Эшитган нарсангни текшириб кўрмасдан бошқага сўзлама, акс ҳолда ёлғончи бўлиб қоласан

(Зонада топган ҳикматлардан)

بسم الله الرحمن الرحيم

“Зиндон хотиралари” туркумидан

Шубҳа

Зонадаги яҳудийча сиёсатлардан яна бири – этапда янги келган биродарлардан бирортасини турли қийноқлар ва фитналар билан “синдиролмагач”, у ҳақида миш-миш тарқатишади. Яъни “эҳтиёт бўлинглар, анави янги келган “қулоқ” экан”, дея зонадаги яширин юрувчи аристонлар орқали гап тарқатади. Бундай миш-мишни асосини текширишга ожиз бўлган биродарлар ҳам ўзи билмаган ҳолда шубҳани аланга олишига хизмат қилиб қолади. Лекин орамиздаги зукко биродарлар уни хатолигини исбот қилиб, шубҳадан биродаримизни чиқариб ташлайди, аммо ундай зукколар ҳар доим ҳам бирга бўлавермайди.

Шунақа зийрак, хушёрларимиз камроқ зонада янги келган бир ёш йигитимизга нисбатан шубҳа оралатишди. Кўпчилик ўша биродаримиздан ўзини тортиб ҳам улгурди. Укамиз буни сезса-да, парво ҳам қилмади. Қўлидан туширмайдиган кичик Қуръон Китобидан кўзини узмай, бўш қолди дегунча уни такрорлар эди. Мен ўзимдаги қизиқувчанликни бошқаролмадим, у биродар билан гаплашмоқчи бўлдим. Ва кунларнинг бирида ёнига келиб суҳбатга чорладим. Ва:

– Ука, ўқиётган сурани тушуниш қийин бўлса керак-а? дедим. У енгил табассум билан менга қараб олди-да, саволимга жавоб бера бошлади:

– Ака, бу Зуҳо сураси. Унда ғариб мўминга етарлича далда ва қувват бор. Хоҳласангиз айтиб берай, деб оятлар тафсирини ўта майин овозда изоҳлаб, хиралашаёзган кўнглимни оятлар нур ва хотиржамликка тўлатиб қўйди. Хираликлар ичимдан сувдек сизиб чиқиб, кўзларимдан тўхтовсиз ташқарига отилди. Рўмолчам сиқиб ташламаса бўлмас даражада хўл бўлди. Менда ўша гумондаги укамизга ажиб бир меҳр уйғонди. Тафсирни тугатгач, узоқ жим қолдик. Бу жимликни ва ўртамиздаги иймоний муҳитни туйғуси ақлидан тезоброқ бўлган бир биродаримиз қўполгина қилиб, озорли сўзлари билан бузиб ташлади. У менга қараб:

– Ака, бу йигитча билан ош-қатиқ бўлиб кетибсиз, деб, гўё асалга тушган туздек мақомни олди. Бизлар эса, бир-биримизга маъноли боқиб, укамдан узр сўраб, тарқалдик.

Ора-орада бўлиб турувчи ломка бу сафар бироз оғирроқ бўлди. Йигитлар яна элакдан тўкилган оқшоқдек тўкилиб, саралари ажралиб кўриниб қолди. Мен анави шубҳали укамни “оқшоқлар” ичидан, кейин саботлилар ичидан излаб тополмай қолдим. Ва шубҳамиз наҳотки тўғри бўлса, деган ўй ҳам айланди менда. Чунки бунақа ломкаларда кўпинча сотқинларни бирор камерага беркитиб қўйишарди.

Йўқ, ундай эмас экан. Тонг отарда оқ чойшабга ўраб, носилкада ташқарига олиб чиқилган аристон ўша укамиз экани маълум бўлди. Мен ич-ичимдан бу сафарги ломкадан анави яҳудийнинг зонадаги “кўзи” бўлган МХХ аблаҳнинг мақсади ўша укамни қатли учунлигини ҳис қилгандай эзилдим. Чунки биродарлар орасидаги кучли фикрли, саботли йигитларимизни қатл қилиш буйруғи келса, зонада умумий ломка уюштирилиб, улар шаҳид қилинарди. Хуллас, укамиз шаҳид қилинган эди.

Орадан хафта ўтиб негадир сектор четида Қуръон ўқигим келди. Худди ўша жой. Сура ҳам ўша Зуҳо эди. Қуръон китобига тушган соядан бир киши келганини сезиб қарадим. Ажабо, бу соя ўша кунда кўнгилга озор берган биродар эди. Юзида бироз хижолатликни сезиш унчалик қийинмас эди. Чунки золимлар томонидан қатл қилинган биродаримизнинг ўлими унга нисбатан шубҳанинг нотўғри эканидан дарак эди. Мен у қўпол биродаримга  ўша сурани шаҳид укамдек тафсир қилиб бердим. У эса унсиз, елка учириб йиғлади. Қачонки бу тафсирни ўша биродаримдан ўрганганимни айтгандим, хўнграганча йиғлаб қўл ювиш хонасига кетди.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ

– “Эй муминлар, агар сизларга бир фосиқ кимса бирон хабар келтирса, сизлар (ҳақиқий аҳволни) билмаган ҳолингизда, бирон қавмга мусибат етказиб қўйиб, қилган ишларингизга афсус-надомат чекиб қолмасликларингиз учун (у фосиқ кимса олиб келган хабарни) аниқлаб-текшириб кўринглар!”        (Ҳужурот:6)

(Шу сурани дилимга муҳрлаб кетган укамни эслаганим – ўша хотиралардан)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

02.04.2022й