НАКБАГА 78 ЙИЛ: ТАСЛИМИЯТ ЁКИ ХИЛОФАТ?!

«Накба» — шундай бир машъум офатки, у ҳар гал тилга олинганда мусулмонлар қалбидаги Фаластин жароҳати қайта тирналади. 1948 йилда сионистик тўдалар муқаддас заминни босиб олиш, маҳаллий аҳолини ўз уйидан сургун қилиш ва қон дарёсини оқизиш учун ҳаракатга келди. Бегуноҳ гўдаклар ва ожиза аёллар ваҳшийларча қатлиом қилинди. Ушбу мусибатдан хабар топган Иордания, Ироқ, Миср, Ливан ва Сурия каби араб давлатлари Фаластин мудофааси учун ўз қўшинларини сафарбар этдилар.

Ислом қўшини сафидаги холис аскарлар барча жабҳаларда шу қадар шиддатли жанг қилдиларки, яҳудийларнинг дод-войи Ғарбдаги ҳомийларигача етиб борди. Айни зафар остонасида БМТ ниқоби остидаги мустамлакачи кучлар тилга кирди ва улкан хиёнатга пойдевор қўйилди: томонлар бир ойлик «инсонпарварлик сулҳи»га келишди. Аслида, араб армиялари душманни маҳв этиш арафасида турган бир пайтда бу сулҳга рози бўлиш — тайёр ғалабани қўлдан бой бериш ва жон таслим қилаётган душманга қайта жон бағишлаш эди.

Бу хиёнат занжирининг энг ачинарли халқаси шундаки, Иордания қўшинига инглиз жосуси Глабб Пошо[1] қўмондонлик қилаётган эди. Бошқа араб раҳбарлари ва қўмондонлари ҳам ғалаба нақд эканини кўриб турсалар-да, ўз аскарларига стратегик нуқталардан чекиниш ҳақида хоинлик буйруғини бердилар. Ваҳоланки, имон аҳли учун асл шиор чекиниш эмас, балки зафар сари илгарилаш эди! Ушбу машъум сулҳ даврида яҳудийлар Ғарбдан тинимсиз қурол-яроғ ташиб, куч тўплаб олдилар ва оқибатда араб қўшинларини қамал қилиб, ортга қайтаришни уддасидан чиқишди.

Вақт ўтиб, 1964 йилда Фаластин Озодлик Ташкилоти (ФОТ) майдонга чиқарилди. Бундан кўзланган асл муддао — муқаддас заминнинг қолган қисмини ҳам босқинчилар қўлига топшириш эди. Ушбу «ютуқ»нинг энг жирканч намунаси — Фаластиннинг 78 фоизини яҳудийга хатлаб берган Осло келишуви бўлди. Ҳатто Маҳмуд Аббоснинг ўзи бу келишувни «хиёнат» деб атаб туриб, яна: «Осло — хиёнат, лекин у бизга керак, уни кўз қорачиғидек асрашимиз шарт!» дейиши — мантиқсизлик ва орсизликнинг олий намунасидир. Хиёнат деб тан олинган нарсани сақлаб қолишдан кимга манфаат бор? Албатта, босқинчи сионистик вужудга!

Бугун Осло келишувидан халқ учун нима қолди? Асло нажот эмас, балки бир ҳовуч амалдорларнинг солиқ ва божлар орқали халқ ризқини шилиши қолди, холос! Бу келишув — яҳудийнинг манфаатини қўриқлаш, Америка ва Европанинг Исломга қарши курашини дастаклаш ҳамда таълим тизимидан диний қадриятларни супуриб ташлаш учун хизмат қилаётган сиёсий қуролдир. Қуддус ва Ҳалилдаги муқаддас қадамжолар оёқости қилинаётган, Масжид-ул-Ақсода талмудий ибодатлар ила мусулмонлар ғурури топталаётган бир пайтда, бу хоин маъмурият фақат ўз курсисини ўйлаш билан овора. Бу — на дунёда иззат, на Охиратда нажот келтирадиган малайлик йўлидир!

Байтул-Мақдис озодлигининг салкам саксон йилга кечикиши — жиноий Сайкс-Пико келишувининг аччиқ оқибатидир. Ушбу машъум режа асосида Усмоний Халифалик вайроналари устида нимталанган «мусулмон олами» ясалди. Парчаланган ҳудудларда Ғарб малайлари бошқарадиган, исломий қадриятлардан йироқ сунъий «давлатчалар» барпо этилди. Натижада, яхлит Уммат тушунчаси ўрнини тор миллий мансублик ғоялари эгаллади. Бугунги мусулмон учун Фаластин масаласи муқаддас бурчдан кўра, шунчаки номи тилга олинганда кўз ёши тўкиладиган мавҳум бир ҳиссиётга айланиб қолди.

Мусулмон ўлкаларида «ватанпарварлик» ва «миллатчилик» каби чекланган истилоҳлар қанчалик чуқур илдиз отса, мустамлакачи кучлар Ақсо озодлиги йўлидаги умум-Уммат ҳаракатини жиловлашда шунчалик муваффақият қозонаверади. Мана, 78 йилдирки, сионистик вужуд ўз тажовузкорлигини заррача камайтирмади. Аксинча, тизимли қатлиомлар, сунъий очлик, ерларни мусодара қилиш ва муқаддас қадамжоларни яҳудийлаштириш сиёсати авж нуқтасига чиқди.

Бу фожиаларнинг замирида Сайкс-Пико меросхўрлари — араб ҳукмдорларининг «хизмати» ётибди. Улар кун тартибини тубдан ўзгартиришга уринмоқдалар: эндиги асосий вазифа босқинчи вужудни таги билан суғуриб ташлаш эмас, балки у билан «тинч-тотув яшаш» ҳақидаги мантиқсиз тенгламаларни сингдиришдир. Осмон ва ер аҳлини ғазаблантирувчи «нормаллашув» келишувлари айнан мана шу мақсадга хизмат қилмоқда.

Аслида, Ислом Умматининг энг улкан «Накба»си — Халифалик давлати парчаланган ва мусулмонлар ҳимоясиз қолган кунда бошланган. Ўшандан бери нафақат яқин қўшнилар, балки узоқдаги душманлар ҳам бизга тажовуз қилишга журъат этмоқда. Фаластин муаммоси эса мана шу глобал инқирознинг фақат бир бўлагидир.

Халифа Абдулҳамиднинг Ҳерцлга берган тарихий жавоби бугун аччиқ ҳақиқатга айланди: «Жасадимни нимталаш Фаластин заминидан бир қаричини ён беришдан енгилроқдир. Зеро, бу ер менинг шахсий мулким эмас, балки Ислом Умматининг мулкидир… Агар Халифалик давлати қуласа, сиз Фаластинни ҳеч қандай бадалсиз қўлга киритасиз». Тарих шоҳидки, айни Халифа башорат қилган машъум ҳолат рўёбга чиқди.

Мусулмонларнинг бугунги фожиасига чек қўйиш — Фаластинни миллий ва ватанпарварлик сафсаталаридан ҳамда йиллар давомида шунчаки сароб ва алдов экани исботлаган халқаро ташкилотлар исканжасидан қутқариш билан бошланади. Масалани яна асл мақомига — Ислом Умматининг марказий ғоясига айлантириш шарт.

Бунинг энг тўғри йўли — Пайғамбарлик минҳожи асосидаги Рошид Халифаликни қайта тиклаш ва Умматнинг тортиб олинган сиёсий иродасини ўз қўлига қайтариш учун фаолият юритаётган Уммат ўғлонлари билан бир сафда туришдир. Фақат ягона байроқ остидаги бирлашувгина Ақсо томон юриш қила оладиган қудратли қўшинни юзага келтиради. Ана ўшанда Умматнинг азизлиги ва шаъни қайта тикланади. Бу эса Аллоҳ учун осон!

Устоз Абдураҳим Халил

Роя газетасининг 2026 йил 3 июн, чоршанба кунги 602-сонидан