Ислом Уммати фақат Халифалик билан буюкликка эришади

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Пайғамбаримиз Муҳаммад с.а.в. нинг Исломга даъватлари натижасида Маккадан Мадинага ҳижратдан сўнг мусулмонларнинг илк сиёсий вужуди ташкил топди. Янги ташкил топган давлат Исломни татбиқ қилди ҳамда мусулмон ва ғайримусулмон фуқаролар ўртасидаги муносабатларни тартибга солди. Натижада Ислом Давлати аҳолиси орасида адолат, хавфсизлик, ишонч ва фаровонлик ҳукм сурди ҳамда у буюклик ва куч-қудратга эга бўлди. Аллоҳнинг Расули с.а.в. Бану Қайнуқо яҳудийларини бир муслимага тажовуз қилганликлари ва мусулмонни ўлдирганлари учун Мадинадан сургун қилдилар ҳамда Бану Нодир яҳудийларини Пайғамбаримиз с.а.в. ни ўлдиришга уринганлари учун қувиб чиқардилар.

Сўнгра Пайғамбаримиз с.а.в. йўлларига эргашган, Исломни тўғри шаклда татбиқ қилган рошид халифалар даври келди.

Абу Бакр Сиддиқ р.а. нинг муртадларга қарши курашларидан олдинги сўзларини эслайлик:

– “Аллоҳга қасамки, агар улар Аллоҳнинг Расули с.а.в. га берган туянинг тушовини бўлса-да менга беришдан бош тортсалар, бунинг учун уларга қарши жанг қиламан!”.

– “Аллоҳга қасамки, намоз ва закотни орасини ажратганларга қарши сўзсиз жанг қиламан!”.

– “Токи тирик эканман, диндан ниманидир ажратиш мумкинми?!”.

Умар ибн Хаттоб қуйидагиларни айтади: “Агар Ироқнинг бирон ерида хачир қоқилиб кетса, қиёмат кунида Аллоҳ мендан: “Эй Умар! Нега йўлни текислаб қўймадинг, деб сўрашидан қўрқаман””.

Хабар қилишларича, Умар р.а. дедилар: “Биз – Аллоҳ Ислом билан азиз қилган халқмиз. Агар азизликни бошқа нарсадан излайдиган бўлсак, Аллоҳ бизни хор қилади”.

Давлатимиз борлигида биз кучли эдик, биз билан ҳисоблашишар эди ва ҳеч бир золим Аллоҳнинг динига ёки мусулмонларга тажовуз қилишга журъат қилолмасди. Улар бизга тажовуз қилишганида эса, қочишга мажбур қиладиган шафқатсиз жавобга дуч келишарди. Биз бутун дунёни 13 аср давомида бошқарган Халифалик сабабли забт этган эдик.

Тарихда бир йилини ҳарбий юришда, бир йилини ҳажда ўтказган Ҳорун ар-Рашид каби халифалар ўтганки, ёмғир ёғдирмай боши узра сузиб юрган булутларга қараб айтар эди: “Қаерга истасангиз ўша ерга ёмғир бўлиб ёғинг, барибир ҳосили бизники бўлади”. Мусулмонлар Ҳорун ар-Рашиднинг Византия императорига нисбатан эгаллаган мардонавор позициясини эслайдилар, халифа унга шундай деб ёзган эди: “Мўминлар амири Ҳорундан Византия кўппаги Никифорга. Жавобимни эшитмайсан, балки кўрасан. Ҳаққа эргашганларга омонлик бўлсин”.

Кофир томонидан хорланган бир аёлнинг “Эй Мўътасим!” деган чақириғига жавобан бутун қўшинни қуроллантирган ва уни халос қилган халифа Мўътасимнинг исми олтин ҳарфлар билан тарихга ёзилган. Мусулмонларнинг бу юришлари натижасида Амория шаҳри фатҳ бўлган эди.

Бизнинг тарихимиз “Аллоҳга қасамки, бундан буён биронта муслимани қўрқувда яшашига йўл қўймайман!” деган сўзлари билан машҳур Қутайба ибн Муслим Боҳилий каби қаҳрамонларга тўла.

Ислом олами Масжидул Ақсо салибчилардан озод бўлмагунича юзида табассум кўринмаган Салоҳиддин Айюбийларни ҳали унутгани йўқ.

Султон Абдулҳамид II нинг Халифалик қарзларини тўлаш эвазига Фаластин ерларини сионистларга сотишни таклиф қилган сионистлар етакчиси Теодор Герцлга берган жавобини ўқинг: “Фаластин ерларини Ислом Давлатидан ажратилишини ва бошқаларга бериб юборилишини кўргандан кўра, баданимга қилич урганим яхшироқ”.

Мусулмон қўшинлари жиноятчи ва золимлар устига юриш қиладиган енгилмас армияга айланиб, Константинопол, Вена ва Россия эшикларини қоқдилар. Шунинг учун мусулмонларнинг давлати мавжуд бўлганида, улар буюкликлари билан шуҳрат қозонганлар, Аллоҳнинг қонунларини татбиқ этиб, мусулмонларнинг ерлари ва муқаддасотларини, номуси ва ҳаётларини ҳимоя қилганлар.

Ҳозирда мусулмонлар Аллоҳ ва Расули с.а.в. ваъда берган Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифаликни қайта тиклаш орқали исломий ҳаётни қайта бошлаш учун “Ҳизб ут-Таҳрир” жамоаси сафида фаолият қилишлари лозим.

Аллоҳ айтади:

وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَيَسۡتَخۡلِفَنَّهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ كَمَا ٱسۡتَخۡلَفَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمۡ دِينَهُمُ ٱلَّذِي ٱرۡتَضَىٰ لَهُمۡ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّنۢ بَعۡدِ خَوۡفِهِمۡ أَمۡنٗاۚ يَعۡبُدُونَنِي لَا يُشۡرِكُونَ بِي شَيۡ‍ٔٗاۚ وَمَن كَفَرَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ

– “Аллоҳ сизлардан иймон келтириб, солиҳ амалларни қилганларга уларни ер юзида худди улардан олдин ўтганларни халифа қилганидек халифа қилишни, улар учун Ўзи рози бўлган динни мустаҳкамлашни ва уларнинг хавф-хатарларидан сўнг омонликни бадал қилиб беришни ваъда қилди. Менгагина ибодат қилурлар ва Менга ҳеч нарсани ширк келтирмаслар. Шундан кейин ҳам ким куфр келтирса, бас, ана ўшалар, ўзлари фосиқлардир”. (Нур:55)

Аллоҳнинг Расули с.а.в. айтадилар:

ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ

“Сўнгра пайғамбарлик минҳожи асосидаги Халифалик бўлади”. (Аҳмад ривояти)

Аллоҳдан Ислом ва рошид Халифалик билан қадамларимизни мустаҳкам қилишини ҳамда мужоҳид ва шаҳидлардан қилишини сўраймиз.

Доктор Холид Абдулкарим Хасан, Фаластин

23 Ражаб 1440 ҳ.й.

13.05.2019й