Агар бизнинг халифамиз ва давлатимиз бўлганида аҳволимиз қандай бўлар эди?
بسم الله الرحمن الرحيم
Роя газетаси:
Агар бизнинг халифамиз ва давлатимиз бўлганида аҳволимиз қандай бўлар эди?
Агар бизнинг халифамиз ва давлатимиз бўлганида эди, Росулуллоҳ CABнинг
«إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ»
«Имомхалифа қалқондир, унинг ортида туриб жанг қилинади ва у билан ҳимояланилади», деган сўзлари албатта рўёбга чиқар эди. Агар ушбу ҳадис рўёбга чиқса, мўминлар амири Умматга зиён етказиш учун чўзилган ҳар қандай қўлни кесиб ташлаганига гувоҳ бўлар эдингиз. Агар бу ҳадис рўёбга чиққанда эди, Американинг «Янги Ўрта Шарқ» борасидаги хом хаёллари тушга айланган ҳамда Европанинг Ўрта Ер денгизига туташ давлатлар билан ҳамкорлик қилиш тўғрисидаги умидлари пучга чиққан бўлар эди.
Агар бизнинг халифамиз ва давлатимиз бўлганда эди, Росулуллоҳ CABнинг
«الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلَاثٍ فِي الْكَلَإِ وَالْمَاءِ وَالنَّارِ»
«Мусулмонлар уч нарсада шерикдирлар: яйлов, сув ва оловда» (Абу Довуд ривояти), деган сўзлари албатта рўёбга чиққан бўлар эди. Агар бу нарса рўёбга чиқса, нефть, метал, газ каби ер остию ер усти бойликлари қайтадан Ислом Умматининг умумий мулкига айланади. Уларни қазиб олиш ва Уммат манфаати йўлида идора этишни ҳамда уларнинг манфаатини Умматнинг ҳар бир шахсига энг самарали йўл билан тақсимлашни Ислом давлати назорат қилиб боради.
Агар бизнинг халифа ва давлатимиз бўлганда эди, Росулуллоҳ CABнинг қуйидаги сўзлари албатта рўёбга чиққан бўлар эди:
«مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِى تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى»
«Мўминларнинг ўзаро муносабатлари, раҳмдилликлари ва ҳамдардликлари худди бир танага ўхшайди. Агар унинг бирор аъзоси оғриб қолса қолган аъзолар ҳам иситмалаб, бедор бўлиб чиқади». Муслим ривояти.
«إِنَّ الْمُؤْمِنَ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا وَشَبَّكَ أَصَابِعَهُ»
«Мўмин бошқа бир мўмин учун худди бир-бирини тираб турган бинога ўхшайди. Пайғамбаримиз шундай деб бармоқларини бир-бирига чирмаштириб кўрсатдилар». (Бухорий ривояти).
«إِنَّ الْمُسْلِمَ أَخُو الْمُسْلِمِ، إِذَا لَقِيَهُ رَدَّ عَلَيْهِ مِنَ السَّلامِ بِمِثْلِ مَا حَيَّاهُ بِهِ أَوْ أَحْسَنَ مِنْ ذَلِكَ، وَإِذَا اسْتَأْمَرَهُ نَصَحَ لَهُ، وَإِذَا اسْتَنْصَرَهُ عَلَى الأَعْدَاءِ نَصَرَهُ»
«Мусулмон мусулмоннинг биродаридир. Учрашганда унинг саломига ўшандай салом билан ёки ундан ҳам афзал равишда жавоб қайтаради. Маслаҳат сўраса, унга маслаҳат берадинасиҳат қилади. Душманлардан ёрдам беришни сўраса, ёрдам беради». (Байҳақий ривояти). Агар бу нарса рўёбга чиқса, мўминлар амири ўзининг волийлари, амир-қозилари ва бутун структураси билан биргаликда Умматнинг ҳақҳуқуқларини, номусини, ҳаётини, ҳурматиззатини ва молини қўриқлайди.
Агар бизнинг халифа ва давлатимиз бўлганда эди, халифамиз энг яхши аждодларнинг масалан, Росулуллоҳнинг биринчи халифаси Абу Бакр Сиддиқ Gнинг энг яхши издоши бўлар эди. Абу Бакр Сиддиқ p.a бундай деганлар: «Кучлиларингиз то ундан заифнинг ҳаққини ундириб бермагунимча менинг наздимда заифдир. Заифларингиз эса, то кучлидан унинг ҳаққини олиб бермагунимча менинг наздимда кучлидир». Умар ибн Хаттоб p.a ҳам бундай деганлар: «Огоҳ бўлингки, мен ўзимни Аллоҳнинг молига нисбатан етимнинг валиси даражасига туширдим. Агар беҳожат бўлсам, унинг молидан парҳез қиламан. Агар ҳожатманд бўлсам, бу молдан яхшилик билан (хизматимга яраша) оламан». Яна бундай дер эди: «Агар Ироқда битта хачир қоқилиб тушса, мендан Аллоҳнинг – нега йўлини текислаб қўймадинг, эй Умар, дея ҳисоб сўраб қолишидан қўрқаман». Умардан кейин келган халифа Усмон ибн Аффон p.a «Мен муттабе-эргашувчиман, янгиловчи эмасман», деган. Ундан кейинги халифа Али ибн Абу Толиб карромаллоҳу важҳаҳу бундай деганлар: «Бандалари ва юрти борасида Аллоҳдан қўрқинглар. Чунки сизлар ҳатто қир-адирлар ва ҳайвонлар борасида ҳам жавобгарсиз». Улардан кейинги халифа Умар ибн Абдулазиз роҳимаҳуллоҳ бундай деганлар: «Мен бирортангизга ҳаққи бўлмаган нарсасини бермайман ва бирортангизни ҳам ўзининг ҳаққидан маҳрум қилмайман. Киши Аллоҳга итоат этгандагина, унга ҳам итоат қилиш вожиб бўлади. Агар осийлик қилса, итоат қилинмайди». У киши яна бундай деганлар: «Тоғ тепаларига ҳам дон сепинглар, токи, мусулмонлар юртида қушлар оч қолибди, дейилмасин».
Агар бизнинг халифа ва давлатимиз бўлганда эди, Росулуллоҳ CABнинг қуйидаги сўзлари албатта рўёбга чиққан бўлар эди:
«وَإِنَّ سِلْمَ الْمُؤْمِنِينَ وَاحِدَةٌ، لَا يُسَالَمُ مُؤْمِنٌ دُونَ مُؤْمِنٍ فِي قِتَالٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، إلَّا عَلَى سَوَاءٍ وَعَدْلٍ بَيْنَهُمْ، وَإِنَّكُمْ مَهْمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِنْ شَيْءٍ، فَإِنَّ مَرَدَّهُ إِلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَإِلَى مُحَمَّدٍ ﷺ»
«Мўминларнинг сулҳи биттадир. Аллоҳ йўлидаги жангда мўмин бошқа бир мўмин зиёнига сулҳ тузмайди. Адолат ва тенглик билан бўлса, тузади. Сизлар сулҳ борасида ҳар қанча ихтилоф қилманг, у Аллоҳ Азза ва Жаллага ва Муҳаммад CABга ҳавола этилади».
Роя газетасининг 2018 йил 4 апрел чоршанба кунги 176-сонидан
