بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Бало келишидан қўрқинг!

Бир вақтлар кўчамизнинг бошидаги бир магазинни ёшу – қари, махалла масжиди сифатида фойдаланиш учун қайта таъмирлашган эди. Бу ҳашарда ҳамма иштирок этаётганлар, ўзгача бир қувонч билан харакат қилган эдилар. Чунки масжид Аллоҳнинг уйи, эрта – индин махалла биргалашиб намоз ўқиймиз, деган хаёллар одамларни шижоатлантирар эди. Масжидлар ҳам қурилди, барча махаллалар учун алохида масжидлар, хохлаган жоме масжидга бориб намоз ўқийдиган бўлди.

Исломга бундай шижоат билан ёпишиш узоққа чўзилмади. Халқ Исломга амал қилиб борар экан, ибодатларга мухаббати кучайиб, исломийлашиш бошланган эди. Лекин Аллоҳнинг синови ҳам бор, бу синовдан ўтганлар жаннатга кирадилар, синовсиз иймон қиздирилмаган темирдай гап, қиздирилмаган темирдан, темирчи хохлаган нарсасини ясай олмайди.

Шу зайилда, синовдан ўтмаган иймон билан, ўзимизча Исломга амал қилишни қойиллатдик, деб амалларни қилиб бораётган эдик, бирдан Аллоҳ бизларга синов жўнатди. Яъни Аллоҳнинг масжидларини хар – хил бахоналар, тўғрироғи, турли ёлғонлар билан шайтонга хизмат қилаётган қўллар беркита бошлади. Аллоҳнинг хукмларга қарши иш қилишга хеч кимнинг хаққи йўқлигини билиб туриб, жим туравердик. Гўёки Роббимизнинг

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَاجِدَ اللّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُوْلَـئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَا إِلاَّ خَآئِفِينَ لهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ

“Аллоҳнинг масжидларида Унинг исми зикр қилинишини ман этган ва уларни бузишга ҳаракат қилгандан ҳам золимроқ одам борми? Ана ўшалар у жойларга фақат қўрққан ҳолларидагина киришлари керак эди-ку! Уларга бу дунёда хорлик бордир ва уларга охиратда улуғ азоб хам бор”. (Бақара, 114)

деган оятлари биз учун эмасдек эди.

Махалла оқсоқоллари ёши катта одамлар харакат қилдилар, худди бошқаларга масжид керак эмасдек. Аллоҳ бизларга берган динни химоя қилишдан бош тортдик. Аллоҳнинг хукмларини биттасига қарши бўлишлик барча хукмларига қарши бўлишлик билан баробар, яъни иккала холатда ҳам хукмга қарши бўлганлар ким бўлишлигидан қатъий назар кофир бўлишлигини унутдик.

Бу – кофирларнинг Исломга, иймонлиларга бошланғич хужуми эди. Секин аста бу хужум кенгая бошлади, мусулмонларни қамашлар, исломий амалларни тўсишлар хар – хил кўринишда дўқ билан, қўрқитиш билан хатто калтаклаш ва бошқача кўринишлар билан харакат қилинди ва хозиргача давом этмоқда. Мана шу вақтда, Аллоҳнинг хукмлари бўйича харакат қилиб, мусулмонлар биргалашиб, ўз иймонларини химоя қилишлари керак эди. Бизлар Аллоҳнинг динини химоя қилишдан бўйин товлаб, ўткинчи ва арзимас бўлган дунёмизни афзал кўрдик. Аслида биз иймон келтирган Роббимиз бу дунё хақида бизларга шундай деганига қулоқ солишни истмамадик,

وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاء أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّيَاحُ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِراً

“Уларга дунёдаги ҳаётнинг мисолини келтир. У(дунё) Биз осмондан туширган сувга ўхшайди. Унинг сабаби билан ер ўсимликлари аралашиб чиқди. Кейин эса, хашакка айланиб, уни шамол учириб кетди. Аллоҳ ҳар бир нарсага қодир бўлган зотдир”. (Каҳф, 45)

Бугунги кунларимизга эътибор беринг, атрофимиздаги давлатларданда хорроқмиз. Бизлар бу холатимизни англамай, хис қилмаётганимиз янада хор бўлишимизга сабаб бўлмоқда. Дунё ахолиси хор эканлигимизни кўриб турибди, мана шу хорликни ўз фарзандларимизга меърос қилиб қолдирмоқдамиз, янада хорликка қараб кетмоқдамиз. Чунки, бизларга дин қилиб берилган Ислом бўйича яшашни унутдик. Биз иймон келтирган Роббимиз бизларга

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِيناً

“Бугунги кунда Мен сизнинг динингизни мукаммал қилиб бердим. Сизга неъматимни батамом қилдим. Ва сизга Исломни дин, деб рози бўлдим”. (Моида, 3)

деган сўзларини гўёки бизларга эмасдек, ортга улоқтирдик.

Хатто ўз оиламизда динни татбиқ қилишга қўрқамиз. Устимизда куфрнинг зулмлари шу даражага бордики, бу зулмлардан қўрққанимиздан динни унутишгача бордик. Бир эслангчи, охирги марта қачон фарзандингизга Аллоҳ Таъоло ёки Пайғамбари соллаллоҳу алайҳи васалламни эслатиб насихат ёки маслаҳат бергансиз? Шунинг учун оилангизга тарбиясизлик, парокандалик, хурматсизлик шунга ўхшаш иллатлар борган сари зулукдай ёпишиб бормоқда. Қалбингиздаги хотиржамлик тобора йўқолиб, ишончсизлик, умидсизликка чўкиб бормоқдасиз.

Бу бизларга берилган бало эмасмикан? Чунки биз Аллоҳнинг олдидаги мусулмонлик вазифамизни унутдик. Бизларни яратган Буюк Аллоҳнинг динини топталишига индамай, жим қараб турдик ва хозир ҳам қараб турибмиз. Ислом тарихида ўтган ибрат олишимиз учун Қуръонда маълумотлари келган Пайғамбар алайҳимуссаломларнинг хаётларига бир назар солайлик. Хар бир Пайғамбар даврларида иймон ва куфр уруши давом этди. Баъзи Пайғамбарларнинг умматлари иймонга келишмагани, куфрдан қайтмаганлари учун Аллоҳ уларни балолади. Сув тошқини, зилзилалар, қаттиқ шамол шу каби балолар бунга мисол бўлиши мумкин. Улар Исломга Аллоҳга итоат қилмай балоланган бўлсалар, бизлар ҳам Аллоҳга тўлиқ итоат қилмаяпмизку. “Подшоҳимиз”га ва бошлиқларимизга ёқадиган, уларга “малол” келмайдиган қилиб, Аллоҳга итоат қилаяпмиз, шундай эмасми? Хатто подшохни амри вожиб деймиз, қайси, қандай подшоҳнинг амри вожиблиги, у подшоҳ амр қилишлиги учун унга нималар вожиб бўлиши хақида, ўйлаб ҳам кўрмаймиз. Амри вожиб дейилган подшоҳ, бизни Исломдан, Аллоҳнинг фарз хукмларидан тўсиш у ёқда турсин, хатто суннат, мандуб амаллардан ҳам қайтаришга хаққи йўқ эди, бу тузум эса бизларни Аллоҳнинг уйига кириб ибодат қилишдан тўсди. Биз эса, балога учраган қавмлар каби Аллоҳга итоатдан бош тортиб, уларга итоат қилишга ўтдик.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ، وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ وَإِخْوَانُ لُوطٍ، وَأَصْحَابُ الأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ

“Улардан аввал Нуҳ қавми, қудуқ соҳиблари, Самуд, Од, қавмлари, Фиръавн, Лутнинг уммати, дарахтзор эгалари ва Туббаъ қавмлари, (буларнинг ҳаммаси) Пайғамбарларини ёлғончига чиқаришган эди. Ва (бу ишлари эвазига) менинг ваъийдим(ваъийд – Аллоҳнинг азоб беришга ваъда қилиш хабари) (уларга) ҳақ бўлди” (Қоф, 12 – 14)

Шунинг учун бизлар бу тузумнинг қўлида хор бўлмоқдамиз. Яхшики Аллоҳ меҳрибон ва сабрли Зот.

Хозирги кундаги бизнинг холатимиз, бошларига бало кела бошлаган Юнус алайҳиссаломнинг уммати холатига ўхшайди. Юнус алайҳиссалом умматининг охирги дамларда қилган тавбалари ижобат бўлди ва Аллоҳ уларни балодан сақлади. Агар ақлимизни йиғиб, кофир тузуми бўйича яшашни тўҳтатиб, Аллоҳга тавба қилиб, асл итоатимизни Исломга тўла амал қилиб кўрсатмас эканмиз, Аллоҳнинг шиддатли балоси бизларга келиши муқаррардир.

Ўзбекистон Ҳизбут-Таҳрирининг медиа офиси Абдуллоҳ

07.01.2014й.