Ким сени бадбахт қилиб қўйди болам?

بسم الله الرحمن الرحيم

Бу ўткинчи, қисқа ҳаётда Аллоҳ ва Росулининг тарбиясини топган кишидан кўра бахтлироқ киши бўлиши мумкинми?!

(“Террорист” фарзандлар отасининг сўзидан)

Тоғ ораларида жойлашган қишлоғимиз кўкка бўй чўзган тош ҳайкал “малика”нинг кўм-кўк либоси тусини олган – баҳор фасли!  Бу шоирона таъриф! Эл тилида айтилса, “йўғон чўзилиб, ингичка узиладиган, илик узилди ойлари”. Ер таталаб, даладан топганимиз қимматчилик туфайли қишда урпоқ ҳам бўлмади. Савдогарларнинг моллари сотилмай, ижарачи дўкондорлар қарзга кириб кетди. Билагида қуввати бўлганлар ўрис юртларига иш излаб чиқиб кетди. Қишлоқ чойхоналаридан файз кетган. Кўплаб ишбилармон ва олимларимиз нафси ўпқон ва ўз ишига бегона раҳбарлар касофати сабаб юртдан бош олиб чиқиб кетган. Қариндош-уруғчилик ва таниш-билишчилик ҳар соҳани расво қилди. Замона саҳна шилталари ва сатангларнинг куракда турмас уятларидан сўзловчи тубан масхарабозлар даврига айланиб кетди. Боболаримиз минорадан улоқтирадиган нусхалар байроқ кўтара бошлади. Бу устоз ва шогирд бузғунчи раҳбарлар яхшиларимизни қамаб, ёмонларга паёндоз тўшади. Чоллар кинояси билан айтганда “ғар бўл, мелиса бўл, артист бўл ёки ҳуфя, хоин бўл, аммо ўта тақволи бўлма-ки умринг қамоқда ўтади!”

Олий маълумотли ўғил ва қизларимни ҳаммасини яҳудий раҳбар қамаб, набираларимни ҳам вояга етгач қамаб ташлади. Кечагина намунали оила саналган оиламизга бўҳтону туҳматлар ёғилди. Ҳамиша гавжум ҳовли ҳувиллаб, чолу кампир бир-биримизга далда бўлувчига айланиб қолдик. Ҳовлидаги узумдан келадиган даромад ва нафақа пулларимиз чўнтакни қаппайтириб улгурмайди. Чунки зоналарни бир айланиб, болаларимиз ҳолидан хабар олсак, яна сабр “таоми”ни косаларга сузаверамиз. Худога шукр, болаларимдан биронтаси бошини яҳудий пошшо силаган пасткашлардан бўлмади. Улар мусулмонча яшайлик дедилар, холос. Бундай гап Худонинг душманига ёқармиди. Бу ўткинчи, қисқа ҳаётда Аллоҳ ва Росулининг тарбиясини топган кишидан кўра бахтлироқ ким бор? Фарзандларимнинг шундай тарбия топганидан беҳад қувонаман.

Бугун жума. Кампиримни жойнамоздан қўзғагим келмади. Роввотни очиб қўяй, деб қўзғолдим. Ажабки, эшик табақаси очиқ эди. Ўнг тарафда деворга суялган каттагина хитой сумка турибди. Болаларим қамалганидан бери шунақа сумка бир неча бор ташлаб кетилди. Бунисини ичидан ҳам энг сара, қимматли емишлар чиқди. Қувониб кетдим. Бу сафар сумка остидан бир даста пул ва “дуо қилинг” деб ёзилган парча қоғоз чиқди. “Ўнг қўлинг берганни чап қўл билмасин”га амал қилувчи кимдир ташлаб кетибди. (Аллоҳ Таоло рози бўлсин!). Уйга сумкани олиб кирганимда жойнамозни тахмонга қўяётган кампир уни кўриб “яна ташлаб кетишибдими?” деди. Мен “набирамни соғиндим деганингга Худойим сенга имкон берди” деб унинг юзида табассум пайдо қилдим. 

Ўша яширин эҳсон қилувчига ҳавас қилиб, амалидан ибратланиб, шундан “иссиғида” бир қисмини олиб, ота-онаси ўрисга кетиб қаровсиз қолган бир қўшни болага олиб бордим. Аммо эҳсонни у кишидек махфий қилолмадим, чунки ўзи чиқиб кўриб қолди. Мен унга:

– Болам манавиларни ол, ҳожатингга ишлатарсан, дедим. У бир муддат менга тикилиб турди-да, дасталанган пулни олиб чўнтагига жойлади ва кутилмаганда:

– Амаки, сизларга ўша тарафдан “келиб туради” деганлари рост эканда-а? – деди. Бўғзимга нимадир тиқилди. Мен унга бир сўз айтишга ярамадим. Нима ҳам дердим! Фақат:

– Ким сени бадбахт қилиб қўйди болам? – дедиму ортимга қайтиб кетдим. Анча вақт ўзимга тасалли топмай қийналдим. Наҳотки, ҳукумат ташвиқотлари ўзининг сассиқ “меваси”ни бериб улгурган бўлса! Ажабо! Чорак аср устимизда президент бўлиб турган яҳудийнинг табиати у ўлганидан кейин ҳам ёшларимиз зеҳнларида илдиз отишда давом этяпти. Аслида манави аҳмоқнинг оиласи болаларимни ва набираларимни қандай кишилар эканини яхши биларди. Қўшнимиз-ку! Бу яҳудий одамларга яхшиликни ёмонлик, разолатни адолат, дея танитиб улгурди. Унинг мусулмонларга, олимларимизга қарши юргизган ташвиқот ва бўҳтонларига омма ишонадиган бўлди. Ваҳоланки, бу золим еримизнинг ости-ю усти бойликларини талаб, эр йигитларимизни мардикорга айлантириб ташлагани шундоқ кўриниб турган ҳақиқат эди. Манави қаровсизларни бетарбия, бадбахт, бахил қилган, масжидларни ёпиб, ноёб олим устозларни қатл қилган ва то ўлгунига қадар қамоқларда қийноқларга солган золимни танимоқдан бу шўринг қурғурлар ғафлатда қолишди. Ўлимидан кейин ҳам ўша зулмни давом эттирувчи шогирд қолдирган бадбахт бу юрт одамларини заҳарлаб улгурди. Эссиз халқ. Эссиз одамлар! Яхшилик қилишдан узоқлашгани етмаганидек, биров унга яхшилик қилса танимайдиган бўлди.

Ўзимга ўзим гапириб, ўша важоҳат билан уйга кираётгандим ҳовлимиздан сал наридаги қора машинадан бир киши тушиб, мени тўхтатди. Танидим. Ҳар бир боламни уйдан олиб чиқиб кетган ёмонлар орасида бошлиқ шу эди. Совуқ одам. Менга табассум билан салом берди. Мен алик ололмадим. Унга:

– Сен олиб кетадиган ҳеч ким қолмади бу уйда, – дедим. У киноямдан ранжимади. Чўнтагидан телефонини олиб ҳозиргина гаплашган бадбахтнинг овозини эшиттирди. У бадбахт ҳозиргина унга берган пулдан сўзлар эди… Ё Аллоҳ! Ярим соат ўтмай шундай пасткашликка гувоҳ бўлдим. У овозни эшиттириб бўлгач телефонини чўнтагига солиб: Тоға, эҳтиёт бўлинг! Сувни сингган ерга сепинг! – деб машинасига қайтди.

Одамлардаги бундай бузилишнинг биргина изоҳи бор. У ҳам бўлса, бутун оламлар учун раҳмат бўлган динлари Исломга амал қилмай, куфр бошқарувига рози бўлиб тураверишларидир. Шундай экан, Исломимизга тўла қайтсак, ўшанда ҳолимиз яхши томонга ўзгаради. Зеро:

إن الله لا يغير بقوم حتى يغيروا ما بأنفسهم

– “Аниқки, то бирон қавм ўзларини ўзгартирмагунларича Аллоҳ уларнинг аҳволини ўзгартирмас”.                (Раъд:11)

(Қамоқдан чиққан фарзандларини кўришга улгурмай дунёни тарк этган отахон ҳикоясидан)

Ҳизб ут-Таҳрир Ўзбекистон матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

29.10.2023й