بسم الله الرحمن الرحيم

Дунёнинг ўткинчи мусибатларидан қочиб

Охиратдаги азобга лойиқ бўлиб қолманг

Қўрқувдан ёки бойлиги кўзини кўр қилиб ёки яна бошқа сабаблар билан Аллоҳ рози бўладиган йўлдан юрмаётганларга: У кунда қилган амалларинга афсусланасан, аслида Хақдан юз ўгириб адолатсизлик сари қадам ташлаганингни англаб етасан, қани энди имконият берилса ўзинг яшаб ўтганингдек яшамасдан аксинча хар қандай тахтиду, босимларга қарамай хақ йўлдан юрсанг, буларни бутун вужудинг билан хоҳласангда энди ортга йўл йўқ.

Хаётингдаги ўз амалларинг ўзинга хужжат бўлиб келтирилади, шу ишларни болам – чақам, оилам, яқинларим деб амалга оширгансан, яхши амалларни эса бошинга мусибат етишидан қўрқиб тарк қилгансан, аммо мана энди асл мусибатга йўлиқиб турибсан. “Қани эди ўша кунда тўғри йўлни кўрсатувчи бирортаси бўлганда, унинг маслахатларига қулоқ солардим” – деб ўйлайсан, лекин шундай кун бўлганлиги ва сенга тўғри йўлни кўрсатувчи инсон йўлиққанлиги эслатилганда эса, оҳу нолаларинга аслида ўзинг сабабчи эканлигинг маълум бўлади. Ўткинчи дунё, ўткинчи лаззат ёки ўткинчи мусибатни деб Охиратнинг шиддатли азобига грифтор бўлиб турибсан. Хаёлингдан ўтади, “Шу азобга йўлиққанимдан кўра ўша кунда ёмон амаллардан қайтаришга ҳаракат қилган инсон мени қаттиқ сўкиб, уриб, оёқ қўлларимни занжирбанд қилиб бўлсада ўша амаллардан тўсиб, яхши амаллар сари мажбурлаб бўлса ҳам етакламайдими – а, афсус ўтган хаётим”. Сен кечагина ўз манфаатингни деб унутган, дунёга лаганбардорлик қилиб бепарволарча ташлаб қўйганинг Охират хаётида турибсан.

Одамларнинг гап сўзидан қўрқиб, ҳукуматнинг гурзисидан қочиб, қорнинг оч бўлса ҳам кунинг тинч ўтишини хоҳлаб, агар Аллоҳ хоҳламаса хатто чивинга ҳам озор беришга қодир бўла олмайдиган ўзинг каби инсонлардан қўрқиб унутганинг Охират азобига яқин турибсан, жуда ҳам яқин. У кунда дарду нолаларинга, оҳу воҳларинга, кечагина сен қўрққан, сен буюк инсон деб билган, сени етаклаган, сен суянган инсонлар на хамдард бўла олмайдилар ва на уларни енгиллата олмайдилар. Хатто асраб авайлаган ширингина жонинг ҳам у кун сени маломатлайди. Дунёдалик вақтингда тўғри йўлда ҳаракат қилиш учун топа олмаганинг йўқдек кўринган имкониятлар мана энди, аслида сен йўқ деб ўйлаган вақтда тўлиб тошиб ётганлигини ва умуман олиб қаралганда хар бир сония, хар бир он имконият бўлганлигини англаб етасан.

Яна ҳам ачинарлиси сен дунёда хақдан юриш учун имконият изламаганинг, аксинча хар хил бахона – ю, сабаблар билан хато амалларинга ўзинг йўл очиб олганинг маълум бўлади. Дунё хаётингдаги чорасизлик эса, у кундаги чорасизликнинг олдида арзимас эканлигини тушунасан. У ердаги шиддат, у ердаги қўрқувнинг олдида дунёдаги хар қандай шиддатли, қўрқувли холатлар на қадар ожиз эканлигини кўрасан. Ўзимники деб ўйлаган нарсаларинг, ўзим эришдим дея хис қилганларинг, эга бўлганларингдан фахрланганларинг ёки асраб авайлашларинг аслида пуч нарсалар эканлигини, сенга берилган нарсалар ва сени ёки молингнинг сақланишлиги сенга эмас Буюк Қодир Зотнинг ихтиёрига боғлиқ бўлганлигини тўлиқ англайсан. Айниқса англаганинг хақ йўлида юриш учун бутун борингни, ўзинг учун энг азиз нарсаларингни кечиб бўлса ҳам ҳаракат қилмаганингдан афсусланасан, чунки агар воз кеча олганингда у кунда уларданда яхшироқлари, аълороқлари сенга тақдим қилинишига ишончинг комил бўлади. Амаллар, мансаблар, асраб авайланган азизу қимматбахо нарсалар, яқинлар, энг суюклилар энди хеч бири ёрдам бера олмайди…

Биз бирор мўъминга бундай кунни раво кўрмоқчи эмасмиз, бу бир эслатма, у кунда бундай холатга тушишдан Аллоҳ сақласин! Бугунги амалларимизни хисоб – китоб қиляпмизми, бизни адаштираётган иллатлар сабаб ана шу азоб сари яқинлашиб бормаяпмизми? Ўткинчи дунёнинг хар бир нарсаси ўткинчидир, лаззати ҳам, мусибати ҳам. Охиратнинг азобини унутмайлик.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ

04.08.2015й.