بِسْـــمِ اللهِ الرَّحْمٰـــنِ الرَّحِيـــم

Роя газетаси:

Халифалик ақл ва зеҳнлар маҳсули эмас, балки қиёмат кунининг эгаси бўлган Аллоҳнинг ваҳисидир

Сулаймон Дасис қаламига мансуб

Бугун мусулмонлар фавқулодда бир вазиятда, ғайритабиий аҳволда ҳаёт кечирмоқдалар. Уларнинг ҳаёт ва турмуш тарзлари ҳозирги замон тузумларида намоёндир. Зеро, бу тузумларни маълум бир чегараларга эга бўлган ва ўша чегаралари ватан, дея аталган давлатлар татбиқ қилмоқда. Уларнинг ҳар бири ранг-баранг латталарни ўз қитъасининг рамзи сифатида, байроқ қилиб олишган. Бугун мусулмонлар яшаётган мана шу тузум ва сиёсатлар, мужтаҳидларнинг Ислом асосидаги ижтиҳодларидан келиб чиқмаган. Балки, барча каттаю кичикка, олим тугул, ҳатто жоҳилга ҳам шу нарса аёнки, мустамлакачилар томонидан чизилган ушбу чегаралар ҳамда ҳукмдорлар томонидан Уммат ҳаётида татбиқ қилинаётган ушбу қонун, дастур ва режимлар – Ғарб мустамлакачилари қолдирган меросдир. Зеро, Ғарб – Ислом Умматидан дини билан ҳукм юритиш ҳуқуқини тортиб олди, таълим дастурини ўзгартирди ҳамда ўз сақофатини Исломий Уммат ҳаётининг ҳар бир соҳасига киритди. Демак, айта оламизки, бугун исломий юртларда одамлар ҳаётини тартибга солаётган тузум, қонун ва дастурлар уларга зўрлаб тиқиштирилган бўлиб, уларнинг ақидаларидан балқиб чиқмаган. Лекин, бир гапни айтиш нотўғри, яъни воқега мослашиб, замондан ортда қолмаслигимиз керак, чунки булар янги замон тузумлари бўлиб, Ислом шу замонга етиб олиши лозим, мусулмонлар ижтиҳод қилиб, воқега мос келадиган тузум ва қонунларни истинбот қилиб беришлари керак, дейилмайди. Агар бу гап айтиладиган бўлса, буни воқени муолажа қилиш учун шу воқе ташқарисидан келган Ислом ҳақиқатига зид бўлган мағлубият, деб айта оламиз. Бундай гапларни оятда

﴿الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْوًا وَلَعِبًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا﴾

«Динларини ўйин-ҳазил қилиб, ҳаёти дунёга алданиб қолган кимсалардир»      [Анъом 70]

дея, айтилганидек, ўшандай сифатга рози бўлган ҳукмдорларнинг ноғорасига ўйнайдиган кимсаларгина айтади.

Бугунги кундаги ватанлар Қуръон ёки Суннат нусуслари далолати натижасида келиб чиқмаган. Балки уларнинг барчаси – Умматни бўлиб, майда-чуйда давлатларга парчалаб юборган ҳамда ораларига манфур сохта чегараларни тортган Сайкс-Пико битими маҳсулидир. Шунингдек, Исломда ватанпарварлик тушунчасини қувватловчи ва унга тарғиб қилувчи бирор ишора-далил йўқ. Билъакс, мусулмонларнинг парчаланишини қоралаган, бир неча давлат ва вужудларга бўлинишини ҳаром қилган ҳамда битта амир остида ва битта давлат соясида яшашларини буюрган нусуслар мавжуд. Ислом мусулмонлар бирлигини бузмоқчи бўлган кимсани ҳатто қатл қилишга буюрганини кўрамиз:

«إِذَا كُنْتُمْ عَلَى جَمَاعَةٍ، فجَاءَ مَنْ يُفَرِّقُ جَمَاعَتَكُمْ وَيَشُقُّ عَصَاكُمْ، فَاقْتُلُوهُ كَائِنًا مَنْ كَانَ»

«Битта жамоада жамланиб турган пайтингизда бирортаси келиб, бирлигингизни бузмоқчи ёки жамоатингизни бўлмоқчи бўлса, ким бўлишидан қатъий назар уни ўлдиринглар».

Шулардан кейин ҳам бирор мўмин киши – воқе билан ҳамқадам юрган ҳолда – ватанга бўлган эҳтиёж ва уни молию жони билан ҳимоя қилиш шахсларнинг имонидандир, дейиши мумкинми?! Ахир, вожиб ва фарз аҳкомларни татбиқ этиш қийинлашиб кетди, деган ҳужжат билан мустамлакачи кофирлар бизга зўрлаб тиқиштирган инсон томонидан ўйлаб топилган куфр тузумларига қандай рози бўляпмиз?! Қандай қилиб, бундай вазъий қонунларни татбиқ қилиш осон, Исломни ва унинг покиза шариатини татбиқ қилиш эса, қийин деяпмиз?! Қандай қилиб, баъзиларимизга исломий юртларда куфрни татбиқ қилиш осон, Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло мукаммал қилиб, Ўзи рози бўлиб берган Исломни татбиқ қилиш қийин, деган хаёл келади?!

Аллоҳ ушбу динни бизга илтифот қилиб, осон қилиб берди ва унга аввалги зотларимиз имон келтирдилар, битта давлатда тўла татбиқ қилдилар… Шу дин билан Уммат куч-қудратли бўлиб, инсонлар учун чиқарилган энг яхши Умматга айланди. Жиҳод Уммати сифатида юртларни фатҳ қилди ва улар устидан Аллоҳ Таолонинг аҳкомлари билан ҳукм юритди, ниҳоят Ислом ер юзининг жуда кўп ерларида татбиқ қиланадиган бўлди.

Аммо бугун Ислом Уммати ғайриоддий ҳаётда яшамоқда. Унинг устидан Ислом душманлари ҳукм юритяпти… мусулмонлар ҳар жойда репрессия қилинадиган бўлиб қолди… Хўш, бундан қутулмоқ йўли борми, қандай уйғониш мумкин?! Ҳа, ушбу Умматнинг кечаги аҳволи қандай тузатилган бўлса, бугун ҳам унинг аҳволи шундай тузатилади. Росулуллоҳ A

«إِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ شَيْئَيْنِ لَنْتَضِلُّوابَعْدَهُمَا: كِتَابَ اللَّهِ وَسُنَّتِي»

деганлар, демак, Умматни қутқариш аср талабларига мос ҳеч қандай лойиҳа ва муқобил нарсалар билан эмас, фақат Ислом билан ва Ислом асосида бўлади. Биз ваҳига эргашишга, Росулуллоҳ Aнинг минҳожларидан юриб, ул зотнинг тариқатларини маҳкам ушлашга буюрилганмиз. Чунки динимиз билан азиз-кучли, Ислом динисиз хор-заиф бўламиз.

﴿قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي﴾

«Айтинг – менинг йўлим шудир, мен Аллоҳга даъват қиламан, мен ва менга эргашган кишилар аниқ ҳужжат-ишончга эгамиз»                         [Юсуф 108]

Зотан, Росулуллоҳ Aнинг тариқатлари хаёлий шиор ҳам, фаразий ақида ҳам эмас. Балки, унинг белгилари аниқ бўлиб, эргашиш лозим бўлган шаръий нусуслардан иборат Роббимиз ваҳисига бино бўлгандир. Шу боис бизнинг бугунги вазифамиз Исломни тўғри тушунишдан ҳамда Ислом ақидасига қурилган тиниқ тасаввурни чизиб олишдан иборат. Сўнг худди Росулуллоҳ A ҳизб ташкил қилиб, уни Арқам ибн Арқам ҳовлисида Ислом билан сақофатлаганлари каби, бир ҳизбни ташкил қилмоғимиз лозим. Сўнг ўз лойиҳамизга нисбатан жамоатчилик фикрини пайдо қилиш учун инсонларга таъсир ўтказишимиз даркор. Ана шундан кейингина Набий A куч-қудрат аҳлидан нусрат талаб қилиб, Мадинаи Мунавварада давлат барпо этганлари ва Исломни татбиқ этиб, бутун оламга етказганлари каби, куч-қудрат аҳлидан нусрат талаб қиламиз. Бирдан-бир эргашишимиз лозим бўлган тариқат мана шудир. Чунки шу тариқатни Росулуллоҳ A Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таолодан ваҳи сифатида олдилар ва шу ваҳи асосида давлат барпо қилдилар. Бугун мусулмонлар буюк фарзни амалга ошириш учун амал қилишлари шарт бўлган вожиб мана шу. Зеро, бу буюк фарз билан жазо-ҳадлар ижро этилади ва бошқа фарзлар ҳам адо топади. Огоҳ бўлингки, бу Ислом ва мусулмонлар давлатидир, Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифалик давлатидир. Биз усиз халос бўлолмаймиз, усиз юртларимиз бирлашмайди, усиз Ислом ва мусулмонлар дахлсизлиги ҳимояланмайди. Демакки, эргашиши лозим бўлган ягона йўл мана шу.

﴿وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ﴾

«Албатта, мана шу Менинг Тўғри Йўлимдир. Бас, шу йўлга эргашинглар! (Бошқа) йўлларга эргашмангизки, улар сизларни Унинг йўлидан узиб қўяр. Шояд тақво қилсангиз, деб сизларни мана шу нарсаларга буюрди»          [Анъом 153]

««الخلافة «халифалик» сўзи خَلَفَ يَخْلِفُ дан эмас. Йўқ, бу сўзни Росулуллоҳ A қуйидаги ҳадисларида қўллаганлар:

«كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمُ الأَنْبِيَاءُ، كُلَّمَا هَلَكَ نَبِيٌّ خَلَفَهُ نَبِيٌّ، وَإِنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي، وَسَتَكُونُ خُلَفَاءُ فَتَكْثُرُ، قَالُوا: فَمَا تَأْمُرُنَا؟ قَالَ: فُوا بِبَيْعَةِ الأَوَّلِ فَالأَوَّلِ، وَأَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ سَائِلُهُمْ عَمَّا اسْتَرْعَاهُمْ»

«Бани Исроилга пайғамбарлар сиёсат юргизарди. Қачон бир пайғамбар ҳалок бўлса, ортидан бошқа бир пайғамбар келарди. Мендан кейин эса пайғамбар йўқ. Халифалар бўлади ва улар кўпайиб кетади. Шунда: бизга нимани буюрасиз? – дейишган эди, айтдиларки: биринчисининг, фақатгина биринчисининг байъатига вафо қилинглар ва уларнинг ҳақларини беринглар, зеро Аллоҳ улардан фуқарони қандай бошқарганлари ҳақида сўрайди». Ушбу ҳадисда мусулмонлар давлати Халифалик бўлишига очиқ ишора бор. Бас, Халифалик мияларни қотирадиган хомхаёл ҳам, авлодларга айтиб бериладиган тарих ҳам эмас. Балки Халифалик фарз, ваъда, башоратдирки, Аллоҳ истаса-албатта бўлади.

Халифаликнинг ўз кишилари бор. Халифаликни барпо этиш йўлини билиб, шу йўлдан юриб, ундан қилча четга чиқмаётган ушбу эр кишилари, ҳақни рўёбга чиқариш ва динни азиз қилиш йўлида молу жонларини фидо этмоққа Аллоҳ ва Росулига аҳд-паймон берганлар. Бу эр кишилар ўз масалаларига имон-ишончдадирлар, уни ҳал этишни ўзларининг ҳаёт-мамот масалалари, деб биладилар. Огоҳ бўлингизки, бу Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифаликни барпо этиш орқали исломий ҳаётни қайта бошлаш масаласидир. Улар Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таолонинг ваъдаси ва Росули Aнинг башоратларини рўёбга чиқариш йўлида, кунларни тунларга улаб меҳнат қилмоқдалар, ёрдамсиз қолдирганлар уларга зарар етказиша олмайди. Дарҳақиқат, ушбу Ҳизб ут-Таҳрир ёшлари Уммат билан биргаликда қадам ташлашга қодир бўлдилар. Буюк ғояларига етиш йўлида Росулуллоҳ Aнинг минҳожларини ўзларига фикрат ва тариқат қилиб олдилар. Натижада, Уммат ҳам улар билан бирга юрди ва уларни ўз бағрига олди, эгнига ёпишган чанг-ғуборларни қоқиб фориғ бўлди, Ҳизб ва Уммат бугун Пайғамбарлик минҳожи асосидаги иккинчи рошид Халифалик давлати барпо бўлиши остонасида турибди, бунга кўз билан қовоқ ўртасича масофа қолди, у Аллоҳнинг изни ила яқинда албатта барпо бўлади. Ўша кунда мўминлар Аллоҳнинг нусрати сабабли шодланурлар.

﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ﴾

«Аллоҳ Ўз ишида ғолибдир, лекин одамларнинг кўплари (буни) билмайдилар»   [Юсуф 21]

Роя газетасининг 2018 йил 10 январ чоршанба кунги 164-сонидан