بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Менинг фикр ва ҳаёлларимдаги ўй-кечинмалар…

Куз кириб, ҳаво ҳам салқинлаб қолди. Ёмғирлар мавсуми бошланди. Ёмғирни жуда яхши кўраман. Қандайдир илиқ туйғулар қалбимни қамраб олади. Шунақа пайтларда энг яқин инсонинг билан якка ҳолатда қолиб узоқ суҳбатлар қургинг келади… Ёмғирни Аллоҳнинг Марҳамати дейишади. Балким шундандир барча сокин туйғулар. Билмадим.. Лекин шунақа пайтларда ёлғизликни, бир хонада холи қолишликни, бу тўхташ нималигини билмайдиган вақт гирдобидан чиқиб, бир неча дақиқага бўлсада тин олишни истайман. Аммо қаёқда дейсиз.. Бизнинг уйда сокинлик деган тушунча унутилганига анча вақт бўлиб қолган. Лекин ҳаётимни бу шовқин-сурон сабабчиларисиз тасаввур ҳам қилолмайман аслида.. Мана ҳозир ҳам ширин ухлашаябди. Кичкинам қўлчаларини опасининг бўйнидан ўтказиб олган. Буларга қараб туриб бугунги ўтган кунимни кўз олдимдан хаёлан ўтказдим. Аслида бир зум ҳам тинмайсан булар билан. Югуришади, ўйнашади, урушишади, яна ярашишади… Аллоҳнинг гўзал бир неъмати. Ҳозир буларга қараб туриб, қанчалик чарчаганимни ҳис қилябман. Аммо шу билан бирга ухлаб ётган болангизни кўрганингизда барча чарчоғингиз бир зумга унутилар экан.. Аллоҳ оналар учун фарзандни қанчалик ташвишли ва шу билан биргаликда қанчалик севимли қилиб берар экан.. Шу хаёллар гирдобида ҳозирги пайтда, айни шу вақтда мен эга бўлиб турган неъматдан кимлардир маҳрумлигини ўйлаб қолдим. Нақадар кам шукр қиламиз Парвардигоримизга. Ҳозирги пайтда дунёда содир бўлаётган воқеаларни эсладим. Ироқ, Фаластин, Покистон, Миср, Сурия… санайверсангиз бу рўйхатнинг охири кўринмайдигандек. Қанчадан-қанча  оналар болаларини мен каби иссиқ уйларда ухлатишдан маҳрум. Ва яна қанчаси мен каби ювиб-тарашдан, уларнинг ўйинларини томоша қилишдан, улар севган овқатни пишириб бериб, ўз қўллари билан едириб қўйишликдан маҳрумликларини ўйладим… Бу қандай ҳол? Уларнинг ўринларига ўзимни қўйиб кўрдим. Бу қандай аёллар ўзи? Қаердан олишди шунчалик сабр, шунчалик матонатни? Ҳар куни юзлаб оналар ўз жигарбандларини совуқ ер бағрига бериб қўйишябди. Юзлаб бегуноҳ гўдаклар катталар билан бир қаторда хоин ва жаллод раҳбарлар қатлиомида жон беришмоқда. Бу маъсум гўдакларнинг айби нима аслида? 9 ой қорнида кўтариб, дунёга келтиргунча минг ўлиб минг тирилган оналарнинг-чи? Гўдакларнинг катталар билан бир қаторда қийноқққа солиниши, номусларига тажовуз қилиниши, кимнидир осиб, кимнидир эса отиб ўлдиришлари.. қайси она бу нарсаларга хотиржам ҳолда қарай олади? Ахир бу хаёл ёки эртак эмаску??? Бу айнан ҳозирги вақтда, биз билан ҳамнафас яшаб келаётган замондош опа-сингилларимизнинг кунлик ўтаётган ҳаётику??? Ўшаларнинг ўрнида мен ҳам бўлишим мумкин эдику??? Ўша болалар ўрнида менинг болаларим ҳам бўлиши мумкин эдику??? Кўзларимга ёш қуйилди. Томоғимга бир нарса тиқилиб қолгандек эди гўё… Беихтиёр Аллоҳ Таолонинг Қуръони Каримдаги ҳақ сўзларини эсладим:

وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنيُؤْمِنُوا بِاللَّهِالْعَزِيزِ الْحَمِيدِ
 الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِوَالْأَرْضِ وَاللَّهُعَلَى كُلِّ شَيْءٍشَهِيدٌ

“Уларнинг Азиз ва Ҳаким бўлган Аллоҳга иймон келтирганликларидан ташқари бошқа “айблари” йўқ эди. У шундай Зотки, еру осмонлар орасидаги барча нарса Уникидир. Албатта У барчасига Гувоҳдир”.     [85 ;   8,9]

Ҳа, Аллоҳнинг Каломи ҳар қандай замон ва ҳар қандай маконда ўз маъносини ва ҳақиқатини йўқотмайди. Асрлар давомида инсоният бош эгиб келган буюк ҳақиқат бу аслида. Биз анча хотиржам бўлиб қолибмиз. Ваҳоланки Расулуллоҳ с.а.в. ўз Умматларини ягона бир танага ўхшатгандилар. Агарда унинг бир аъзоси оғриса, бутун тана оғриқни сезади ва бундан қийналади, дегандилар. Бугун бизга не бўлди? Оғриётган танага қандай малҳамни суртябмиз?  Оғриқни сезмай қолишимизга нима сабаб бўлмоқда? Ёки бизга бу тана бегонами??? Йўқ, аслида бегона эмас.. Фақат биз унутдик.. Чалғидик.. Ҳис қилмай қўйдик.. Лекин бунга ҳаққимиз борми? Албатта йўқ. Ўзини муслима санаган ҳар қандай аёл ўз муслима опа-сингилларини унутиб қолдиришликка, уларнинг дардини ўз дарди деб билмасликка заррача ҳам ҳаққи йўқ. Ўз динининг ҳимояси учун шунчалик мусибатларга сабр қилиб, ақлга сиғмас бир матонат эгалари бўлган ушбу опа-сингилларимиздан Аллоҳ рози бўлсин. Қийинчилик ва синовлар остида бўлишсада, уларни ҳеч нарса тўхтатиб қола олгани йўқ. Наҳотки биз шунчалик имкониятларга эга бўлиб турган бир ҳолимизда Аллоҳнинг дини ёйилиши устида иш олиб бормасак? Наҳотки?…  ўйларим билан бўлиб, тонг отганини ҳам сезмай қолибман. Яна бир тонг. Умидбахш бир тонг. Балким бу тонг ўзи билан яхшиликлар ва гўзал хабарлар келтирса не ажаб…
 
Ўзбекистон Ҳизб ут-Таҳрирининг медиа офиси аёллар бўлими,
Oмина Рошидова