بسم الله الرحمن الرحيم

Мўминлар бир-бирларига ака укадирлар!

Пайғамбар (с.а.в.) шундай марҳамат қиладилар;

«مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ، مَثَلُ الْجَسَدِ. إِذَا اشْتَكَىَ مِنْهُ عُضْوٌ، تَدَاعَىَ لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسّهَرِ وَالْحُمّى»

«Мўминларнинг бир-бирини дўст тутиш, раҳм шафқат кўрсатишдаги мисоли бир танага ўхшайди. Бордию ундан бирор аъзо оғриб қолса, қолган аъзолар ҳам ухламасдан иситмалаб чиқади». (Муслим ривояти).

Муқаддас динимиз бўлган Исломга амал қилишимиз, Умматнинг орасида бирдамликни келтириб чиқаради. Сабаби, Ислом инсонларни бир-бирига боғловчи робита бўлиб, ягона Аллоҳга, ягона динга, ягона Китобга бўлган иймон орқали уларни боғлайди. Мана шу робита  бизни бир-биримизни яхши кўришга ва хар бир иймон аҳлини ўзимиздан афзал кўришга ундайди.

Бу ҳақда Аллоҳ Субҳонаҳу ўз каломида шундай марҳамат қилади;  

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَنَصَرُوا أُوْلَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجَرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلاَيَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّى يُهَاجِرُوا وَإِنْ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمْ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

– „Албатта, иймон келтирган, ҳижрат қилган ва молу жонлари билан Аллоҳ йўлида курашган зотлар ва (Маккадан ҳижрат қилиб келган муҳожирларга) уй-жой бериб, ёрдам қилган зотлар – ана ўшалар бир-бирларига дўстдирлар. (Яъни тириклари бир-бирига ҳамкор, ўрталарида ўлим бўлса, бир-бирларига меросхўрдирлар). Иймон келтирган, аммо ҳижрат қилмаган (яъни ҳали-ҳануз Маккада яшаб турган) кишилар эса то ҳижрат қилмагунларича сизлар уларга дўстлик қила олмайсизлар (яъни бир-бирларингизга ҳамкор, меросхўр бўла олмайсизлар). Агар улар дин йўлида сизлардан ёрдам сўрасалар, ёрдам қилиш зиммангиздадир. Магар уларга, ўрталарингизда (урушмаслик ҳақида) аҳд-паймон бўлган қавмга зарар етказиш билан ёрдам қилмайсизлар. Аллоҳ қилаётган амалларингизни кўргувчидир“. (Анфол.72)

Шу жиҳатдан шаръий бурч мўминнинг зиммасига мусулмон биродарига ёрдам кўрсатишни, у билан шодлигию қайғусида бирга бўлишни, мусулмон биродари билан дўстона муносабатда бўлишни, мусулмонлар билан жанг қилаётган мушрикларга қарши бир саф бўлиб туришни юклайди. Ўтган асрлар давомида мусулмонлар раҳбари мусулмонларнинг ҳамжихатликни сақлашлари, душман олдида сабот билан туришлари учун жонкуйдирган. Улар Ислом ва мусулмонлар душманига ўз юртларини бериб қўйишни ор деб билганлар, бир мусулмонни обрўсини тўкилишини ўз шаънини топташ деб тушунганлар, куфр аҳлидан хеч қачон яхшилик таъма қилмаганлар.

 Аллоҳ Таъоло мўминларни огоҳ этиб шундай марҳамат қилади;  

وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْض ۚ لاَّ تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ 

„Кофир бўлган кимсалар бир-бирларига ҳамкордирлир. (Бас, эй мўминлар, сизлар уларни ўзларингизга душман тутингиз). Агар шундай қилмасанглар (яъни мўминга дўст, кофирга душман бўлмасанглар), ерда фитна ва катта фасод бўлур“.     (Анфол.73)

Бутун оламлар роббиси бўлган Аллоҳ Субҳонаҳуни ушбу сўзларини ўзлари учун дастур қилиб олган аждоларимиз ўтган ўн уч аср мобайнида  ер юзида азиз ва мукаррам бўлиб хаёт кечирдилар. Яъни, улар дўстларини дўст деб билдилар, душманларини душман деб билдилар.  Бир сўз билан айтсак, Исломий Уммат вужудини яксон қилишни ва унинг ақидасига барҳам беришни ғоя қилиб олган Ғарб мустамлакачиларини душман деб билиб уларнинг барча хийла найрангларига қарши бўлдилар.

Чунки, улар ҳар бир ишларида Қуръон ва Суннатга мурожат қилар эдилар.

Аллоҳ Субҳонаҳу айтади;

هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ

– „Улар душмандирлар. Бас, улардан эҳтиёт бўлинг! Уларни Аллоҳ лаънатлагай! Қандай адашмоқдалар-а!“.            (Мунофиқун. 4)

  Бугунги кундаги икки миллиарддан зиёд мусулмонларнинг хорлигини асосий сабаби шулки, бизлар дўст ким, душман ким фарқига бормаслигимиздандир. Шуни унутмаслигимиз лозимки, бутун ер юзидаги барча мусулмонларнинг Роббиси, Росули, дини, қибласи, китоби  бир бўлган ягона Умматмиз!  Бизларнинг бугунги тарқоқлигимизни асл негизи, ўз давлатимизга, ғамхўр Халифамизга эга эмаслигимиздадир.

 Яқин кунда ушбу йўқотган давлатимиз тикланажак, иншаАллоҳ! Бу давлат тўғри йўлни тутувчи Халифалик бўлиб, унга мўминлар амири бўлган халифа етакчилик қилади, шу халифа ортида туриб жанг қилинади, шу халифа умматнинг бир бутунлигини сақловчи, уни ҳимоя қилувчи қалқон, посбон бўлади.  Шунда Уммат, юрт, давлат парчаланиб, бўлиб ташланишдан сақланади, кофирларнинг мусулмонлар юртлари устидан хўжайинлик қилишига тўсиқ қўйилади.

وَلَن يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً

– „Ва Аллоҳ ҳаргиз кофирлар учун мўминлар устига йўл бермагай“.   (Нисо.141)

Ҳизб ут – Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

08.12.2016й.