ФИРЪАВН МЕРОСИ: СУКУТ ҚАЪРИДАГИ КИНОНА

Миср тепасига келган навбатдаги мустабид режим Кинона аҳлининг бошида яна қатағон қиличини қайрамоқда. Халқнинг ўз иймони ва Уммат тақдирига бўлган собитқадамлиги золимларнинг нафратини янада алангалатмоқда. Қоҳира тахтини эгаллаган Абдулносирдан Садатгача, Муборакдан Сисигача бўлган ҳукмдорлар — гўё бир занжирнинг ҳалқаларидек — репрессив бошқарув бобида бир-биридан ўзиб тушишмоқда. Уларнинг барчаси Миср халқининг иродасини янчишда «меросхўрлик» анъанасини қойилмақом қилиб давом эттирмоқда. Сиёсий тилда айтганда, бу режимлар Вашингтоннинг минтақадаги стратегик манфаатларини қўриқлаш ва халқ овозини бўғиш учун маҳсус ўргатилган «малайлар»дир.

Абдулфаттоҳ ас-Сиси қўл ураётган қатағонлар шунчаки ваколат доирасидан чиқиш эмас, балки ипидан-игнасигача ҳисоблаб чиқилган «давлат террори» стратегиясидир. Бу тизим асоссиз ҳибслар, инсонларни дом-дараксиз йўқ қилиш ва медиа орқали шахсиятга лой сочиш каби жирканч усуллар устига бино бўлган. Бу зулм машинаси айниқса Ҳизб ут-Таҳрир аъзоларига келганда бутун қудрати билан ишга тушди. Ҳизбнинг Фалистин мудофааси йўлидаги қатъияти Вашингтон ва Тель-Авивнинг юрагига ғулғула солгач, Мисрнинг «замонавий фиръавни»га ушбу муборак даъватни бостириш ҳақида қатъий фармон берилди. Натижада, ҳаётини Аллоҳнинг шариатига бахшида этган иймон аҳли ўғирлаб кетилиб, номаълум зиндонларга банди қилинди ва уларга «такфирчилик» деган сохта ҳамда мантиқсиз тамға ёпиштирилди.

Сиси бошқарувининг бугунги манзараси шуни тасдиқламоқдаки, тузум учун на инсоний қадриятлар ва на ўзи имзолаган қонунларнинг сариқ чақалик қадри бор. 2026 йил 25 май тонгида «Виждон маҳбусларини ҳимоя қилиш қўмитаси» раҳбарларининг ҳибсга олиниши — истибдоднинг асл башарасини фош этган сўнгги томчи бўлди. Эндиликда режим нафақат мухолифларни, балки мазлумнинг ҳуқуқини сўраган ҳар қандай шахсни «исканжа»га олмоқда. Бу шунчаки цензура эмас, балки халқ онгини ёлғон билан заҳарлашга қаратилган стратегик ахборот қамалидир. Қоҳира маъмурияти ҳар қандай эркин фикр соҳибини «давлат душмани» деб эълон қилиб, жамиятни ҳақиқатдан маҳрум этиш пайида.

Бу режимнинг энг хавфли амбицияси — Ислом ва мусулмонларни шунчаки таъқиб қилиш эмас, балки воқелик устидан мутлақ яккаҳокимлик ўрнатишдир. Бугунги Мисрда кураш ҳокимият ёки сайлов учун эмас, балки «ҳақиқатга ким таъриф беради?» деган нуқтада кетмоқда. Сиси фақат ўзи чизаётган сохта манзарани ҳақиқат деб қабул қилишни талаб қилмоқда. Шу сабабли, ҳар қандай муқобил овоз дарҳол «сохта айбловлар индустрияси»нинг конвейерига ташланади. «Такфирчилик» ёки «терроризм» каби тамғалар — режимнинг расмий ривоятига шубҳа билдирганларни маънан ва жисмонан йўқ қилиш учун ишлатиладиган универсал қуролга айланиб бўлди.

Бундай сиёсат оддий қатағондан кўра даҳшатлироқдир, чунки у миллат онгига «итоаткорлик инъекцияси»ни юбориб, ҳатто инсоний ҳамдардликни ҳам жиноят даражасига чиқаради. Сисининг золимона «шариатида» мазлумнинг тарафини олиш — энг оғир гуноҳ ва кесиб ўтиб бўлмас «қизил чизиқ»дир. Бундай муҳитда нафақат сиёсатчи, балки ҳеч бир обрўли шахс мазлумни озод қилиш учун сўз айтишга журъат қилолмайди. Режим жамиятни шундай ҳолатга келтирдики, эндиликда тирик қолишнинг ягона чораси — кўриб кўрмасликка, билиб билмасликка олиш, яъни «сукут инстинкти»га айланди.

Сиси режимининг ваҳшийликлари эндиликда дунё саҳнасида яшириб бўлмас фожиага айланди. Қизиғи шундаки, ҳатто Сисининг асосий «хўжайинлари»га хизмат қилувчи халқаро ОАВлар ҳам бу жиноятларни хаспўшлашда қийналиб, ҳижолатдан терламоқдалар. Гарчи улар исломий даъватчиларнинг дардини эшитмасликка олсалар-да, вазиятнинг нақадар аянчли эканини қисман бўлса-да эътироф этишга мажбур бўлишди. "Amnesty International" ва "Чегарасиз репортёрлар" каби ташкилотлар Мисрни матбуот эркинлиги бўғилган «жонли қабристон»га қиёсламоқда.

Сайқалланган вариант: Сиси сиёсатининг замиридаги энг аянчли ҳақиқат — унинг халқаро тизим томонидан «ардоқланиши» ва жиноятларининг сукут билан қўллаб-қувватланишидир. Бу — худди Башар Асад каби тоғутларнинг Уммат бошига бало қилиб қўйилганидек бир сценарий. Аммо Кинона заминидаги бу зулмат боқий эмас. Бу юртга Изз ибн Абдуссалом каби иймони бут, танти раҳнамолар керакки, улар Сиси ва унинг югурдакларини қул бозорида сотиб юборишга ҳам ҳазар қилади. Муаммонинг асл ва ягона ечими — Миср армияси сафидаги иймонини сотмаган, виждонли ҳарбийларнинг Ҳизб ут-Таҳрир даъватига лаббай деб жавоб беришидадир. Айнан мана шу «нусрат» Пайғамбарлик манҳажи асосидаги Халифаликни барпо этади ва бу золимларни тарихнинг ахлатхонасига улоқтириб, Умматнинг иззатини қайта тиклайди.

Устоз Саид Фазл

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Миср вилоятидаги матбуот бўлими аъзоси

Роя газетасининг 2026 йил 10 июн, чоршанба кунги 603-сонидан