ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ

ВАЗИФАЛАР ВА СИФАТЛАР

(75-бўлак)

ДАЪВАТЧИГА ЗАРУР БЎЛГАН САБОТ

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Аллоҳ Таоло бизларни даъват ва Ислом устида субутсизлик қилишимиздан қаттиқ огоҳ этди: У «Исро» сурасида шундай марҳамат қилади:

وَإِنْ كَادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِي عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لاَتَّخَذُوكَ خَلِيلاً -73, وَلَوْلاَ أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلاً -74, إِذًا لَأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا -75,

– “(Эй Муҳаммад, мушриклар) сизни Бизнинг шаънимизга, (ваҳйдан) ўзга нарсаларни тўқиб чиқаришингиз учун – Биз сизга ваҳй қилган оятлардан алдаб-буриб юборишларига оз қолди. У ҳолда, (яъни уларнинг йўриқларига юрсангиз), сизни дўст қилиб олган бўлур эдилар. Агар Биз сизни (ҳақ йўлда) собитқадам қилмаганимизда, сиз уларга бир қадар моил бўлишингизга оз қолди. У ҳолда албатта Биз сизга дунё (азобини) ҳам, охират (азобини) ҳам икки ҳисса қилиб тотдирган бўлур эдик, сўнгра ўзингиз учун Бизга қарши бирор мададкор топа олмаган бўлур эдингиз”.                                                       (Исро:73-75)

Бу Расулуллоҳ с.а.в.ни агар Макка кофирларига таяниб, улар талаб қилаётган нарсаларга лаббай, деб жавоб бериб, рисолат фикрлари ва унинг ҳукмларидан, яъни даъватдан озгина фитналансалар дунё ва охиратнинг икки карра кўп азобига дучор бўлишидан қаттиқ огоҳлантиради. Аллоҳ «Ал-Ҳаққо» сурасида айтади:

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الأَقَاوِيلِ -44, لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ -45, ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ -46, فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ -47

– “Агар (пайғамбар) Бизнинг шаънимизга (Биз айтмаган) айрим сўзларни тўқиб олганида, албатта Биз унинг ўнг қўлидан ушлаган, сўнгра албатта унинг шохтомирини узиб ташлаган бўлур эдик. У ҳолда сизлардан бирон киши ундан (яъни пайғамбардан ҳалокатни) тўса олгувчи бўлмас эди”.      (Ал-Ҳаққо:44-47)

Бу ҳам Аллоҳга айтмаган нарсани бўҳтон қилиб тўқиш билан, Аллоҳнинг динига динда йўқ нарсани киритиш орқали даъват билан ўйнашишдан қаттиқ огоҳлантиради. Кимки шундай қилса, Аллоҳ уни хор қилади ва бирортаси унга ёрдам беришга қодир бўлмаган ҳолда Аллоҳ уни ўлдиради. Бу иккала огоҳлантирув даъватчиларга қаратилгандир. Қайси бир даъватчи Ислом ва даъват душманларига таяниб уларнинг сулҳларига рози бўлиш каби улар талаб қилган нарсага жавоб берса, уларнинг фикрларини, ҳукмларини Аллоҳнинг шариатига хилоф ва Аллоҳнинг динига қарши эканлигини баён қилиш билан мазаммат қилмаса, уларнинг режаларини, Исломга ва мусулмонларга қилган ҳийла-найрангларини очиб ташлашдан иккиланса, уларнинг ишларига рози эканини изҳор қилса, уларнинг зулмига иқрор бўлса ва бу зулмни оқласа, ўзининг фикрлари, ҳукмлари ботиллик билан ёки масалан, ҳозирги замонга тўғри келмайди, дея туҳмат қилинишига рози бўлса, уларнинг талабларига жавобан ва иродаларига бўйсунган ҳолда фалон фикр нотўғри ёки фалон ҳукм ношаръий, деса, у (даъватчи) ҳақиқатда фитналангандир. Битта шаръий фикр ёки шаръий ҳукмдан фитналаниш билан бир неча шаръий фикр ва ҳукмлардан фитналаниш орасида фарқ йўқдир. Буларнинг барчаси фитна бўлиб, ўз соҳиби учун дунё ва охиратда азобланувчиларнинг икки карра кўп азобини вожиб қилади. Аллоҳ сақласин.

Даъватчи ҳибсга олинса, шундай фитнага дучор бўлади. У душманлардан икки ишни эшитади: 1 – ўз фикрларини, ҳукмларини туҳмат қилинишини ҳамда унинг ишончини сусайтириб, шак-шубҳа солиш учун ушбу фикр ва ҳукмларни бир неча хил ёлғон ва ботилликлар билан булғанишини эшитади. 2 – душманлар ўз фикрларини, ҳукмларини – нотўғрилиги ва фасодлиги баён қилинишига қарамай – мақташини, уларга Ислом, ҳақиқат ва тўғрилик кийимларини кийдиришларини эшитади. Бу ишларнинг барчаси даъватчининг динини ва даъватни чалғитиш учун ва уни даъватни етказишдан буриш учун бажарилади. Даъватчи шундай фитнага дучор бўлишдан огоҳ бўлсин ва бунга тайёргарлигини кўриб олсин. Чунки у агар фитналанса, даъват устида сабот билан турмаса, мабдани маҳкам ушламаса, шаръий фикрлар ва ҳукмларнинг софлигини муҳофаза қилмаса, уларнинг озгинасидан бўлса ҳам холи бўлишни ёки уларга йўқ ердаги нарсаларни қўшиб олишни қабул қилса, у учун душманлар олдидаги турли хил жасадий ва руҳий азоблар, зулм ва хорлашлар дунё ва охиратдаги икки карра азоб олдида арзимас бўлиб қолади.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси

02.09.2020й