Ҳар бир кун ҳар бир инсон учун ғанимат ва фикрлаб тўғри йўлдан юришимиз учун имкониятдир

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Бу кунлар Аллоҳга тавба қилиб, У Зотнинг итоатига қайтишимиз кераклигидан эслатмадир.

Инсоннинг ҳаёти оғир ва енгиллик, ғам-қайғу ва хурсандчиликлардан иборат бўлиши барчамизга маълум. Ҳамда шодлигу хурсандчиликка тўлган, енгил яшаш тарзида Аллоҳга ҳамд айтиш инсоннинг хаёлидан кўтарилиб қолиши ва аксинча ғам-ташвишли, мусибатли кунларда Аллоҳдан ёрдам сўраш, ҳаётининг асли қандай бўлиши кераклигига эътибор бериш, яъни хатоларини тушуниб етиш ҳолати кўп кузатилади. Шунинг учун ҳам оғир ҳаёт кечирган инсонга нисбатан қараш бошқача бўлса керак.

Эътибор берсак, ҳаётда ҳаммага ҳам бирдек синов ёки мусибат берилавермайди. Баъзи инсонга Айюб а.с. га берилганидек касаллик, у даражада бўлмаса ҳам, баъзи инсонларга Юсуф а.с. га берилганидек яқинларидан йироқда бўлиш ва кўп йил зиндонбанд қилиниш, Муҳаммад с.а.в. ўз қавмидан кўрган жабрлар, қувилиш ва ҳоказо шу каби ҳар хил мусибатлар етиши мумкин. Бу синовлар инсон томонидан танланмайди, бу Аллоҳнинг иродаси. Шундай экан, мўмин инсоннинг бошига келган ҳар қандай мусибатнинг ортида – агар сабр қилинса – ажру савоб ётади. Бу каби синовлар ҳаётнинг ўзида инсонга қачон манфаатли бўлади? Қачонки, инсон бу мусибатлардан хатоларини тушуниб, тавба қилса ва тўғрини нотўғридан ажратиш йўлини топса, сабр қилишни, яъни ҳар қандай синовларга қарамай, тўғри йўлдан юришни ўрганса ва кейинги ҳаракатларида аввалги хатоларини такрорламасликни тушуниб етса, инсон учун манфаатли ибрат бўлади. Албатта, бунинг учун инсон ўз бошига тушган мусибатга ибрат назари билан қарай олиши, тафаккур қилиши керак. Ҳар бир кун ҳар бир тирик жон учун ғанимат ва фикрлаб тўғрилик йўлидан юриш учун имкониятдир.

Агар биз ҳам тафаккур қилсак, бугунги кунлар ибрат олишимиз учун етарлидир. Яъни мусибатлар устига мусибат келмоқда. Covid-19 тарқалишидан аввал ҳам аслида ҳаётимиз тўкин, фаровон эмас эди. Бу пандемиядан кейин аҳволимиз янада оғирлашди. Шу кунларда Сардоба балоси ҳам бошимизга келди.

Бало устига бало ёпирилаётган бўлса, бу ҳолатлар Аллоҳга боғланишимиз ва У зотга тавба қилиб, итоатга қайтишимиз кераклигини англатмайдими?! Барча яхшилигу ёмонлик бизнинг бошимизга Аллоҳдан келади. Биз бунга иймон келтирганмиз. Ўйлаб кўришимиз керак, Аллоҳ бу мусибатлар билан Ўзини унутган бандаларига қайта эслатишни ирода қилмадимикан?!  Аллоҳни эслашимиз ва тавба қилишимиз ҳаётимизда кўриниши керак. Эътибор беринг, мусибат шахсий тарзда эмас, оммавий келди. Демак, Аллоҳга қайтиш, Аллоҳга боғланиш оммавий бўлиши ва Аллоҳга итоатдаги инсонлар Буюк Яратувчини унутганларга эслатиши керак.

Аллоҳ Таоло айтади:

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ

– “Ҳолбуки, Биз улардан аввалги (иймон келтирган барча) кишиларни имтиҳон қилган эдик-ку! Бас, (шу имтиҳон воситасида) албатта Аллоҳ (“Иймон келтирдик”, деб) рост сўзлаган кишиларни ҳам, ёлғончи кимсаларни ҳам аниқ билур”.        (Анкабут:3)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Абдуллоҳ

16.05.2020й