بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Ёлғон ҳаёт жонингизга тегмадими?

Ҳа, дарҳақиқат, ёлғон ҳаётда яшаш жонингизга тегмадими? Қанақасига ёлғон ҳаёт, деб ҳайрон бўлманг. Сиз буни нималигини жуда яхши биласиз, ҳа жуда яхши биласиз. Нима назарда тутилаётганини жуда яхши тушунасиз, фақат буни тан олгингиз келмайди холос. Майли, бўлмаса тушунишни бошидан бошлаймиз.

Инсон эсини таниши бошлаши биланоқ ёлғон гапиришни бошлайди. Биз болаларимизга, ўша эсини таниши бошлаши биланоқ, ёлғон гапирмасликни, алдамасликни ўргатишга ҳаракат қиламиз, чунки бу жуда ёмон иллат эканлигини жуда яхши биламиз. Лекин биз ўзимизчи, ўзимиз шунга амал қиламизми? Албатта йўқ, ҳудди бу нарса бизга тегишли эмасдек, ҳуддики биз тўғри одаммизу, бошқалар ёлғончидек. Биз ўзимиз тўғри бўлмаган ҳолда, болаларимиздан тўғри бўлишни кутиш мантиқсизлик эмасми? Шундай бўлганидан кейин, бизнинг фарзандларимиз ҳам атрофи тўла ёлғон билан улғайишади.

Биринчи ёлғон оилада бошланади, кейин боғча, мактаб, коллеж, олий ўқув юртида, ишхонада ва ҳоказо. Қарабсизки, жамиятга яна битта ёлғончини ўз қўлимиз билан “тарбиялаб” берамиз. Атрофимиз тўла ёлғон, ҳатто ўзимизга ўзимиз ҳам ёлғон гапирамиз. Нимага шунақа, ҳақиқат шунчалик ҳам қўрқинчли нарсами? Наҳотки, ҳақиқатни юзига тик боқиш шунчалик қийин иш бўлиб қолди? Наҳотки, ҳақиқатни қабул қилиш ўлимдан ҳам қийин бўлиб қолган бўлса? Ҳа, биз яшаётган даврга қараганда шунақага ўхшайди.

Агар ёлғонни тарихига назар ташласак, деярли инсониятнинг бошланишига бориб тақалади. Демак, буни ўзимиз кашф қилганмиз ва бу инсон тарафидан кашф қилинган энг даҳшатли нарсалардан биридир. Ёлғон эпидемияси инсоният тарихида содир бўлган барча урушлардан ҳам кўра кўпроқ зарар келтирди бизга. Бу зарар ҳам маънавий, ҳам моддий, ҳам аҳлоқий, умуман олганда, инсоннинг зарар етиши мумкин бўлган нарсаларигача салбий таъсир кўрсатди. Бу касаллик бизнинг қон-қонимизга сингиб кетди. Биз эса, бунга қарши бирор чора қўллаганимиз йўқ. Қанақа чора ҳақида гапиряпмиз ўзи, ахир чора кўриш учун ёлғонни касалликлар рўйхатига киритиш керакку.

Ҳаммасидан ҳам даҳшатлиси, ёлғон ҳақиқатга, ҳақиқат эса ёлғонга айланиб улгурган. Ёлғончи ростгўй, ростгўй эса ёлғончига чиққан кунларда яшамоқдамиз. Ҳақни гапирган одам нафратга сазовор бўлмоқда, ёлғонни гапирган одам эса олқишга. Бир ривоятда айтилишича, бир мамлакат подшоҳи халқига мурожаат қилиб, эртага ёғадиган ёмғир сувидан ичмасликни буюради. Бунинг қандай сир эканлигига қизиқиб қолган халқ эса ёмғир сувидан ичиб олади ва натижада бутун мамлакат халқи жинни бўлиб қолади. Бундан қайғуга тушган подшоҳ вазирларини тўплаб нима қилиш ҳақида улардан сўраганда, бир вазири “эй подшоҳим, энди биз ҳам шу сувдан ичиб олишимизга тўғри келади”, деб жавоб берган экан. Ҳа, жиннилар орасида соғ бўлишдан нима наф, тўғрими? Биз ҳам ҳозир соғ бўлишдан кўра жинниликни афзал кўряпмиз. Бутун дунё ёлғонига эргашиш, ҳақни гапириб унга қарши чиқишдан кўра анча осонку, тўғрими?

Англиялик ёзувчи Жорж Оруэллнинг “Бутун дунё бўйича ёлғон ҳукмрон бўлган пайтда ҳақиқатни гапириш – бу экстремизмдир”, деган гапи ҳозирда ўз тасдиғини топиб турибди. Бу гап асосан мусулмонларга тегишли бўлиб қолди, ҳақни гапирган мусулмон террорист ва экстремистга чиқарилмоқда. Куфр олами биз мусулмонларга ўз ёлғонларини тиқиштирмоқда, буни қабул қилмаганларга қарши аёвсиз курашмоқда. Аслида, мусулмон ёлғонга бўйин эгмаслиги ва ўзи ҳам ундан сақланиши керак, чунки ёлғончи жаннатга кирмайди ва ёлғон гапириш мунофиқликнинг белгиларидан биридир.

Сўнгги сўз ўрнида шуни айтмоқчимизки, кимки бу касалликдан қутулмоқчи ва унга қарши турмоқчи бўлса, унинг муолажаси фақат Исломдадир, ундан бошқа муолажанинг ўзи йўқ. Алданиб қолмаслик ва алдамаслик учун Исломни ўрганиш ва унга риоя қилишнинг ўзи кифоя қилади. Чунки Аллоҳ бизда бўлиши мумкин бўлган ҳамма иллатларни бизданда кўра яхшироқ билади ва унга қилинадиган муолажани ҳам кўрсатиб қўйган. Биздан эса, шунга амал қилиш қолган холос.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Фаррух

23.02.2015й.