بسم الله الرحمن الرحيم

Фиръавннинг халокати тўғрисида

Биз мусулмонлар тарихда бўлиб ўтган ёки бугунги кунда бўлаётган воқеалардан ибратланишни ўрганмоғимиз лозим. Ибратланиш бизлар учун энг яхши сабоқдир. Қуръони Каримда ҳам аввалги пайғамбарларнинг хаётидан ибратланишимиз учун баъзи воқеалар келтирилди. Биз ана шу воқеалардан тўғри хулоса чиқарадиган бўлсак, инсоният учун Аллоҳга итоат қилиш энг тўғри ва мақбул йўл эканлигини англаб етамиз.

فَلَمَّا تَرَاءى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ* قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ* فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ* وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ* وَأَنجَيْنَا مُوسَى وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ* ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ* إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ* وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

«Энди қачонки икки жамоат бир-бирларини кўришгач, Мусонинг ҳамроҳлари: «Бизлар аниқ тутилдик, (чунки олдимизда ҳеч қандай йўл йўқ, фақат денгиз бор) дедилар. (Мусо) айтди: «Йўқ, аниқки мен билан бирга Парвардигорим бор. Албатта у мени (нажот) йўлига бошлар». Бас, Биз Мусога: (Асоинг билан) денгизни ургин», деб ваҳий юбордик. Бас (денгиз) бўлиниб, ҳар бир бўлак (сув) баланд тоғ каби бўлди. (Сўнг Мусо ва унинг қавми денгиз ўртасидан очилган йўлга тушдилар). Ва кейингиларни (яъни Фиръавн ва унинг қўшинини ҳам) ўша (йўлга) яқин қилдик. Ва Мусо ҳамда у билан бирга бўлган кишиларнинг барчаларига нажот бердик. Сўнгра кейингиларни (денгизга) ғарқ қилиб юбордик. Албатта бунда (Фиръавн ва унинг қавми ҳалокатида) оят-ибрат бордир. (Лекин одамларнинг) кўплари имон келтиргувчи бўлмадилар. Шак-шубҳасиз Парвардигорингизнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир»                                                                                                    [Шуаро. 61-68]

Агар бўлиб ўтган ва бўлаётган воқеалардан тўғри хулоса чиқара олганимизда эди, мусулмон уммати бугунги хор холатга тушмаган бўларди. Ана шундай тўғри хулоса чиқариб сабоқ оладиганларимиздан бири Фиръавннинг хаётидир. Келинг ўша давр тўғрисида бизларга маълум қилинганлари бўйича эслаб кўрсак.

Фиръавндан зулм кўрганлар Бани исроил бўлиб Юсуф алайҳи салом даврларида Мисрга келиб қолишган эди. Фиръавн Аллоҳга итоатда бўлганларга қарши уруш очди ва уларни зулмлаб Аллоҳга итоатларидан буришга ҳаракат қилди. Фиръавн ўз хукмдорлигидан фойдаланиб қўл остидаги инсонларнинг эътиқодларига зид яшашларига мажбур қиларди. Аллоҳга итоат қилган ва унга итоатсизлик қилганларни қаттиқ жазолаб халқни золимларга хос тарзда бошқарарди.

فَمَا آمَنَ لِمُوسَى إِلاَّ ذُرِّيَّةٌ مِّن قَوْمِهِ عَلَى خَوْفٍ مِّن فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِمْ أَن يَفْتِنَهُمْ وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِي الأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ

«Шунда Мусо қавмидан фақат бир тоифа одам Фиръавн ва унинг одамларининг фитна-фасодларидан қўрққан ҳолда имон келтирдилар. Чунки Фиръавн у ерда ғолиб (эди) ва у, шубҳасиз, ҳаддан ошувчи кимсалардандир»             [Юнус. 83]

Фиръавн дунёга муҳаббати кучли инсон бўлиб ўз мол дунёсини ва хукмронлигини йўқотиб қўйишдан жуда қўрқарди. Шунинг учун хатто инсонларнинг эътиқодлари билан боғлиқ қалбларида унинг бошқарувига қарши бўлган бирор нарса бўлишини истамасди. Аслида инсонларни ўзига бўйсуниб яшашларига мажбурлаши Аллоҳга нисбатан исёни хисобланарди. Чунки хар бир инсон эътиқоди талаб қилганидек яшашни хоҳлайди ва шунга интиларди. Ана шу нарса, яъни инсонларнинг ўз эътиқодлари бўйича яшашга интилиши Фиръавнни қўл остидагиларнинг эътиқодларидан ташвишланишига сабаб бўлди. Ва инсонларнинг яшаш тарзларини ўзи хоҳлагандек бошқариш учун уларнинг эътиқодларига қарши чиқди. Яъни эътиқодларини ўзи хоҳлаган томонга буришни мақсад қилди.

Фиръавннинг лашкари жуда кучли бўлиб унинг қўл остидаги зулм кўраётганлар унга қарши исён қилишдан қўрқишар эди. У золимликда шунчалар туғёнга кетдики унга маъқул бўлмаган динга эътиқод қилувчиларнинг янги туғилган ўғил бола чақалоқларини сўйишни буюрди. Ва у хомиладор аёлларнинг хар бирига ўзига итоат қилувчилардан кузатувчилар қўйди токи хомиладор аёлларнинг чақалоқлари дунёга келганида ўғил бола бўлса ўша кузатувчилар Фиръавн аскарларига маълум қилиши керак эди. У зулм қилаётганларини қаттиқ назоратда ушларди. Бундай золимликнинг натижасида қанча – қанча чақалоқлар сўйилиб кетди.

Фиръавн ўз қўл остидаги инсонларни ўз манфаати учун тинимсиз равишда меҳнат билан машғул қилар ишлашга ярамай қолганларни азоблаб зулм қиларди. Бу зулмларнинг барчаси ўз хукмдорлигини йўқотиб қўймаслик учун, ўзи зулм қилаётганлар исён қилмасликларини олдини олиб уларни қўрқувда ушлаб туришга қаратилган эди. У манфаати йўлиди Илоҳликни даъво қилди. Унинг мақсади бу қавм фақатгина унга итоат қилишини хоҳлар эди. Яъни улар асл Яратувчига эътиқод қилишса бу холат бора бора унинг халокатга юз тутишидан дарак беришини англаб етганди. Чунки таналарини бўйсундириб қалбларини ўзига итоат қилдира олмас экан албатта бир куни исён қилишлари турган гап эди. Лекин у бу оламда унинг хоҳиши эмас Буюк Яратувчининг иродаси амалга ошишини унутган эди.

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ

«Биз эса у ерда хорланган кишиларга марҳамат қилишни, уларни (хор-бечораликдан чиқариб), барчага пешво зотларга айлантиришни ва уларни (Фиръавн мулкининг) ворислари қилишни истаймиз»    [Қасос. 5]

Мусо алайхи салом ҳам Фиръавн томонидан туғилишидан аввал ўлимга хукм қилинган чақалоқларнинг бири эди. Аллоҳнинг иродаси билан Мусо алайхи саломга зарар етмаган холда вояга етди. Ва унга эргашган қавм у билан ҳаракат қилди. Натижа эса ҳаммага маълум, Аллоҳ Таъоло золимдан юз ўгириб Ўзига итоат қилишни хоҳлаган қавмни қутқарди.

Мўъминлар хар доим Аллоҳга итоат қилганлари учун ғолиб бўлганлар ва итоат қилганлар бундан кейин ҳам ғолиб бўларлар.

وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللَّهِ يَنصُرُ مَن يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

«Ўша кунда мўминлар Аллоҳнинг нусратидан шодланадилар, (Аллоҳ) истаган кишиларига нусрат беради ва У қудратли раҳмлидир»                     [Рум. 4-5]

وَاللّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ

«Аллоҳ Ўз ишида ғолибдир лекин одамларнинг кўплари (буни) билмайдилар»                                                                                                                             [Юсуф. 21]

وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ

«Аллоҳ Ўзига ёрдам берадиган зотларни албатта ғолиб қилади, шубҳасиз Аллоҳ кучли, қудратлидир»                                                                                 [Ҳаж. 40]

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ

13.05.2015й.

0

0