Иймон ва куфр жангида ғолиблик

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوَاْ إِن تُطِيعُواْ فَرِيقاً مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ يَرُدُّوكُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ

– “Эй иймон келтирганлар! Агар китоб берилганлар тоифасига итоат қилсангиз, иймонингиздан кейин сизни кофирликка қайтаради”. (Оли Имрон:100)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّواْ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاء مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

– “Эй иймон келтирганлар, ўзингиздан бошқадан сирдош тутманг. Улар сизга ёмонлик қилишини қўймаслар. Машаққатда қолишингизни хоҳларлар. Душманликлари оғизларидаги (сўзлари)дан билиниб турибди. Дилларида махфий тургани яна ҳам каттароқ. Агар ақл юритадиган бўлсангиз, биз сизларга оят-белгиларни баён қилиб бўлдик”. (Оли Имрон:118)

Инсоният тарихи иймон ва куфр жангининг турли кўринишлари билан бойдир. Ва бугунги кунда ҳам бу кўринишлар бойиса бойимоқдаки, асло камайгани йўқ. Нима бўлган тақдирда ҳам бу кўринишларнинг асоси битта бўлганидек, ғолиб бўлишнинг сабаби ҳам битта.

Иймон ва куфр ўртасидаги курашнинг бугунги кўринишлари воқеликка чуқурроқ назар ташлай олган, ақли расо ҳар бир иймон эгаси учун очиқ-ойдин намоён бўлиб турган ҳақиқатдир. Ғолиб бўлишдаги сабаб ҳам худди шундай аниқ белгилаб қўйилган. Яъни иймон эгаларининг ўз йўлларидаги мустаҳкамликлари уларнинг ғолиб бўлишларига сабаб бўлса, иймон эгаларининг ўз йўлларидан тойилишлари эса, куфр эгаларининг ғолиб бўлишига сабаб бўлади.

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُواْ مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ لاَ طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاَقُو اللّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ

– “Толут аскар билан чиққанда: “Албатта, Аллоҳ сизни дарё билан синовчидир, ким ундан ичса, у мендан эмас. Ва ким уни тановул қилмаса, у албатта, мендандир. Магар биров қўли билан бир ҳўплам ҳўпласа, майли”, деди. Озгиналаридан бошқалари ундан ичдилар. У ва у билан бирга иймон келтирганлар дарёдан ўтганларида улар: “Бугун бизда Жолут ва унинг аскари билан жанг қилишга тоқат йўқ”, дедилар. Аллоҳга рўбарў бўлишга ишонганлар: “Қанчадан-қанча оз сонли гуруҳлар Аллоҳнинг изни билан кўп сонли гуруҳларга ғолиб келган. Аллоҳ сабрлилар биландир”, дедилар”. (Бақара:249)

لَن يَضُرُّوكُمْ إِلاَّ أَذًى وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الأَدُبَارَ ثُمَّ لاَ يُنصَرُونَ

– “Улар сизларга озор беришдан ўзга ҳеч қандай зарар етказа олмаслар. Агар сизларга қарши уруш қилсалар, ортга қараб қочарлар. Сўнгра уларга ёрдам берилмас”. (Оли Имрон:111)

Иймонда мустаҳкам туриш инсоннинг шу иймони талаби бўйича ҳаракат қилишида кўринади. Бу иймони бўйича яшашни англатади. Мусулмонлар Ислом талаб қилганидек яшасаларгина бугунги хорликдан азизликка чиқадилар ва куфр устидан ғолиб бўладилар, ин ша Аллоҳ!

Исломий ҳаёт сари интилиш, аввало, Ислом ақидасини аниқ ва тиниқ таниш ва натижада мустаҳкам иймон келтириш билан бўлади. Айнан ақидани тушунишдаги мубҳамлик мусулмонларнинг ҳаёт йўлларида Исломдан узоқлашишларига сабаб бўлмоқда. Исломий ақидани тушуниш исломий ҳаётга интилишнинг асосидир. Ислом шариатига кўра ҳаракат қилиш бу дунё ҳаётида ва кейинги ҳаётда ғолиб бўлишнинг ягона йўлидир.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Абдуллоҳ

26.08.2019й