Эпштейн ҳужжатлари – капиталистик демократиянинг жирканч башараси ва элиталарнинг ифлос юзи
Эпштейн ҳужжатлари – капиталистик демократиянинг жирканч башараси ва элиталарнинг ифлос юзи
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
Сўнгги кунларда дунё ахборот майдонини “Эпштейн рўйхати” деб номланган ҳужжатлар ларзага солмоқда. Жеффри Эпштейн – америкалик яҳудий миллиардер, дунёнинг энг нуфузли сиёсатчилари, президентлари ва бизнес элитаси учун ёш қизларни жинсий қул қилиш тармоғини ташкил этган шахс. Унинг Кариб денгизидаги шахсий ороли – “Фаҳш ороли” йиллар давомида Ғарбнинг “юқори табақаси” учун бузуқлик маконига айланган эди. Бугун эълон қилинаётган минглаб саҳифали ҳужжатларда Билл Клинтон, Дональд Трамп, Шаҳзода Эндрю каби исмларнинг тилга олиниши дунёни ҳайратга солмоқда.
Аслида эса, бу воқеаларнинг фош бўлиши ҳайрон қоларли иш эмас. Бу капиталистик демократиянинг табиий ва муқаррар мевасидир. Чунки капиталистик мафкурада моддий фойда ва нафсдан бошқа ҳеч қандай қиймат мавжуд эмас. У ерда инсонийлик, ахлоқ, номус ёки болалар дахлсизлиги каби тушунчалар моддий манфаат олдида ўз қийматини йўқотган. Капитализм инсонни шунчаки истеъмолчи ва нафс қулига айлантиради. Шундай экан, дунёни бошқараётган элиталарнинг бундай жирканчлик ботқоғига ботгани улар эътиқод қиладиган тузумнинг аслиятидир. Капитализмнинг қанчалик бадбўй экани аллақачон аниқ эди, Эпштейн саҳифалари эса буни яна бир бор тасдиқлади.
Ушбу тузум эгаларининг нақадар ифлос эканини кўриш учун узоққа бориш шарт эмас: Ғазо, Сурия, Ироқ ва бошқа Ислом юртларида мусулмонларга нисбатан қилинаётган жирканчли жиноятлар бунинг энг ёрқин далилидир. Ўз оролида мурғак қизчаларнинг номусини топтаган кимсалар билан Ғазода гўдакларнинг бошига бомба ёғдираётган, уларни очлик ва қирғин билан йўқ қилаётганлар айни бир мафкура вакилларидир. Улар учун инсон ҳаёти – агар у мусулмон бўлса ёки уларнинг манфаатига хизмат қилмаса – бир тийинлик қийматга эга эмас. Ғарбнинг “инсон ҳуқуқлари” ва “демократия” ҳақидаги ваъзлари шунчаки парда, холос. Бу парда ортида Эпштейн оролидаги разилликлар ва Ислом юртларидаги қонли жиноятлар яширинган. Улар ўз юртларида болаларни жинсий қулга айлантирса, Ғазода уларни тириклай ер билан битта қилмоқда. Бу капиталистик элиталарнинг икки дунёдаги шармандалиги ва маънавий ўлимидир.
Бу борада бизнинг минтақамиз, хусусан, Марказий Осиё давлатлари раҳбарларининг тутган йўли янада шармандалидир. Мирзиёев ва Тўқаев каби раҳбарларнинг “C5+1” каби учрашувларда Эпштейн ва унга ўхшаган тубан кимсалар билан бир даврада номи чиққан, ахлоқсизлиги билан ном қозонган Трамп ва бошқа Ғарб сиёсатчилари олдида қўл қовуштириб хушомад қилишлари, уларнинг “доно”лигини мақтаб қуллуқ қилишлари нақадар хунук манзара! Ўз оролида норасидаларнинг номусини топтаган, қўли Ғазодаги гўдакларнинг қонига ботган кимсаларнинг “оёғига йиқилиб”, улардан нажот кутиш – сиёсий ва маънавий тубанликнинг энг чўққисидир. Бу раҳбарлар кимга таҳсин айтаётганларини, кимга итоат қилаётганларини ва кимнинг ортидан эргашаётганларини англаб етмаяптиларми?! Наҳотки, мусулмон халқнинг раҳбарлари шунчалик иродасиз, шунчалик хорликка рози бўлсалар?! Бу нафақат сиёсий заифлик, балки Аллоҳга осийлик ва итоатсизликнинг энг тубан кўринишидир! Албатта, бундай жирканчликлар мусулмон сиёсий элиталарнинг илоҳий мезонларни назар-писанд қилмай, ундан узилганлари натижасидир.
Эпштейн воқеаси ва Ғазодаги қирғинлар бир ҳақиқатни яна бир бор англатди: дунё нафс ва пулнинг қулига айланган тубан кимсалар қўлида ҳалокатга қараб кетмоқда. Бу разилликка қарши ҳақиқий муқобил ўлароқ, Ислом тарихида ор-номус ҳимояси қандай бўлганини эсланг: Халифа Муътасим даврида кофирлар муслима аёллар номусига тажовуз қилиб, улар “Ё Муътасим!” дея нидо қилганларида Халифа бутун Ислом қўшинини оёққа турғизиб, аёл қадри ва номуси учун шаҳарларни фатҳ қилган эди. Халифа учун аёллар шаъни ўз номуси сингари эди.
Шунингдек, Султон Сулаймон Қонуний даврида Францияда эркак ва аёлнинг бир-бирига ёпишиб рақс тушиши (бал) одати пайдо бўлганини эшитган Халифа, Франция қиролига шундай мактуб йўллайди:
“Эшитдимки, мамлакатингизда эркак ва аёллар бир-бирларини қучоқлаган ҳолда, “рақс” номи остида ахлоқсизлик қилаётган экансиз. Ушбу мактубим қўлингизга етиб бориши билан бу расволикка чек қўйинг! Агар тўхтатмасангиз, шахсан қўшиним билан бориб, у рақсингизни бошингизда ёнғоқ чақиб тўхтатишга қодирман!”
Бу мактубдан сўнг Францияда бундай тадбирлар юз йил давомида тўхтатилган эди. Бу Халифаликнинг нафақат ўз ичида, балки дунёда ҳам бузуқликларга йўл бермаслигини, фаҳш ва разилликка қарши глобал қалқон бўлганини англатади.
Инсониятни бу разиллик ботқоғидан фақатгина Аллоҳнинг адолатли низоми ва Исломнинг пок ахлоқи қутқара олади. Токи, бу чирик тузум илдизи билан қўпорилмас экан, Эпштейн каби маҳлуқлар ва уларнинг сиёсий ҳомийлари инсониятни хўрлашда давом этаверади. Фақатгина Муътасимлар ва Сулаймон Қонунийлар каби номусни давлат сиёсати даражасига кўтарган Халифалик низомигина инсониятни ўз нафсини қули бўлишдан озод қилиб, Аллоҳга қуллик қилишдек асл бандалик ҳолатига қайтаради. Аллоҳ таоло айтади:
وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ
– “Зулм қилганларга суянманглар (мойил бўлманглар), акс ҳолда сизларга олов етади”. (Ҳуд:113)
Расулуллоҳ ﷺ марҳамат қилганлар:
“Ким бир золимни унинг золимлигини билиб туриб, унга ёрдам бериш (қувватлаш) учун у билан бирга юрса, батаҳқиқ Исломдан чиқибди”. (Имом Аҳмад ривояти).
Салоҳиддин
08.02.2026й
