал ўнгчи доираларни ҳокимиятга олиб келиш учун зўр бермоқда. Германия ва бошқа етакчи давлатларда экстремистик кайфиятларнинг атайлаб рағбатлантирилаётгани ана шу сиёсий қароқчиликнинг исботидир.

Бироқ мустамлакачи кучлар қанчалар чиранмасин, инсоният ХХ аср бошидагидек алдов ва фитналар қурбони бўлишдан тўхтамоқда. Бугун Осиё, Африка, Европа ва ҳатто Америка қитъасининг халқлари ушбу тажовузкор сиёсатга қарши чиқиб, глобал адолатсизликни инкор этмоқда. Ҳатто қаттиқ мафкуравий босим остида қолган АҚШ халқи ва Ғарб жамоатчилиги ўз ҳукуматларининг босқинчилик сиёсатидан юз ўгирмоқда; бу норозилик ва қаршилик тўлқини турли ҳодисаларда, жумладан Эд Ширан каби оммавий чиқишлардаги халқ позициясида ҳам яққол ўз аксини топди.

Дунё улкан тарихий бурилиш палласида турибди

Золимларнинг талвасаси уларнинг қудрати эмас, балки заволи яқинлашганидан дарак беради. Аллоҳ таоло Ўз бандаларига ваъда қилган нусрат онлари яқинлашар экан, пайғамбарлик минҳожи асосидаги иккинчи Рошид Халифалик тикланиши муқаррар ҳақиқатдир. Аммо шуни унутмаслик лозимки, Халифаликнинг қад кўтариши курашнинг якуни эмас, балки адолат ва ҳақни дунё бўйлаб ёйиш, башариятни мустамлакачилик зулматидан Ислом нурига олиб чиқиш йўлидаги буюк курашнинг энг юқори ва ҳал қилувчи босқичи бўлади. Аллоҳ таоло марҳамат қилади:

﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾

– “Аллоҳ сизлардан иймон келтирган ва солиҳ амаллар қилганларга уларни худди улардан олдин ўтганларни халифа қилганидек ер юзида халифа қилишни, улар учун Ўзи рози бўлган динини мустаҳкамлашни ва хавф-хатарларидан сўнг уларга омонликни бадал қилиб беришни ваъда қилди. Улар Менгагина ибодат қилурлар ва Менга ҳеч нарсани шерик қилмаслар. Кимки бундан кейин ҳам куфр келтирса, ана ўшалар фосиқлардир”. (Нур:55)

Ибн Абдуллоҳ

03.10.2026й