بسم الله الرحمن الرحيم

Асосий муаммонинг ечими

42— қисм

Инсон қаердан келди?

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ

(Қасамки), Биз инсонни (яъни Одам алайҳис-саломни) лойнинг мағзидан яратдик. (Мўъминун:12)

Уни нима кутяпти?

ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ * ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ

"Сўнгра, албатта, сизлар бундан кейин ўлгувчисизлар. Сўнгра, албатта, сизлар қиёмат куни қайта тирилтирилувчисизлар".             (Мўъминун:15,16)

Нима учун яратилди?

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

"Жин ва инсонни фақат Менга ибодат қилиш учунгина яратдим". (Ваз-зариёт:56)

Бунинг натижаси нима?

فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى * وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً

"Агар Мен томонимдан сизга ҳидоят келганида ким ҳидоятимга эргашса, у адашмас ва бадбахт бўлмас. Ким менинг зикримдан юз ўгирса, албатта унга торчилик ҳаёти бўлур ва қиёмат куни уни кўр ҳолида тирилтирурмиз".(Тоҳа:123-124)

Инсон қаердан келди? Уни нима кутяпти? У қандай мақсад учун яратилди?

Инсон ҳаётидаги асосий муаммо — унга бу ҳаётнинг ҳақиқати, бу дунё ҳаётининг ундан олдинги ва кейинги нарсаларга алоқаси ҳақида умумий фикр беришлик билан ечилади. Асосий муаммонинг ечими топилган тақдирдагина бошқа муаммоларни ечиш осон бўлиб қолади.

Инсоннинг асосий ва иккинчи даражали муаммолари

Аёлга нотўғри қараш

     Аллоҳ Таоло инсоннинг қарама-қарши жинсга бўлган муҳаббатини чиройли қилди ва бу муҳаббатни инсон навини сақлаш ва давом эттириш учун қўзғатувчи омил қилди. Инсонда нав ғаризаси мавжуд бўлиб, у инсонни турли ҳил кўринишларда ўз наслини сақлаб қолишга ундайди. Бу кўринишлардан: қарама-қарши жинсга жинсий мойиллик, ҳамдардлик, раҳм-шафқат, ота-оналарнинг фарзандларига, фарзандларнинг ота-оналарига севгиси. Шунга қарамай, бу майллар ушбу ғаризани тўғри қондириш йўлини аниқлаб бермайди. Бу ердан ғаризани қондиришнинг тўғри йўлига олиб борувчи тушунчаларга зарурат бор.  

     Ҳозирги дунёда ахборот оқимининг ошиши билан инсонларнинг қарашларида, турмуш тарзи ва хулқ-атворларида фарқ кучайди. Инсонлар қарама-қарши жинсга нотўғри қараш деган нарсага тўқнашишди, натижада бу нарса уларни қийналишларига, ғаризасини нотўғри ва ғайритабиий қондиришларига олиб келди.

     Аллоҳнинг қонунлари татбиқ қилинмаётган бир пайтда  инсонлар орасида “кучли ҳамиша ҳақ” бўлган очиқдан очиқ зўравонлик “ўрмон қонуни” ҳукмронлик қила бошлади. Бу эса эркак учун унинг қул ва хизматкорига айланган аёл устидан хўжайин ролини ўйнашига асос бўлди. Жинсларнинг иккисига ҳам ролини аниқлаб берилиши шунга олиб келди-ки, улар бу нарсани ҳақ-ҳуқуқларини чеклаяпти деб ҳисоблаб залолатга тушишди. Ва бу фикр асосига ўзларининг бу мулоҳазаларини қурдилар, бу эса охир-оқибат ўзларининг бошларига кулфат олиб келди.

     Қарама-қарши жинсга нисбатан тўғри қараш инсоннинг асосий муаммосининг тўғри ечимидан келиб чиқади. Бу ечимни ислом ақидаси берди. Фақат исломий қарашлар билангина эркак ва аёлнинг бирликдаги ҳаёти тўғри ва ҳақиқий бўлади.

Аллоҳ Таоло шундай дейди:

بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖ

 “Ҳаммаларингиз бирсиз”.      (Нисо:25)

     Ҳар бир эркак ва ҳар бир аёл эркак ва аёлдан келиб чиққан. Шунинг учун улар ўртасида ҳеч қандай фарқ йўқ, инсоний фазилатларда ҳам, қадр-қимматда ҳам фарқ йўқ. Пайғамбаримиз с.а.в.:

إِنَّ النِّسَاءَ شَقَائِقُ الرِّجَالِ

«Аёллар эркакларнинг опа-сингилларидир», – дедилар.

     Аллоҳ Таоло эркакни алоҳида ёки аёлни алоҳида эмас, балки инсонни инсон сифатида улуғлади:

وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلاً 

“Батаҳқиҳ, Биз Бани Одамни азизу мукаррам қилдик ва уларни қуруқлигу денгизда (улов-ла кўтардик) ҳамда уларни пок нарсалар билан ризқлантирдик ва уни Ўзимиз яратган кўп нарсалардан мутлақо афзал қилиб қўйдик”.                                   (Исро:70)

     Биз қарама-қарши жинсга тўғри қараш фақат ислом ақидасидан келиб чиқади дедик, шунда инсонда иккинчи даражали муаммолар келиб чиқмайди. Тўғри нуқтаи назар эркак ва аёл ўртасидаги вазифаларни тақсимлаш, уларга мажбуриятлар юклаш ва уларга ҳуқуқ беришдир. Уларнинг ҳар бирига Аллоҳга ибодат қилиш, ердаги ҳаётни тартибга солиш зиммасига юкланган, чунки уларнинг иккаласи ҳам Аллоҳнинг ердаги ўринбосари ҳисобланади.

     Эркаклар ва аёллар ўртасида фарқ бўлишига қарамай, улар бир бирларини тўлдирадилар. Инсоният ҳаёти учун, ривожланиш ва Ердаги ўринбосарлик учун иккала жинснинг ҳам мавжуд бўлишини талаб қилади.

      Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло шундай марҳамат қилади:

وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

“Сизларга сокинлик топишингиз учун ўзингиздан жуфтлар яратганлиги ва ораларингизда севги ва марҳаматни солиб қўйгани (ҳам) Унинг оят- белгиларидандир. Албатта, бунга тафаккур қиладиган қавмлар учун оят-белгилар бордир”.               (Рум: 21)

     Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло бизлар учун бизларнинг ўзимиздан жуфтлар яратди ва бизларни ўртамизда севги ва марҳаматни ўрнатди ва У бизнинг ўртамиздаги фарқни бир-биримизни тўлдириш учун қилиб қўйгани Унинг оят-аломатларидан, Ўзининг куч ва қудрат Эгаси эканлигининг далилидир.

     Шунинг учун аёлга қараш ҳаётда никоҳ билан чегараланади. Ушбу нуқтаи назардан жинсий мойилликни қондиришнинг усули –  бу эр-хотинлик ҳаёти ва ғаризани қондириш қатъий тартибли тузум доирасида бўлади. Инсон бу тартибни татбиқ қиларкан ҳаётда қониқиш ва хотиржамликка эришади.

     Ғаризани бу усулда қондириш инсонни тартибсизлик ва қарама-қаршиликлардан халос қилади. Натижада ғариза азоб-уқубат, ташвиш, қайғуларнинг манбаига айланиб қолмайди.

Махсус Ҳизб ут-Таҳрир Марказий Матбуот идораси радиоси учун

Абу Муҳаммад (Халифа Муҳаммад).