“Халифалик қулатилганига 100 йил тўлиши муносабати билан… Эй, мусулмонлар! Уни қайта барпо этинглар” кампанияси доирасида

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

1924 йил 3-март. Душанба. Ушбу сана Ислом уммати тарихида энг мудҳиш сана бўлиб тарихда қолди. Сабаби, бундан 100 йил аввал, яъни 1342 ҳижрий йилнинг 28 ражаби, милодий сана билан 1924 йил 3 март душанба куни Ислом уммати ўз тарихидаги энг оғир фожиага дуч келди. Шу кунда ўн асрдан ортиқроқ вақт мобайнида дунёдаги энг қудратли ва энг буюк давлат бўлиб келган Исломий Халифалик Давлати кофир мустамлакачилар томонидан ағдарилиб, ҳаёт майдонидан суриб ташланди. Ўта димоғдор ва кибр-ҳавоси баланд бўлган кофир мустамлакачилар ўз тарихидаги энг буюк ғалабаларидан фахрланишлари шу даражага етдики, биринчи жаҳон урушини иттифоқчиларнинг ғалабаси билан якунлаган Англиялик бош қўмондон лорд Алленби Байтул-Мақдисни ишғол қилиб: “Мана энди салбчилар уруши ниҳоясига етди”, – деб эълон қилгач, худди шу лаҳзадан бошлаб қўлга киритилган ғалабасини мангу зафарга айлантириш учун мустамлакачи куфр ҳаётимизнинг барча соҳаларида ўзининг капиталистик тузумини татбиқ этиб келмоқда.

Ҳа, ушбу кунда инглизлар ва ғарб давлатлари Халифалигимизни барбод қилди. Шундан буён бу  уммат бирон кун ҳам рўшнолик кўрмади. Ерларимиз бўлак-бўлакларга ажратилди, оталаримиз хорланди, умматнинг орзулари армонга айланди, оналаримизу опа-сингилларимизнинг номуслари топталди. Худди шу куни, яъни душанба тонггида Истанбулда Ислом ва мўминларнинг душмани бўлган золим, хоин, яҳудий Мустафо Камол, Исломий Халифаликни тугатди, халифани қамал қилди ҳамда ўз юртидан ҳайдаб чиқарди. Мустафо Камолнинг ушбу разил, тубан иши учун Англия бу хоинни Туркияга ҳукмдор қилиб, мусулмонларнинг бўйнига миндирганининг биринчи куни бўлди.

Уммат билан тенг ётиб тенг турадиган, йиғласа йиғлаб, кулса куладиган одил халифалар ўтмишга айланди. Бутун Ислом оламида нотавонлик ва бахтсизлик ҳукм сура бошлади, одамлар учун чиқарилган энг яхши Уммат хор, ҳақир умматга айланди. Мусулмонлар мустамлакачи кофирлар томонидан азобланмоқда, ўлдирилмоқда, мол-мулклари талон-тарож қилинмоқда, қочқинларга айлантирилмоқда, қуролсиз қурбонларнинг қонлари дарё мисоли оқмоқда, фарзандларидан айрилган оналарнинг оҳ-воҳлари, номуслари топталаётган муслималарнинг дод-фарёдлари оламни тутмоқда, бир сўз билан айтганда, оддий инсонийликка ҳам тўғри келмайдиган муносабатларга мубтало бўлмоқда!

Бунданда ачинарлиси эса, ушбу сана уммат тепасидаги малай ҳокимлар, агар ҳожалари рухсат бермаса ёки уларга маддоҳлик қилмаса, бирор кун ҳам эгаллаган мансабида тура олмайдиган, балчиққа қорила бошлаган умматнинг қадр-қиммати учун ҳатто оғиз оча олмайдиган, зўравонлик байроқлари остида бостириб келаётган мустамлакачи давлатларнинг оёқлари остида инграётган умматнинг шаъни учун ўч олишдан қўллари кишанлаб қўйилган куннинг бошланиши эди.

Бундай фалокат ва инқирозларнинг охири кўринмайди. Аллоҳ юборган муқаддас Исломий эътиқодимизнинг ва ундан келиб чиқувчи низомлару қонунларнинг ҳаёт майдонидан четлатилиши натижасида Аллоҳнинг махлуқотлар учун белгилаган қонунияти ўз кучини кўрсатди. Қалбимиз, дилимиз ўзгарганининг табиий меваси ўлароқ, азизу мукаррамлигимиз хорлигу зорлик билан ўрин алмашди. Шундай бўлса-да, Роббимизнинг фазли ва раҳмати ила яна азизликни, фаровонликни, ҳақиқий икки дунё саодатини қўлга киритиш имкониятига эга бўлиш арафасида турибмиз. Биз Умматга қарши қилинаётган алдовлару ёлғонларни, ҳийлалару найрангларни очиб ташлайдиган, ҳақни баралла, очиқ айтадиган кунларга етиб келдик.

Кофир Ғарб ўтган асрнинг бошларида Халифалик давлатини йўқ қилиш билан Ислом ва мусулмонларни қуритдим, деб ўйлаганди. Аммо умматда оёққа туришга имкон туғилгач,  Халифаликни қайта тиклаш учун ҳаракатлар бошланиб кетди. Ушбу оламий фаолиятни кўриб, куфр олами даҳшатга тушди, кечалари ухлолмай инграб чиқадиган ёвуз маҳлуққа айланди. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, Муҳаммад Унинг Пайғамбаридир, деб гувоҳлик берувчи ҳар бир мусулмондан қўрқиб, шайтонлайдиган бўлиб қолди. Чунки улар Халифалик қайта тикланиб, сизлар азиз, ўзлари эса, хор бўлиб қолишларидан қўрқишади. Уларнинг тиллари ва дилларидаги нафрат-адоват қанчалик ёмон эканлигини Буюк қудрат эгаси бўлган Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таоло ўз каломида шундай баён қилади:

قَدْ بَدَتْ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ

– “Сизларни ёмон кўришлари оғизлари (сўзлари)дан аён бўлди, дилларидаги яширган (адоват)лари эса янада каттароқдир”.             (Оли Имрон:118)

Ҳеч бир дин Ислом динидан буюкроқ бўлолмайди. Негаки Аллоҳнинг наздида мақбул дин ёлғиз Исломдир. Биз шу дин вакиллари эканимиздан фахрланамиз. Шундай буюк неъматга лойиқ кўрган Зотга ҳамдлар айтамиз. Шунингдек, унинг низомлари, ҳукмлари ҳаётнинг барча жабҳаларига татбиқ этилишини хоҳлаймиз. Биз Пайғамбаримиз Муҳаммад ﷺ илк бора Мадинаи Мунавварада асос солган Ислом давлатида бўлганидек ҳаёт кечиришни истаймиз. Кейинги хулафои рошидинлар давридагидек турмуш тарзини хоҳлаймиз. Бу кунлар албатта келади. Росулуллоҳ ﷺ айтадилар:

«ثُمَّ تَكُونُ خِلافَةٌ عَلى مِنْهاجِ النَّبُوَّةِ»

«Сўнгра пайғамбарлик минҳожи асосида Халифалик бўлади».

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

13.02.2021й