Куфр сақофатининг мусулмон юртларига кириб келиши ва куфр фикрларини ёқловчи мусулмон зиёлиларнинг шаклланиши
بسم الله الرحمن الرحيم
Куфр сақофатининг мусулмон юртларига кириб келиши ва куфр фикрларини ёқловчи мусулмон зиёлиларнинг шаклланиши
Бизларга маълумки бундан бир асрлар муқаддам яшаган аждодларимиз баъзи сабабларга кўра қолоқлашиб кетган бўлсада Ислом тузуми татбиқ қилинган давлатда яшаганлар. Албатта бу давлатдаги тузум татбиқида хатоликлар бўлган. Бу холат инсонлар билан боғлиқ холат бўлиб, ана шуларга назар ташлаб Ислом тузумини айблаш тўғри эмас. Лекин кўрамизки, ўша даврдаги нотўғри татбиқни ҳам тузумга ағдариш холатлари зиёлилар орасида кўп учрайди.
Бугунги мавзуимиз айнан нима учун зиёлиларимиз Исломни айблашга ўтиб кетишди? Нима учун, хатто ўзлари эътиқод қилишларини даъво қилатуриб ҳам Ислом ақидасидан ҳаётда татбиқ қилиниш учун энг лойиқ тузум келиб чиқишини очиқ рад этадилар? Бундай фикрлар уларнинг онгига қандай ўрнашди, чунки уларнинг кўплари аслида мусулмонларнинг авлодлари эди?
Ана шу саволларга жавоб топиш учун, биз аввало куфр мустамлакачилари исломий юртларга кириб келиш жараёни, ҳамда у ўзининг ақидасидан келиб чиққан сақофати (ақидаси, тарихи, адабиёти ва қонунларига оид билимлар)ни мусулмон умматига қандай қилиб сингдирганлигини кўриб чиқамиз. Ўша вақтдаги зиёлиларга берилган сақофат натижасида бугунги кундаги баъзи зиёлиларимиз томонидан билдирилаётган Исломга қарши фикрларнинг асоси тўғрисида ҳам маълумотга эга бўласиз. Қуйида Ҳизб ут – Таҳрирнинг “ҲИЗБИЙ УЮШМА” китобидан мусулмон зиёлилари ва жамият ҳаётига куфр сақофатини қандай кириб келганлиги тўғрисидаги баъзи фикрларни келтирамиз. Бу фикрлар бугунги кундаги воқелигимизга ҳам тааллуқлидир.
“Мустамлакачи таълим ва сақофат дастурларини ҳаёт ҳақидаги ўз нуқтаи назари бўлган муайян фалсафа, яъни «моддани руҳдан ва динни давлатдан ажратиш» асосида ишлаб чиқди. Ёлғиз ўз шахсиятини сақофатимиз олинадиган асос қилиб қўйди. Дунёқараши, тушунчалари, юртларини ташкил қилувчи омилларни, тарихини ва муҳитини биз ақлларимизни тўлдириб оладиган фикрлар учун асосий манба қилиб қўйди. Мустамлакачи бу билан кифояланиб қолмади, балки ўз шахсиятидан бизга бераётган тушунча ва ҳақиқатларида қасддан чалғитишни ҳам ишлатди. Бу шахсиятда мавжуд мустамлакачилик суратини тескари кўрсатиб, унга ўрнак қилиб олинадиган намунавий шакл ҳамда усиз яшаш мумкин бўлмайдиган кучли ғоя тусини берди ва ифлос услублари ёрдамида ўзининг ҳақиқий башарасини яширди. Сўнгра бу дастурларнинг бирорта қисми ҳам ўша умумий асосдан ташқарига чиқмаслиги учун уларнинг тафсилотларигача аралашди. Шунинг учун биз бузуқ сақофат билан тарбияланган «зиёлилар» бўлиб қолдик. Бу сақофат бизга бошқалар қандай фикр юритишини ўргатди ва, табиийки, бизни ўзимиз қандай фикр юритишимизни ўрганишдан ожиз қилиб қўйди. Чунки фикримиз муҳитимиздан, шахсиятимиздан, тарихимиздан узилиб қолган ва мабдамиздан келиб чиқмаган эди. Бу билан биз «зиёлилар» сифатида халқдан бегона ҳамда ўз муҳитимизни ва унинг эҳтиёжларини англамайдиган бўлиб қолдик. Шу сабабдан бу «зиёлилар»нинг туйғулари фикрларидан, ақлларидан ажралиб қолди ва табиийки, улар Умматдан, унинг туйғулари ва сезгиларидан ажралиб қолди. Табиийки, бундай фикр Ислом юртларидаги мавжуд вазиятни ва уммат эҳтиёжларини тўғри тушунишга ҳамда уйғониш йўлини англашга олиб бормас эди. Чунки бу фикрлар туйғудан холи бўлмаса-да, туйғудан ажралиб қолган эди. Бундан ташқари, бу фикр исломий туйғуга эга бўлган шахс кўтариб юрган ажнабий фикр эди…
Зеро, бу зиёлилар туйғудан холи, қуруқ ажнабий фикрга ихлос қилган эдилар. Бу ихлос уларни ўз жамиятларидан бегоналашиб қолиш, уни камситиш, ундан узоқлашиш ва унга эътиборсизлик билан қарашга олиб борди. Шунингдек, бу ихлос уларни — гарчи мустамлакачи бўлса ҳам — ажнабий билан дўстлашиш, уни ҳурмат қилиш, унга яқинлашиш ва унга эътибор билан қарашга ундади. Шунинг учун бундай «зиёли» ўз юртидаги мавжуд вазиятларни тасаввур қила олмайди. Ажнабий ўз юрти вазиятларини қандай тасаввур қилса, у ҳам унга тақлид қилиб, ўз юрти вазиятларини — бу вазиятларнинг моҳиятини англаб етмаган ҳолда — шундай тасаввур қилиши мумкин. Шу туфайли бу зиёли киши умматни уйғонишга олиб борувчи омилларни ажнабий шахс уйғонишлар ҳақида гапирганда фақат унга тақлидан биладиган бўлиб қолди. Бу зиёлининг сезгилари мабда учун ҳаракатга келмайди. Балки ватан, миллат учун ҳаракатга келади, бу эса хато ҳаракатдир”.
Демак, юқоридаги фикрлардан кўринадики Исломга зид фикр билдираётган зиёлилар бизнинг жамиятни уйғониш сари олиб бора олмас эканлар. Чунки улар ўзлари мусулмон эканлигини даъво қилсаларда, аслида Ислом ақдасини ва ундан келиб чиқадиган тузумни, яъни Исломий мабдани англамайдилар. Ва энг муҳими улар мабда бўлган Исломни бошқа динлар каби кўрадилар. Ҳар бир мабданинг фикрати ва тариқати борлигини хисобга олмайдилар, балки бундай нарсаларни билмайдилар. Ундайлар ватанпарварлик, миллийлик каби даъволар билан давлат қуриш, жамиятнинг муаммоларига ечим беришни хоҳласаларда, лекин бундай асосга қурилган давлат айни куфрнинг хоҳишидаги давлат бўлиб, бу давлат қурилганида ҳам арзимас муаммоларга ечим олишда куфр томон ёш гўдак сингари чопқиллаб борадиган бўлиб қолишларини тушунмайдилар.
Жамиятни мабда, яъни ўзидан тузум келиб чиқадиган ақлий ақидагина уйғотади ва юксалтиради. Ислом айнан ана шундай мабда бўлиб, хатто бу энг тўғри мабда бўлиб бу тўғри уйғонишга олиб боради ва жамиятнинг мустаҳкам юксалиши учун пойдевор бўлади. Ислом нафақат бу дунё ҳаётида юксалишни, балки Охират ҳаётида ҳам саодатга эришишнинг тўғри йўли хисобланади.
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ
30.09.2015й.
