بِسْـــمِ اللهِ الرَّحْمٰـــنِ الرَّحِيـــم

ХАЛИФАЛИККА ВА УНИ ҚАЙТА ТИКЛАШ УЧУН ҲАРАКАТ ҚИЛАЁТГАН ИНСОНЛАРГА ҚАРШИ НИМА УЧУН ҚУТУРИБ ҲУЖУМ ҚИЛИНМОҚДА?

Деярли ҳар куни Халифаликка ва уни қайта тиклашга ҳаракат олиб бораётганларга қарши қилинаётган ёвуз ҳужумлар ҳақида хабарлар тарқалиб турибди. Бу ҳужумларни ғарб ва мусулмонлар мамлакатларидаги ғарбнинг малайлари бўлмиш ҳокимлар Аммондан тортиб Ўзбекистонгача, Дамашқдан то Туркиягача бўлган мамлакатларда ва бошқа мусулмон мамлакатларда амалга оширяптилар. Бундай ҳужумларнинг баъзилари қамоққа ташлаш ва хибсга олишдан ҳам нарига ўтиб, ҳеч бир судловсиз узоқ муддат қамоқда ушлаб туришгача ва жуда узоқ муддатли қамоқ жазоларига ҳукм қилишгача етиб борди. Бугина эмас, балки мана шу ҳужумларнинг баъзиларига ниҳоятда шафқатсиз, ўлимга олиб борувчи ваҳшиёна азоблаш ҳам омухта бўлиб аралашиб кетяпти, хатто азоблаш остида даъватни ёювчиларнинг шаҳид бўлиб кетишлари мусулмонлар мамлакатларидаги баъзи бошқарув низом (тузум)ларида одатдаги ишга айланиб қолди.

Бундай ваҳшиёна ҳамлаларнинг ва қутуриб ҳужум қилишларнинг сири нимада экан? Улар кутмаганда тасодифан тамомига етадиган, маълум бир муддатда ўтиб кетувчи вақтинчалик ҳамлаларми ёки ортида ғарбнинг маккор раҳбарлари ва уларнинг югурдак малайлари ҳамда Исломга ва мусулмонларга қарши кек-адоват сақлаган кимсалар турган, пухта, пишиқ ишлаб чиқилган фитна режаларининг маҳсулими?

Ишлар оқимини диққат билан кузатган киши коммунизм капитализмга қарши ҳазорий (дунёқараш) таҳдидини ва ҳақиқий хавф-хатарни солиб турган пайтда, капиталистик ғарб коммунистик давлатларни ва коммунистик партияларни энг муқаддам-биринчи ўринга қўйиб, уларга ҳужум қилганлигини, суратларини янада бузиб кўрсатганлигини ва одамларни улардан юз ўгиртириш учун бу давлатлар ва партияларни турли номлар, атамалар билан сифатлаганлигини кўради. Лекин инсон фитратига бутунлай зид-тескари бўлган ва ақлни мутлақо қаноатлантирмайдиган, ўзи ҳам фасод, бошқаларга ҳам фасод тарқатувчи коммунизм юз тубан қулагач ва Ислом бош кўтариб, капитализм ҳазоратини супуриб ташлаб, унинг ўрнини алмаштирадиган покиза-соф ҳазорат сифатида майдонга чиққач ҳамда ғарбга қарши келгусида эҳтимол тутилган хафв-хатарни солгач, ҳазорати бузуқ-фосид, ботил ақида устига қурилган, шунингдек, инсон фитратига бутунлай зид-тескари келадиган ва ақл устига қурилмаган ақидага таянган мана шу ғарб эндиликда Исломга ва Исломий ҳаётни янгидан бошлашга ҳаракат қилувчиларга қарши ҳужум қилишга ўтди ва Исломни ҳукм-бошқарув тепасига келишига йўл қўймаслик учун бутун имкониятларини ишга солди.

Ўз динларига қалбан зўр меҳр-мухаббат қўйган мусулмонлар ғарбга қарши душманона кайфиятда бирлашиб қолишларига йўл қўймаслик учун ва ғарб мусулмонларни ўз мабдаларидан чиқариб, ўзининг мабдасига киритишга зўр бериб очкўзлик билан интилаётгани учун ғарб ўзининг Исломга нисбатан бўлган ёвуз адоватини очиқ тарзда изҳор қилолмайди ва Исломга қарши ўзида мавжуд бўлган нафрат, гина-кудуратларини очиқ-ойдин тўкиб сололмайди. Шунинг учун у ўзининг Исломни дин сифатида ҳурмат қилишини ва жаҳон цивилизацияси (ҳазорати)га Ислом ҳам ўз улуш-ҳиссасини қўшганлигини мунофиқлик билан эълон қилди. Бироқ, у Ислом учун ҳаракат олиб бораётган мусулмонларни икки гуруҳга бўлди:

Биринчи гуруҳ: Исломни манфаатлар теварагида чарх урадиган ғарбча фикр билан таъсирланган тасаввур билан тушунадиган ва уни (яъни Исломни) мусулмонлар ўртасида худди шундай суратда кўрсатадиган ҳамда мусулмонлар устидан ҳукм юргизаётган фасод низом (тузум)ларнинг бир қисми бўлишига рози бўлиб, ўзининг олиб бораётган ҳаракатида ҳаётнинг барча соҳаларини қамраб олувчи тубдан ўзгартириш нуқтаи-назаридан қарамай, балки ямаб-тузатиш, ислоҳчилик нуқтаи-назаридан туриб қарайдиган гуруҳдир. Ғарб бу гуруҳ кишиларига қарши кураш олиб бормайди. Чунки улар ғарбнинг мабдасига хеч бир хавф-хатар солмайдилар, балки аксинча, улар ғарб мабдаси билан таъсирланган кимсалардир. Шунинг учун ғарб уларни мўътадил (ўрта) йўлни тутувчи, мунаввар фикрли зиёлилар, деб кўкларга кўтариб мақтайди.

Иккинчи гуруҳ эса Исломни ўз ақидасига эга бўлган ҳамда шу ақидадан низом (тузум) балқиб чиқадиган оламшумул мабда сифатида ва аҳкомлари жумласида давлат ҳам мавжуд бўлган дин сифатида тушунадиган, одамларга ҳам Исломни худди шу тарзда кўрсатиб тушунтирадиган ҳамда шу динни татбиқ қилишга ва бутун оламга ёйишга даъват қиладиган гуруҳдир. Бундай кишиларга нисбатан ғарб адоват билан қарайди ва уларга қарши аёвсиз кураш олиб боради ҳамда уларни террористлар, экстремистлар ва ўрта асрлар таълимотларига қайтиш ҳамда олам бугунги кунда эришган цивилизацияни ва тараққиёт ютуқларини йўқ қилишни хоҳлайдиган реакционерлар (инсониятни орқага тортувчи жаҳолатпарастлар), деб тасвирлайди. Шунинг учун биз Исломга ва унинг даъватини кўтариб чиқаётган ҳақиқий, софдил даъватчиларга қарши қилинаётган мана шу ёвуз ҳамла ортида ғарб турганлигини ва бу фитна-ҳамлаларда ўзининг думлари, югурдаклари бўлмиш малай ҳокимларни, Исломга қарши ёвуз адовати бўлган ёзувчиларни ва муфаккирларни ҳамда илмоний (дин ҳаётга аралашмайди дейдиган) партияларни ишга солаётганлигини кўриб турибмиз. Ҳатто ғарб ана шу онгли, ўз динига ихлосли бўлган даъват ишини олиб борувчи мусулмонларга қарши курашишда ўзининг (яъни ғарбнинг) фикрий босқинчилиги оқибатида ғарбча фикрлар билан таъсирланган баъзи мусулмонларнинг ёрдамидан ҳам фойдаланяпти.

Шуни ҳам айтиб ўтиш керакки, кўпчилик ғарб муфаккирлари ва сиёсатчилари томонидан уларнинг Исломдан қанчалик қўрқишларини очиқ кўрсатиб берадиган ва шунга биноан Исломга нисбатан тутган позиция (муносабат)ларининг ҳақиқий башарасини фош қилиб очиб ташлайдиган кўплаб баёнотлар берилгандир.

• Уларнинг муфаккирларидан бири бўлмиш Мадиок Пактол шундай деган эди: «Мусулмонлар, ҳеч шубҳасиз, бугунги кунда ҳам ўз ҳазоратларини илгариги даврларда қандай тезликда ёйиб тарқатган бўлсалар, худди шундай тезликда ёйиб тарқатиш имкониятига эгадирлар. Бунинг учун улар фақат ўзларининг илк ролларини адо қилган пайтларидаги ахлоқларига қайтишлари шарт. Чунки бу ҳилвираб қолган олам уларнинг ҳазоратлари руҳи қаршисида мустаҳкам туришга дош беролмайди».

• Альбер Мешавер эса бундай дейди: «Ким билади дейсиз. Эҳтимол, ғарб мамлакатларига мусулмонлар томонидан таҳдид солинадиган кун яна қайтиб келар. Шунда улар (яъни мусулмонлар) муносиб бир вақтда олам қиёфасини иккинчи марта ўзгартиришлари учун бу мамлакатларга осмондан тушиб келадилар». Альбер ўз сўзини давом эттириб яна шундай дейди: «Мен пайғамбарлик қилмоқчи эмасман. Лекин мана шундай эҳтимолларга далолат қилувчи белги-аломатлар жуда кўпдир. Атом ядро қуроли ва ракета-самолётлар бу оқимни тўхтатиб қолишга асло қодир эмасдир. Чунки мусулмон аллақачон уйғониб бўлди ва «Мана мен, ўлганим йўқ ва бугундан кейин йирик пойтахтлар ҳамда уларнинг хавфсизлик идоралари қўғирчоқ каби ҳаракатга келтирадиган бир қурол бўлиб қолишимга асло рози бўлмайман», деб ҳайқира бошлади».

• Гебб шундай деган эди: «Исломий ҳаракатлар одатда даҳшат уйғотадиган, кишининг ҳайрону-лол қилиб қўядиган суратда ривожланиб кетяпти. Чунки сиёсий кузатувчилар бу ҳаракатларнинг иш олиб бораётгани хусусида гумон уйғотадиган белги-аломатларни ҳали тўла аниқлашга улгурмасдан туриб, улар кутилмаганда, тўсатдан портлаб пайдо бўлиб қоляпти. Бу Исломий ҳаракатларга эса фақат етакчи раҳбариятнинг вужуди етишмаяпти, холос. Ҳа, уларга фақат янги Салоҳиддиннинг пайдо бўлиши етишмаяпти, холос».

Мана шунинг учун ғарб, агар Исломий ҳаракатнинг тутган йўли ўзининг (яъни ғарбнинг) йўлиги мувофиқ-тўғри келадиган бўлса, бундай ҳаракатнинг очиқ иш олиб боришига йўл қўйиб берди ва бу ҳаракатнинг ғарбга тобе-қарам бўлган, унга маҳкам боғланган низом-тузумларда иштирок қилишига рухсат бериб қўйди ҳамда йўналиши ғарб йўналишига яқин бўлган ва ислоҳотга, ботил тузумни ямаб-тузатишга даъват қиладиган ҳар бир олим қаршисида шон-шуҳрат эшигини ланг очиб қўйди. Ғарб бундай олимларнинг ўзини хурмат қилиб, эъзоз қилганлиги учун эмас, балки шу олимларнинг нотўғри фикрларини кенг ёйиш учун уларга шухрат эшикларини очиб қўйди. Чунки бундай нотўғри фикрларнинг кенг тарқалишида ғарб учун катта манфаат бор. Шунинг учун ҳам ғарб Халифаликни барпо қилишга ва Аллоҳнинг шариати билан ҳукм юритишга даъват қилаётган Исломий ҳаракатларга қарши ва бу ҳаракатларда иш олиб бораётган даъватчиларга қарши қутуриб қилаётган ҳужумини кучайтирди, уларнинг даъватини бузиб, хунук кўрсатишга уринди ва бу даъватчилар йўлида турли-туман тўсиқлар қўйди, уларга қарши репрессиялар уюштирди, уларни қувғин қилди ва ҳаётларига, тирикчиликларига хавф-тахдид солди. Ғарб ва унга қарам бўлган мусулмонлар мамлакатидаги ҳокимлар ғарб билан биргаликда ана шу софдил Исломий даъватчиларга қарши фитна, макр-ҳийла тўрини тўқиётган пайтларида, шу софдил даъватчиларга қарши ўзлари (яъни ғарб ва ана шу малай ҳокимлар) билан бирга ҳамкорлик қилишга рози бўлган мусулмонлар билан иш кўрадилар. Шунинг учун, мухлис даъватчиларга бераётган зарбаларини оқлаш мақсадида ва ўзларининг Исломга қарши эмасликларини, лекин Исломни уларнинг даъвоси бўйича маданият-ҳазорат ва воқеликдан узоқ бўлган мана шундай шаклда тушунтирувчи кишиларга қарши эканликларини мусулмонлар оммасига уқтириб, сингдириш мақсадида ўзлари билан ҳамкорлик қилишга рози бўлган ана шу кимсаларни чиройли сувратда кўрсатишга, улар ҳақида одамларда яхши тасаввур уйғотишга зўр бериб уринадилар. Бироқ, ғарб ва унга малай бўлган ҳокимлар мана шундай ёвуз ҳамлалар билан Исломий ҳаракатларни тўхтатиб қўя олдиларми ва шу ҳаракатларда иш олиб борувчиларнинг қатъиятларини ғарб истаб, орзу қилганидек ва уринаётгандек синдиришга ва сўндиришга муваффақ бўлдиларми?

Биз комил иймон ва ишонч билан баралла эълон қиламизки, ғарб қанчалик уринмасин, бу нарсани ҳеч қачон рўёбга чиқара олмайди. Бунга бир неча сабаблар бор бўлиб, бу сабаблар жумласига қуйидагилар киради:

• Исломдан бошқа қонунлар билан ҳукм юргизаётган низом-тузумлар фасод ва золим тузумлардир. Исломий Уммат улардан кундан-кунга узоқлашиб, алоқани узиб боряпти ва бундай тузумларни ёмон кўриб, уларга бўлган нафрати тобора ошиб боряпти. Бунга сабаб эса бу тузумларнинг шу Умматга душман бўлган ғарбга малай бўлиб боғланиб қолганлиги ва Уммат бу тузумларни мусулмонлар бошига тушган барча бало-мусибатларнинг сабабчиси деб ҳисоблашидир. Шунинг учун Исломий Уммат мана шу душман низом-тузумларга қарши нафрат ва душманлик кайфиятида бўлган ўз динининг ҳар бир фарзандлари билан бир сафда турибди.

• Ғарб ҳазорат жиҳатидан синиб барбод бўлди ва унинг ҳазорати емирилиб, юзтубан қулашга жуда яқин келиб қолди. Агар ғарб эга бўлган моддий қувват бўлмаганда эди, худди коммунистлар ағдарилиб қулагандек аллақачон ағдарилиб, қулаб тушган бўлур эди. Ғарб ўзининг моддий тараққиётидан, саноат, технология ва ҳарбий соҳадаги ютуқларидан бошқа халқларни эзиб ишлатишда ва уларни ўзига қул қилиб мустамлака қилишда энг жирканч тарзда фойдаланиб келяпти. У ўзига баҳона қилиб олган эркинлик, тинчлик, заиф халқларга ёрдам бериш ва очарчилик хавф солган камбағал халқларга гуманитар (инсонпарварлик) ёрдами кўрсатиш каби пуч даъволарига келадиган бўлсак, ғарб эндиликда бу пуч даъволар ортида турган жирканч мақсадларини, яъни бошқа ҳалқларни ўзига қарам, мустамлака қилиш мақсадларини яшира олмай қолди. Бу эса мусулмонларни ўз динларига қайтишларига ундади ва ўзларининг нажот топиб, халос бўлишлари шу динда эканлигини яққол кўрадиган, сезадиган қилиб қўйди.

• Мухлис (холис ниятлик) Исломий ҳаракатларда иш олиб борувчиларни, уларнинг даъватларига барҳам бериб, йўқ қилиш мақсадида таъқиб остига олиб қувғин қилиш, қамоққа ташлаш ва азоблаш ушбу даъватчиларни ҳеч заифлата олмади, уларнинг қатъиятларини сўндиролмади, балки аксинча, бу қувғин ва қийноқлар уларга Аллоҳнинг ҳақ устида сабот-мустаҳкамлик билан туришга даъват қилувчи оятларини эслатиб турибди ва Аллоҳнинг амрини очиқ-ошкор юзага чиқариб, ҳақ сўзни золимлар юзига тик боқиб ҳайқирган ҳолда шаҳид бўлган ёки азобланган мард, баҳодир инсонларга Аллоҳ қандай ажр-мукофотларни тайёрлаб қўйганлигини баён қилувчи Росулуллоҳ САВнинг ҳадисларини эслатиб турибди. Шунингдек бундай таъқиб ва қамоққа ташлашлар бу даъватчиларга меҳнат-машаққатлар фақат Аллоҳга қурбат (яқин банда бўлиш)ларинигина яна ҳам зиёда қилган ва Аллоҳнинг шариатига маҳкам ёпишишларини янада кучайтирган Пайғамбарлар САВнинг, cаҳобаларнинг ва тобеъинларнинг тутган мавқеларини ва ҳолатларини эслатиб турибди.

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

– „Ундай зотларга айрим кимсалар: «Одамлар сизларга қарши (саноқсиз лашкар) тўплаган; қўрқингиз!» — деганларида бу гап уларнинг иймонларини зиёда қилди ва «Бизга ёлғиз Аллоҳнинг Ўзи кифоя. У Зот энг яхши ишончли вакилдир!» — дедилар". [3:173]

• Ҳеч шубҳасиз, Исломий Уммат Ислом билан бирга ва Ўзининг Исломий нафсияти билан биргаликда саломат сақланиб келяпти. Гарчи ғарб мусулмонларнинг Исломни тўғри тушунишларини бузиб чалкаштиришга ва уларнинг ақлиятларини ўйинчоқ қилиб ўйнашга муваффақ бўлган бўлса ҳам, бироқ онгли, холис ниятли даъватчилар тушунтириб намойиш қилаётган соф-тўғри фикрлар ва улар турган, ҳақиқий эркакларга хос позиция-мавқелар ва бардош бериб кўтараётган меҳнат-машаққатлар Умматда ўзининг ижобий-яхши аксини топмоқда. Чунки бундай фикрлар ва позициялар уни онгли фикр юритадиган ва ана шу даъватни ёювчи чақираётган фикрлар асосида уйғонадиган Умматга айлантириб қўйяпти. Ҳамда унинг ўз динига бўлган ишончини ва ғарбга бўлган нафрати, ёмон кўришини янада кучайтиряпти.

• Албатта, Аллоҳ Субҳанаҳу Ўзига ёрдам қилган кишиларга Ўзи ҳам ёрдам беришини умумий тарзда аниқ ваъда қилди. Аллоҳ Таоло шундай деди:

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً

– „Аллоҳ сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган (иймон-эътиқодли) зотларни (ер юзига) халифа-ҳукмрон қилганидек уларни ҳам ер юзида халифа қилишни ва улар учун Ўзи рози бўлган (Ислом) динини ғолиб-мустаҳкам қилишни ҳамда уларнинг (аҳволини) хавфу-хатарлардан сўнг тинчлик-хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди. Улар Менга ибодат қилурлар ва Менга бирон нарсани шерик қилмаслар". [24:55]

Бу ерда нусрат-ғалаба бериш, ер юзига халифа қилиш, Ислом динини ғолиб қилиш, бутун ер юзига ёйиш тўғрисида севинчли хушхабарлар берадиган кўплаб ҳадислар ҳам бор. Ана шу севинчли башоратларнинг илк аломатлари эса аниқ намоён бўла бошлади ва уларниг илк заррин нурлари кўзга ташланиб қолди. Бунга яққол далолат қилиб турган нарса эса Халифалик Умматнинг матлаби (энг асосий талаби)га айланганидир. Худди шу вақтнинг ўзида Росул САВ шундай дедилар: «Пайғамбарлик сизларнинг орангизда Аллоҳ хоҳлаган муддатгача бўлади, сўнгра Аллоҳ уни кўтаришни хоҳласа кўтариб юборади. Сўнгра пайғамбарлик минҳожи (йўли)даги Халифалик бўлади. У ҳам Аллоҳ хоҳлаган муддатгача бўлади, сўнгра уни кўтаришни хоҳласа уни кўтаради. Шундан сўнг ёмон подшоҳлик бўлади, у ҳам Аллоҳ хоҳлаган муддатгача бўлади, сўнг агар Аллоҳ уни кўтариб олиб ташлашни хоҳласа кўтариб олиб ташлайди. Сўнгра зўравон подшоҳлик бўлади, у ҳам Аллоҳ хоҳлаган муддатгача бўлади, сўнгра Аллоҳ агар уни кўтариб олиб ташлашни хоҳласа, кўтариб олиб ташлайди. Шундан сўнг пайғамбарлик минҳожидаги Халифалик бўлади». Демак, биз бугунги кунда зўравон подшоҳлик босқичида турибмиз. Биз пайғамбарлик минҳожи асосида бўладиган тўғри йўлдаги Халифалик босқичига ўтишимиз учун Аллоҳдан бизни бундай тузумлардан халос қилмоқлигини сўраб, шунга ҳаракат қилмоқдамиз. Шунингдек, Уммат Исроилнинг йўқотиб юборилиши вожиб бўлган бир нажас эканлигини онгли равишда тушуниб етяпти. Шунинг учун хокимларнинг Исроил билан сулҳ тузиш ортидан елиб югуришларига қарамай, Исроилни йўқ қилиб ташлаш зарурлиги тўғрисида овозлар кўтарила бошлади. Бу ҳақда Росул САВ шундай дейдилар: «Сизларга қарши яҳудлар уруш қилади, бас сизлар уларнинг устидан ҳукмрон бўласизлар, хатто тош ҳам: «Эй мусулмон, мана бу яҳудий менинг ортимда яшириниб турибди, кел уни ўлдир», дейди». Росул САВ мусулмонларга бу диннинг кенг ёйилиши ва тарқалиши тўғрисида хушхабар бердилар. Бу эса ана шундай кенг ёйилишни амалга оширадиган мусулмонлар давлатини барпо бўлишига очиқ далолат қилиб турибди. Пайғамбаримиз САВ шундай дейдилар:«Албатта Аллоҳ менга ерни йиғиштириб тўплаб берди. Умматимнинг мулки (ҳукмронлиги) эса шу ердан Аллоҳ менга йиғиб берган жойгача етиб боради».Бундан ташқари, Росулуллоҳ САВнинг насронийлар (христианлар) қароргоҳи бўлмиш Румни фатҳ қилиниши тўғрисидаги берган башоратлари ҳам бор.

Энди агар ана шу севинчли ваъдага — тўғри йўлдаги Халифаликни қайта тиклаш учун ҳаракат қилаётган, ўз динини юксакликдан янада юксакликка кўтараётган, меҳнат-машаққатлар олдида заифлашмаётган, фитналар қаршисида юзтубан қуламаётган, ҳужумлар тўғри чизиғидан тойдира олмаётган, қамоққа ташлашлар ва азоблашлар тўғри йўлдаги, яъни Росулуллоҳ САВнинг йўлларида юриб боришдан буриб юбора олмаётган холис ниятли, покиза бир сиёсий уюшманинг мавжуд эканлигини ҳам қўшадиган бўлсак, буларнинг барчаси Халифалик вақти яқинлашиб келиб қолганлигини, балки аллақачон унинг замони етиб келганлигини ва анави кимсаларнинг ҳужумлари барбод бўлиб, тожу-тахтлари эса йўқ бўлиб кетишини, макру-ҳийлаларидан эса ном-нишон ҳам қолмаслигини аниқ кўрсатиб турибди.

وَاللّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ

– „Аллоҳ Ўз ишида ғолибдир (яъни Уни Ўзи хоҳлаган ишни қилишдан ҳеч ким ман қила олмайди), лекин одамларнинг кўплари (буни) билмайдилар". [12:21]

+1

0