Одамлардан кўтариладиган биринчи нарса хушуъдир

بسم الله الرحمن الرحيم

(Ал-ваъй журналининг 313-сонидаги “Хушуъ” хусусидаги мақолани ўқигач…)

Мақола жумладан шундай бошланади:

“Хушуъ барча мулклар подшоҳи, мулклар эгаси, улуғ ва буюк Зот олдида синиш ва тиз чўкиш, барча ғайбий нарсаларни мукаммал билувчи Зот учун қалбларнинг хўрланишидир. Шаддод ибн Авс Набий ﷺ дан ривоят қилган ҳадисда одамлардан кўтариладиган биринчи нарса мана шу хушуъ экани айтилган. Ҳузайфа ибн Ямон бундай деб ҳақ сўзни айтган эди: “Динингиздан энг биринчи йўқотадиган нарсангиз хушуъдир, энг охири йўқотадиган нарсангиз намоздир, шундай намозхонлар борки, уларнинг намозида яхшилик йўқ, сиз масжидга кириб, у ерда хушуъ билан намоз ўқувчини тополмаслигингиз мумкин”.

Аллоҳ Таоло энг шарафли ибодат бўлмиш намозда хушуъ билан бўйин эгувчи бўлган кишиларни мадҳ этиб, бундай деди:

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ‎*‏ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ

– “Дарҳақиқат, мўминлар нажот топдилар. Улар намозларида хушуъ (қўрқув ва умид) билан бўйин эгувчи кишилардир”. (Мўминун:1­2)

Дунё ва охиратда нажот топишга энг биринчи сабаб хушуъ билан намоз ўқишдир, хушуъсиз намоз жонсиз тана демакдир. Набий ﷺ бундай дея дуо қилардилар:

«Аллоҳим, мен Сендан фойдасиз илмдан, хушуъсиз қалбдан, йиғламас кўздан, ижобатсиз дуодан паноҳ сўрайман» (Имом Муслим ривояти).

Икки саҳиҳда ҳам Набий ﷺ нинг бундай сўзлари келган:

«Ким Аллоҳ учун икки ракаат намоз ўқиса ва унда дунёвий бирор нарса ҳақида ўйламаса, унинг ўтган гуноҳлари мағфират қилинади».

Абу Айюб розияллоҳу анҳунинг ҳадисида Набий ﷺ нинг бундай деганлари келади:

«Қачон намозга турсангиз, (дунё билан) видолашаётган кишидек намоз ўқинг». (Иқтибос тугади)

Ушбу мавзуда келтирилган оят ва ҳадислар ўқилганда мақоланинг кейинги сатрларига ўтмасимиздан вужудимизни титроқ босади. Беихтиёр мавзуда айтилган биринчи йўқотиладиган хушуъни ўзимиздан қидирамиз. Қачон Роббимизни эслаганда кўзларимиз намланганини эслашга уринамиз, тундаги бедорлигимиздан топишимиз лозим бўлган халоватни хавотир билан эслашга уринамиз. Ажабо, мен шу аҳволда ҳар куни Роббим ҳузуридаги ҳисоботга яқинлашяпманми? Оламлар Роббиси билан алоқамни У Зот хоҳлаганидек, Ўзи рози бўладигандек адо этоляпманми? Ахир Росулуллоҳ ﷺ: “Ким Аллоҳ билан алоқасини ўнгласа, ўша бандасининг бошқалар билан алоқасини ўнглаб қўяди” – демаганмидилар! Балки мана шу энг муҳим алоқамизда хушуъни йўқотмадикмикин? Шу боис Аллоҳнинг шариати билан яшашга даъватни англашга ожизланиб, ялтироқ қилиб кўрсатилган дунёга оч кўзлар ила маҳлиё қолмадикми? Аллоҳ Субҳанаҳу билан алоқамиздаги қусурлар туфайли нафақат бошқалар билан, балки оиламиз билан ҳамжиҳатлигимиз ҳам тубанлашаётгандир. Балки Роббимизга саждамизда намланмас кўзлар туфайли золимлар қўлида ночор бўлиб, қон йиғлашга одатлангандирмиз? Охиратдаги ҳисоботимиз ташвиши нари кетгани боис дунё ташвишида диллар вайронадир? Бу ўринда Росулуллоҳ ﷺнинг: “Кимнинг ташвиши Дин ва Охират бўлса, унинг дунё ташвишига Аллоҳ кифоя қилур” – деганларини эсласак. Мана шу ташвишлар ўрни алмашиб, хорлик чопонлари елкаларга ташланмадими? Шу дунё ташвиши кетидан чопгувчиларни Аллоҳ Таоло ўз ҳолича ташлаб қўймадимики, мусулмон юртларининг эр йигитлари кофирларнинг қора ишчиси бўлиб, кўчаларини супураётганини бирон киши инкор қилолса? Абу Ҳурайра р.а. ривоят қилади: “Пайғамбар ﷺ:

«إِذَا ضُيِّعَتْ الأَمَانَةُ فَانْتَظِرْ السَّاعَةَ, قَالَ: كَيْفَ إِضَاعَتُهَا؟ قَالَ: إِذَا أُسْنِدَ الأَمْرُ إِلَى غَيْرِ أَهْلِهِ فَانْتَظِرْ السَّاعَةَ»

“Омонат зое бўлса, қиёматни кутавер”, дедилар. “Унинг зое бўлиши қандай бўлади?”, деб сўрадилар. “Агар иш ўз аҳлидан бошқасига юклатилса, қиёматни кутавер”, деб жавоб бердилар Пайғамбар ﷺ”. Ушбу ҳадиснинг воқеси шу эмасмики, дунё муҳаббати ила тўлган биздек қалб эгалари устига дунёни севгувчи кимсалар келмади, дея олсак?

Эй, азизлик низоми қўлида бўлган мусулмонлар! Сиз қалбингизни Аллоҳга буринг! Оламлар Роббиси томон чорловчи ва аввалги азизлигингиз кафолатига чорловчи Ҳизб ут-Таҳрирга лаббай денг!

Зеро, Умматнинг азизлиги ваъдабоз, ёлғончи ҳокимларнинг алмашишларида эмас, балки ўн уч асрлик азизлигингиз кафолати бўлмиш иккинчи Рошид Халифаликнинг ҳаёт майдонига қайтишидадир!

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ

– “Эй мўминлар, Аллоҳ ва Унинг пайғамбари сизларни абадий ҳаёт берадиган нарсага даъват қилар экан, уни қабул қилинглар”.                          (Анфол:24)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

08.01.2022й