Бен-Гвирга жавоб эшитиладиган эмас, кўриладиган нарсадир!

Муборак замин — Фаластиндаги Ҳизб ут-Таҳрирнинг Матбуот бўлими тарқатган баёнотида шундай дейилади:

Яҳудиядан туғилган Бен-Гвир Муборак заминнинг мўмина – муслима, озод ва шарафли аёл асиралари олдида турган видеосини тарқатиш билан ўзини жуда оғир ва хатарли ботқоққа улоқтирди.

Агар уларнинг асир олинишининг ўзи — бир вақтлар ғайрат қалбларда эмас, амалда намоён бўлган даврда — номус ва ғайрат эгаларининг томирларида қонни қайнатиш учун кифоя қилган бўлса, уларни таҳқирлаш ва зарур эҳтиёжларидан маҳрум қилиш қонни қайнатиб, бутун бошли қўшинларни ҳаракатга келтирадиган даражадаги ғазабга сабаб бўлиши керак эди. Зеро, улардан бирортасининг бошидаги бир тола соч учун ҳам қўшинлар ҳаракатга келиши лозим.

Бен-Гвирнинг қилган жирканч ишидан фахрланиши эса шундай ғазаб вулқонини отилишига сабаб бўлиши керакки, у давлатчаларни ағдариб, тузумларни йўқ қилиб, уларнинг ўрнига бошқаларини ўрнатсин — то у ва унинг ортида турганлардан қасос олингунча. Шунда ҳар бир озод аёлнинг кўзи қувончга тўлиб, унинг ҳолати — гарчи тили билан айтмаса ҳам — шундай нидо қилсин:

«Вой, Исломим! Вой, Халифам!»

Баёнотда яна шундай дейилади:

Аммо кофиранинг ўғли бу видеони тарқатиб, қилган жирканч иши билан фахрланаётган бўлса, бунга жавоб битта: озодлик ва нусрат вақти ҳозир — айнан ҳозир келди! Уни кечиктириш эмас, аксинча, шошилинч равишда амалга ошириш керак. Бу борада Росулуллоҳ ﷺнинг:

«Ким эшитган бўлса, Бану Қурайзага етмагунча Аср намозини ўқимасин», деган сўзлари билан иш тутиш лозим.

Аммо бу кофиранинг ўғли эркакларнинг жавобидан хотиржам бўлиб қолди. Унинг жинояткор вужуди Ғазо ва Ғарбий Соҳилдаги фаластинликлар қонига ботди, аммо эркаклардан фақат амалга айланмаган ғазаб ва ҳеч қандай ҳаракатга туртки бермайдиган овозлардан бошқа бирор жиддий қаршилик кўрмади.

Сўнг у Росулуллоҳ ﷺнинг меърожгоҳи бўлган Масжидул Ақсога ҳам кофирлиги билан бостириб кирди. У ерда ҳам эркаклардан жиддий қаршилик кўрмади, Умматнинг ҳам ҳаракатга келганини кўрмади. Шунда у янада журъат қилди, кейин яна журъат қилди.

Зоҳирда шундай кўринадики, Уммат ҳукмдорлари қандай бўлса, шундай; қўшинлар эса режимлари қандай бўлса, шундай. Шу боис у жазодан хавфсирамай қўйди. У дунёни тўлдирган жиҳод нидоларини ҳам унутди: Шом аҳли: «Биз келяпмиз, биз келяпмиз!» деб нидо қилмоқда. Миср аҳли:

«Биз жиҳод қилишни хоҳлаймиз!» деб айтмоқда. Иордания аҳли эса: «Чегараларни биз учун очинглар!» деб талаб қилмоқда. У бу ҳайқириқларни унутди. У Юсуф ибн Тошфин авлодлари бўлмиш озодликка интилаётган Марокаш қўшинлари борлигини ҳам унутди. Туркияда эса Муҳаммад Фотиҳ ва Абдулҳамид авлодларидан бўлмиш ўтириб қолишдан кўра ҳаракатга яқинроқ турган ҳолда кўз ёш тўкаётган аскарлар борлигини унутиб қўйди.

Баёнотда давом этилади:

Аслида, кофиранинг ўғлини бизга қарши бунчалик журъатлантирган нарса — Уммат ҳаракатга келмайди, қўшинлар озодликка интиқ эмас, деган фикри эмас. Шом ва бошқа жойларда Умматнинг ҳар қандай қуролига зарба берганининг сабаби ҳам бу эмас. Сабаби шуки, у оқибатни билади. Жанг муқаррар келишини билади.

Бироқ кофирларнинг фарзандлари Умматнинг душманларига иттифоқдош бўлган ҳамда уларга ва Уммат душманларига вафодор бўлган режимлар Умматни жиловлай олади, унинг қалбидаги оловни ўчира олади, деб ўйладилар. Аммо уларнинг бу гумони — Аллоҳнинг изни билан — ўзларини ҳалокатга етаклагай.

Улар шерлар ўз занжирларини узиб чиқиш арафасида турганини, Уммат эса ҳукмдорларининг томоғидан маҳкам тутишга яқин қолганини ҳамда Аллоҳ таолонинг ваъдаси ва Росулуллоҳ ﷺнинг башорати билан пайғамбарлик минҳожи асосидаги Халифалик яқинлашиб келаётганини билмайдилар.

Ўша куни қўшин қўмондони: «Лаббай, эй муслима синглим! Сен нусрат топдинг!» дейди. У шунингдек: «Эй кофиранинг ўғли! Сенга жавоб эшитиладиган эмас, кўриладиган нарсадир!» дейди. Шунда ҳар бир озод аёлнинг кўз ёшлари артилади, ундан узр сўралади ва унинг ҳаққи учун энг қаттиқ қасос олинади.

Баёнот қуйидаги сўзлар билан якунланади:

Шубҳасиз, жанг муқаррардир. Муборак замин тез орада яҳудийларнинг нажосатидан покланади — бу қуёшнинг ўз машриқидан чиқиши каби аниқ ҳақиқатдир. Ислом байроғи Масжидул Ақсо узра ҳилпираб туришига бизда ҳеч қандай шубҳа йўқ.

Уммат ва унинг қўшинлари зиммасидаги вазифа эса, ўлик режимларни тезроқ дафн этиш ҳамда Исломни яна ҳукм, жиҳод, фатҳ ва озодлик сифатида ҳаётга қайтаришдан иборат.

Ўша куни озод аёлларнинг кўзлари қувончга тўлади. Бу кун Аллоҳнинг изни билан яқиндир. Аллоҳ таоло марҳамат қилади:

وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ

«Зулм қилган кимсалар яқинда қандай оқибатга қайтишларини билиб оладилар». [Шуъаро сураси, 227-оят]

Роя газетасининг 2026 йил 9 сентябр чоршанба кунги 616-сонидан