بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Халифалик лойиҳасини қабул қилиш ва уни баралла айтиш нусрат сари ташланадиган қадамларнинг биринчисидир

Ғалаба – Ислом шариати белгилаган ва йўлларини баён қилиб берган асосларга кўра амалга ошади. Шунинг учун Уммат азизлиги ва улуғворлиги йўлида ҳаракат қилаётган, Аллоҳнинг нусратига етишни умид қилаётган кишилар ушбу йўлга эргашишлари ва ундан қилча ҳам оғишмасликлари лозим. Биз Аллоҳнинг нусрати сабабли мўминлар шодланадиган ўша улуғ кунни кўришга барча мусулмонлар муштоқдир, деб ҳисоблаймиз.

Бироқ аксар мусулмонлар Халифаликни барпо этишда шаръий йўлга мувофиқ ҳаракат қилмадилар. Ваҳоланки, Ислом бу йўлни уларнинг тақдирий масалалари сифатида белгилаб берган эди. Гап шундаки, Халифалик ағдарилиши билан, бизни ҳимоя қилувчи қалқон ҳам йўқ бўлди. Оқибатда, номусларимиз топталиб, қонларимиз оқизилди, бойликларимиз талон-тарож қилинди, ер юзининг барча ерида қувғинга учрадик… Халифалик ағдарилиши билан, Ислом амалда зое кетиб, аҳкомлари бекор қилинди, фикрлари нишонга олинди… фақат масжидларга, бурчакларга, баъзи шахсий ҳолатларга чеклаб қўйилди. Шунинг учун Халифаликни Роббимиз кўрсатиб берган ва Росулимиз ﷺ юрган йўл асосида барпо этишга ҳаракат қилиш бугун фарзларнинг тожиси ҳисобланади.

Барча мусулмонлар Халифалик барпо этишни ўзларининг тақдирий вазифалари, ҳаёт-мамот масалалари қилиб олишлари керак эди. Ана шунда динимиз ҳаёт майдонида амалда қайта татбиқ этилиб, Ислом Умматига унинг куч-қудрати ҳамда Аллоҳ рози бўлган инсонлар учун чиқарилган энг яхши умматлик даражаси қайтиб келади.

Мусулмонлар нафақат шу ишларни қилмоқлари керак, балки, иккинчи Ислом Давлатини барпо этишга ҳаракат қилар эканлар, Росулуллоҳ ﷺ Мадинаи Мунавварада биринчи Ислом давлатини барпо этган йўлга амал қилмоқлари шарт. Аллоҳ Таоло бундай деган:

﴿قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ﴾

«Айтинг – менинг йўлим шудир, мен Аллоҳга даъват қиламан, мен ва менга эргашган кишилар аниқ ҳужжатга-ишончга эгамиз. (Ҳар қандай шерикдан) Аллоҳни поклайман, (зеро) мен мушриклардан эмасман»              [Юсуф 108]

Бу яккаю ёлғиз Аллоҳнинг хитобидир. Аллоҳ Ўз Набийси ﷺга ва унинг йўлидан юрган кишиларга хитобан айтган бу сўзларида муайян йўлдан юришга, аниқ-тиниқ кўрсатиб берилган тариқатдан оғмасликка, Аллоҳга аниқ ҳужжат-ишонч асосида даъват қилишга буюрмоқда. Яъни, кундек равшан ва тиниқ даъват бўлишини, ўраб-чирмалган, мубҳам даъват бўлмаслигини уқтирмоқда.

Ҳақ билан ботил ўртасидаги ҳамда имон ва унинг лагери билан куфр ва унинг лагери ўртасидаги кураш азалдан мавжуд. Бунга мусулмонлар бошига, хусусан, Шом заминида ёғилаётган балолар яққол далилдир. Дарҳақиқат, бугун куфр давлатлари ҳам, улар билан тил бириктирувчи давлатлар ҳам, ҳаммаси жамланиб, қўзғолончиларни йўқ қилишга бутун кучларини сафарбар қилишди… Зеро, қўзғолончилар Исломни шиор сифатида кўтариб чиқиб, кофир Ғарб малайи бўлган қонхўр режимни илдизи билан қўпориб ташлаш йўлида улкан қурбон бердилар.

Бу курашда Халифаликни кўнгилда яхши кўришнинг ўзи ҳам кифоя эмас, Аллоҳнинг динига шиорлар билан ёрдам беришнинг ўзи ҳам кифоя эмас. Балки, карами кенг ва қудрати улуғ Роббимиз кўрсатиб бергандек юрмоғимиз, очиқ гапириб, очиқ амал қилмоғимиз лозим. Шунда Росулимиз ﷺдан ўрнак олган бўламиз, чунки ул зот Аллоҳ Таолонинг

﴿فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ﴾

«Бас, сиз ўзингизга буюрилган ишни (яъни, ҳақ динга даъват қилишни) очиқ айтинг ва мушриклардан юз ўгиринг!»                                                                                                             [Ҳижр 94]

деган буйруғини қабул қилдилар.

Росул ﷺ очиқ, аниқ даъват қилардилар… ўзлари ҳам, ўзларига эргашган мўминлар ҳам – Қурайш золимлари исташмаса-да – ҳақни яширмай айтардилар.

Бу – кофир Ғарбни рози қилмоқчи бўлган ёки уни ғазаблантириб юбормаслик керак, деган кимсаларга очиқ раддиядир. Зотан, кофир Ғарб уларни ўз динига эргаштирмагунча ҳаргиз улардан рози бўлмаслигини аниқ билишади. Аллоҳ Таоло бундай деган:

﴿وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ﴾

«Яҳудий ва насронийлар уларнинг динига кирмагунингизча ҳаргиз сиздан рози бўлмайдилар. Айтинг: «Аллоҳнинг йўлигина ҳақиқий йўлдир». Қасамки, агар сизга келган ҳақиқий билимдан кейин уларнинг нафс-ҳаволарига эргашсангиз, Аллоҳ тарафидан сизга на бир дўст ва на бир ёрдам бергувчи бўлмайди»                                                                                                [Бақара 120]

Демак, ушбу лойиҳани қабул қилиш нусрат шартларидан бири бўлса, лойиҳага очиқ даъват қилиш нусрат йўлининг бир қисми ҳамда нусрат омилларидан биридир. Шунингдек, бу – нусрат ва ғолибликка етишнинг ягона йўли ҳамдир. Очиқ даъват қилиш билангина Уммат фарзандлари айни лойиҳани англаб етадилар ва уни амалга оширишга тушунган ҳолда ҳаракат қиладилар, уни ўзларининг тақдирий масалаларига айлантириб, буюк таянч сифатида унга суянадилар. Ана шунда кофир Ғарб лойиҳаси емирилади, нопок қўғирчоқларию бадбўй режимлари вайрон бўлади… Душманларимиз қўришаётган нарса айнан мана шудир.

Айни лойидан чекинишларига тоғутлардан ҳадиксираб, уларнинг зулм ва интиқомларидан ўзларини эҳтиёт қилаётганликларини баҳона қилаётган ана шу ўтириб қолган ва ёрдамсиз қолдираётганларнинг қаршисига чиқиб, уларга Росулуллоҳ ﷺнинг ушбу сўзларини эслатмоқчимиз. Мана шунинг ўзи уларга кифоядир: Имом Аҳмад Росулуллоҳ ﷺнинг бундай деганларини ривоят қилади:

«لا يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ رَهْبَةُ النَّاسِ أَنْ يَقُولَ بِحَقٍّ إِذَا رَآهُ، أَوْ يُذَكِّرَ بِعَظِيمٍ، فَإِنَّهُ لا يُقَرِّبُ مِنْ أَجَلٍ، وَلا يُبَاعِدُ مِنْ رِزْقٍ أَنْ يَقُولَ بِحَقٍّ أَوْ يُذَكِّرَ بِعَظِيمٍ»

«Огоҳ бўлинг, одамлардан бўлган қўрқув бирортангизни ҳақни кўрган пайтда уни айтишдан ёки оғир гуноҳни эслатишдан тўсиб қўймасин. Чунки ҳақни айтиш ёки оғир гуноҳни эслатиш ажални яқинлаштирмайди, ризқни ҳам узоқлаштирмайди».

Эй Шом заминидаги собир мусулмонлар!

Дарҳақиқат, азоб-уқубат ва мусибатлар жуда ҳам чўзилиб, қимматга тушди. Сиз душманларнинг кўппаклардек устингизга ёпирилишини, ўзини дўст қилиб кўрсатганларнинг сизни ёрдамсиз қолдиришини тажрибадан ўтказдингиз. Бизга Аллоҳ Азза ва Жалладан ўзга ёрдам берувчи йўқ. У Ўзига ёрдам берган, Ўзининг арқонини маҳкам тутган, Набийлари ﷺ ва унинг асҳоблари йўлидан юрган зотларга албатта нусрат-ёрдам ва ғолиблик ато этишни ваъда қилган.

Бас, шундай экан, эй собир содиқ инсонлар, келинг, Аллоҳга ҳақ-рост ёрдам беришимиз, динимизга баралла даъват қилишимиз ва лойиҳамизни очиқ айтишимиз устида бир-биримиз билан ва Роббимиз билан аҳдлашайлик. Пайғамбарлик минҳожи асосидаги иккинчи рошид Халифалик лойиҳасини маломатчининг маломатидан қўрқмай ошкор айтишга ваъда берайлик. Ушбу Халифаликни барпо этиш йўлида қурбон бераётган ростгўй холис зотлар қўлига қўлимизни берайлик… Шояд ана шунда дунё ва охират ютуғини қўлга киритамиз ҳамда Аллоҳ шариатидан ўзга нарса татбиқ этилмаётганини, Росулуллоҳ ﷺ байроғидан ўзга байроқ ҳилпирамаётганини гувоҳи бўламиз. Чунки бизнинг куч-қудратимиз, халос бўлишимиз, қалбларимиз малҳами мана шунда. Бу қандайдир хаёл ҳам, орзу ҳам эмас. Йўқ, бу фақат рост сўзлагувчи ва ишончли зотнинг башоратидир, куч-қудрат ва ҳикмат эгасининг ваъдасидир. Аллоҳ Таоло бундай деди:

﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾

«Аллоҳ сизлардан имон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган зотларни (ер юзига) халифа-ҳукмрон қилганидек, уларни ҳам ер юзида халифа қилишни ва улар учун Ўзи рози бўлган (Ислом) динини ғолиб-мустаҳкам қилишни ҳамда уларнинг хавфу-хатарларидан сўнг тинчлик-хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди. Улар Менга ибодат қилурлар ва Менга бирон нарсани шерик қилмаслар. Ким мана шу (ваъда)дан кейин куфрони (неъмат) қилса, бас улар итоатсиз кимсалардир»                                                                                 [Нур 55]

Ҳизб ут-Таҳрир                                                                 18 муҳаррам 1440ҳ

Сурия вилояти                                                                   28 сентябр 2018м