ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ

ВАЗИФАЛАР ВА СИФАТЛАР

(59-бўлак)

(Дунё муҳаббати, охири)

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Молик ибн Анасдан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ бир куни чиқдилар ва баланд гумбазни кўриб, «Бу нима?» – дедилар. Асҳоблари «Бу ансорлардан фалончининг уйи» – дедилар. Шунда Расулуллоҳ с.а.в. сукутга берилдилар. Уй эгаси одамлар орасида турган Расулуллоҳ с.а.в. га салом берган ҳолда келгач, Расулуллоҳ с.а.в. у кишидан юзларини ўгириб олдилар. Бир неча бор шундай қилдилар. Ҳатто у киши Расулуллоҳ с.а.в. даги ғазаб ва юз ўгиришни билди. Буни асҳобларига шикоят қилиб, мен Расулуллоҳ с.а.в. га тушунмай қолдим, – деди. Саҳобалар дедилар: Расулуллоҳ с.а.в. чиқиб сенинг гумбазингни кўрдилар…». Сўнг у киши гумбазни парча-парча қилиб, ер билан текислаб қўйди. Яна бир куни Расулуллоҳ с.а.в. чиқдилар ва гумбазни кўрмадилар. «Гумбазга нима бўлди?» – деб сўрадилар. Саҳобалар дедилар: Уй эгаси сизнинг юз ўгиришингиздан шикоят қилувди, унга нега юз ўгирганлигингиз ҳақида хабар бердик. Натижада, у гумбазни бузиб ташлади. Шунда Расулуллоҳ с.а.в.: «Эҳтиёждан ортиқ барча бино ўз соҳиби учун балодир» – дедилар. Абу Довуд, ибн Можжа ривояти.

Душманлар билан урушиш, уларга қаҳр қилиш ва шаҳарларини фатҳ этиш ҳам дунёдандир. Демак, дунё матоларини хоҳлаб эмас, Аллоҳнинг динини ёйиш, Аллоҳ йўлида жиҳод қилиш учун уруш қилиш, фатҳ этиш дурустдир. Абу Ҳурайрадан ривоят қилинади. Бир киши деди: «Ё Расулаллоҳ, бир киши Аллоҳ йўлида жиҳодга чиқишни хоҳлайди-ю, лекин дунё матоларини талаб қилади». Расулуллоҳ с.а.в.: «У киши учун ҳеч қандай ажр-мукофот йўқдир», дедилар. Бу гап одамларга оғир туюлди. Улар ҳалиги кишига: «Расулуллоҳга бор, сен яхши тушунмагандирсан», дедилар. У киши келиб, Расулуллоҳ с.а.в. га деди: «Ё Расулаллоҳ, бир киши Аллоҳ йўлида жиҳод қилишни хоҳлайди, лекин у дунё матоларини талаб қилади». Расулуллоҳ с.а.в.: «У учун ажр-мукофот йўқдир», дедилар. Одамлар ҳалиги кишини учинчи бор юбордилар. Расулуллоҳ с.а.в. бу сафар ҳам: «У учун ажр-мукофот йўқдир», дедилар. Абу Довуд ва Аҳмад ривояти. Шунинг учун мусулмонлар ва даъватчи дунёга муҳаббат қўйишдан, ундан ношаръий йўл билан фойдаланишдан ҳамда уни охиратдан афзал билишдан эҳтиёт бўлсинлар. Улар охиратга ҳаракат қилсинлар, Ҳақ Таолога тавба билан яқинлашсинлар, жаннатга ҳисоб-китобсиз кирувчи, Аллоҳга яқин, пешқадам кимсалар гуруҳига қўшилсинлар.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси

30.09.2019й