Апелляция суди ноҳақлик ва адолатсизлик ҳукмини ўқиди
Матбуот баёноти
Апелляция суди ноҳақлик ва адолатсизлик ҳукмини ўқиди
بسم الله الرحمن الرحيم
16 декабр куни Ўзбекистон судлари ҳозирги ўзбек режими бошқаруви тарихига улкан қора доғ бўлиб тушадиган ҳукмни ўқиди. Аввалда ноҳақ 20 йиллаб золим Каримов режими қамоқларида умрлари ҳазон бўлган 15 нафар йигитга нисбатан ўқилган узоқ муддатларга озодликдан маҳрум қилиш жазоси деярли ўзгаришсиз қолдирилди. Бу ҳукуматга ушбу собиқ сиёсий маҳбусларнинг яқинлари, ота-оналари, жуфти ҳалолларининг зорланиб қилган мурожаатлари, Аллоҳдан қўрқишга, мазлумларга зулм қилишдан тийилишга чақириб қилинган хитоблар ва бундан бошқалар умуман таъсир қилмади. Уларнинг қалби бунчалар қаттиқлашиб кетган бўлмаса-я!
Мазкур ўқилган ҳукм Ўзбекистондаги суд-ҳуқуқ тизими ўта абгор аҳволда қолаётганлигини, аввалги золим режим давридан буён айтарли ўзгармаганлигини, суднинг ислоҳ қилинаётганлиги ҳақидаги баландпарвоз гапларнинг пуч эканлигини яна бир бор исботлади. Шунингдек, бу суд ҳукми ҳозирги ўзбек режими ҳақ олдида нақадар ожизлигини, кучли Исломий мафкура олдидаги мағлубиятини тан олганини ҳам кўрсатди. Ҳолбуки, бу йигитларнинг мустаҳкам ақидаси ва соф Исломий фикрларидан бошқа қуроллари йўқ эди. Бироқ ҳукумат ўзи даъво қилган “жаҳолатга қарши маърифат”, “ғояга қарши ғоя” билан курашамиз, деган сўзларига қарши бориб, куч қўллаш, тазйиқ ўтказиш, зўравонлик қилиш йўлидан боришдек пасткашликка қўл уришдан ҳеч уялмаяпти. Бу режим қаёқдан ҳам фикрга қарши фикр билан курашсин, ахир унда бунга яроқли мафкуранинг ўзи йўқ-ку! Ботил, яроқсиз ва қуруқ ҳис-туйғуларга асосланган ватанпарварлик, миллий қадрият кабиларнинг тарғибот ва ташвиқотлари эса мусулмон халқимизни етаклай олмаяпти, муаммоларига ечим бера олмаяпти. Шунинг учун ҳам одамларнинг ақлни қаноатлантирадиган, фитратга мос келадиган ва қалбга хотиржамлик берадиган Исломий ақидага ҳамда барча муаммоларга тўғри ечим берадиган шаръий низомга эътибори ортиб бормоқда. Албатта, бу шарафли ишда ростгўй ва тақволи даъватчиларга жамиятда жуда катта эҳтиёж туғилмоқда.
Адолатсизлик билан ҳукм ўқилган бу йигитлар мазкур даъватни одамларга етказишда сафнинг биринчи қаторида эдилар. Уларнинг ягона “айби”, юртимиз ва халқимиз мубтало бўлган ҳозирги заифлик ва қолоқликдан қутулишнинг ягона йўли – Исломий бошқарувни яна ҳаётга олиб келиш, деб билганлари бўлди. Улар демократияни бузуқ тузум деб билганликлари ва унинг бошқарув учун умуман яроқсиз эканлигини, ундан одамларга фақат ёмонлик ва бахтсизлик етишидан мусулмонларни огоҳлантирганлари учун режим томонидан ашаддий жиноятчига чиқарилдилар.
Ваҳоланки, Ўзбекистон конституциясида фуқаролар фикр эркинлигига эга эканликлари белгилаб қўйилган. Бундан ўн кун олдин, 8 декабр конституция куни муносабати билан президент Шавкат Мирзиёев халққа табрик йўллаб, мазкур конституцияни ўрганишга, унга ҳурмат-эҳтиром кўрсатишга чақирган эди. Бироқ мана шу Мирзиёев бошлиқ режимнинг ўзи халқдан ҳурмати талаб қилинган конституцияни биринчи бўлиб оёқости қилиб ташлади ва бу биринчиси эмас. Аслида, ўзбек режими ўзи қабул қилган асосий қонунга ўзи амал қилмайди-да, яна унга ҳурмат-эҳтиром кўрсатишни халқдан талаб қилади. Қайта узоқ йиллик қамоқ жазоларига ҳукм қилинган 15 нафар йигит эса, фикрлари ўзбек режимига ёқмаганлиги учунгина жиноятчига чиқарилдилар. Бу фикрлар соф Исломий ҳақиқатлар бўлганлиги учунгина улардан ўч олишяпти. Демак, демократиядаги фикр эркинлиги деган нарса аслида таги пуч бўлиб, икки хил стандартларга асосланади. Агар фикр ҳукуматга ёқса қабул қилинади, ёқмаса инкор қилинади ва фикр эгаси жазога тортилади. Бу ўринда, энг қаттиқ жазолар Исломий фикр эгаларига бериляпти. Бошқа ҳақиқий, жирканч жиноятчиларга ҳам бу даражада қаттиқлик ва муросасизлик билан муносабатда бўлинганини кўрмадик.
Мусулмон халқимизни Исломий даъватдан йироқлатиш ва умуман Исломга интилишига турли тўсиқлар қўйиш ортида Россия каби мустамлакачи давлатларни рози қилиш турганига асло шубҳа йўқ. Ўзбек режими ўз халқини норози қилиб, унинг қарғиш ва лаънатига қолиб бўлса-да ўрис ва бошқа “катта оға”ларини рози қилишга интилиши ҳали ўзининг бошига битган бало бўлади. Ҳеч бир замонда бундай қинғир ишларнинг оқибати яхшиликка олиб бормаган. Бироқ ўзбек режимидаги масъул шахслар ўзларидан олдингиларнинг аянчли қисматларидан ва ҳатто бугун кўз ўнгимизда содир бўлаётган ибратли ҳодисалардан ҳам тўғри хулоса чиқара олмаяптилар. Аллоҳ таоло буларнинг ҳақ йўлга қайтиши учун яна қанча дарс бериши керак?! Уларнинг кўзи очилиши учун яна нима керак?!
Дарҳақиқат, уларнинг аҳволи жуда ачинарли! Бироқ улар қилиб ўтган қилмишлари учун Аллоҳнинг олдидаги оқибат эса янада қаттиқ ва янада шармандалидир. Айниқса, улар Аллоҳнинг дўстларига зулму зўравонлик қилганларига афсус-надомат чекканларида жуда кеч бўлади!
وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلاً * يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَاناً خَلِيلاً
“У кунда бу золим қўлларини (бармоқларини тишлаб надоматлар қилиб) дер: “Э, қанийди мен ҳам Пайғамбар билан бир йўлни тутганимда эди. Ўлим бўлсин менга, қанийди мен фалончини дўст тутмаганимда эди”. (Фурқон:27-28)
Ҳизб ут-Таҳрир Ўзбекистон Матбуот бўлими
