Вазирлик мансабига ўчлик итоатгўйликнинг бошланишидир
بسم الله الرحمن الرحيم
Роя газетаси:
Вазирлик мансабига ўчлик итоатгўйликнинг бошланишидир
Ҳижрий 1439 йил 7 жумодул-аввал, милодий 2018 йил 24 январ шанба куни «Қудс арабий» веб-сайти нашр қилган хабарда бундай дейилади:
«Душанба куни Марокаш қироли Муҳаммад олтинчининг Саид Амзозийни Миллий таълим, касб-ҳунар таълими, олий таълим ва илмий тадқиқот вазири қилиб тайинлаш маросими пайтида олинган сурат – ижтимоий тармоқларда фаоллар томонидан қаттиқ масхарага сабаб бўлди. Фаоллар янги вазирнинг мансабга тайинлаш маросими чоғида қирол қаршисида ортиқча даражада руку қилганини мазаҳ қилиб, ўрта асрга бориб тақалувчи анъананинг ҳамон давом этаётганини танқиди сифатида суратни бир-бирларига улашишди.
Журналист Юнус Мискин «Лакум» сайтидаги айни танқидий суратга «Марокашдаги янги таълим вазири, ўзининг тайинлаш маросимида тушириб юборган чақасини қидиряпти», дея изоҳ ёзди ҳамда «алҳамдулиллаҳ, давлат моли ишончли қўлларда», дея қўшимча қилди. Абдусамад ибн Ибод исмли яна бир фаол ва журналист айни манзарани «Истивзор (вазирликни тилаш) намози», дея изоҳлади. «Умқул Мағрибий» веб-сайти директори эса, ўз навбатида, «Субҳаналлоҳ, юртдаги сиёсат ва таълим шу даражада итоатгўй бўлиб қолдими?!», деган саволни ўртага ташлади.
Маълумки, қирол Муҳаммад олтинчи душанба куни Дорулбайзо (Касабланка)даги қироллик саройида ҳукумат раиси иштирокида бешта вазирни қабул қилиб, дастурнинг 47 бўлими аҳкомларига мувофиқ, уларни ҳукумат аъзолигига тайинлаган эди.
Роя газетаси шарҳи:
Исломий юртлардаги зараркунанда золим ҳукмдорлар ва уларнинг коррупциячи аъёнларию хизматкорлари – Ислом Умматига, унинг фикрлари ва буюк сақофатига бегонадир. Шу сабабли бу кимсаларнинг хатти-ҳаракатлари мусулмон ёшлар наздида разил, хор, таҳқирланган анъаналарга айланиб қолди. Уларнинг баъзилари вазирлик лавозимига ўч бўлса, баъзилари мансабпарастдир, яна баъзилари зараркунанда малай давлатлар ҳукмдорлари остонасида ялинувчи ёмонлик уламолари бўлса, яна баъзилари академия ва ҳарбий соҳадаги – саробдан бошқа нарса бўлмаган – рутбалар ва унвон ошиқларидир ҳамда молия ва савдо қароқчиларидир… Ўз динларини бошқалар дунёси эвазига сариқ чақага сотган бу мулозимларнинг барчаси, Уммат фарзандларининг масхара қилиш ва латифа айтиш воситаси бўлиб қолишган. Мусулмон ёшлар улардан қўлларини ювиб, қўлтиқларига урган бўлиб, уларни хоинлар, деб танийдилар, касал руҳиятларининг нақадар тубанлигини биладилар.
Ўз ҳукмдорларини кофир Ғарбга малай эканини кўриб турган Уммат ва унинг холис қудрат аҳли учун бу каби рувайбизаларга, уларнинг сарой аъёнларию тарафдорларига қарши қўзғалиш вақти аллақачон келди. Барчалари оёққа туриб, уларни тахтларидан ағдариб ташламоқлари ва харобалари узра Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифаликни барпо этмоқлари лозим. Ушбу Халифаликкина Умматнинг улуғлигини, куч-қудрати ва ҳурматини қайта тиклайди ҳамда унинг башариятни ботил системалар ва бузуқ динларга эмас, балки ёлғиз Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таолога қайта қуллик қилишга етаклашдек ролини қайта олиб беради.
Роя газетасининг 2018 йил 7 феврал чоршанба кунги 168-сонидан
