بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Аллоҳ ғалаба ва мағлубиятни одамлар орасида айлантириб турур

Тарихда ҳажмига кўра кичикроқ бир қалъа қаршисига улкан қўшин тўпланибди. Қўшин бу қалъага етиб келгунича каттароқ ва мустаҳкамроқ қалъаларни забт этган эди. Бу кичик қалъадаги жангчилар сони душман жангчилари сонидан бир неча баробар оз ва қурол-яроғлари ҳам етарли эмасди. Воқеликни кўрган одам қалъа битта ҳужумга ҳам дош бера олмаслигига шубҳа қилмаган бўларди. Қалъа ичидагилар ҳам тақдирга тан берган эдилар. Лекин қалъа қўмондони бошқача фикрда эди. У таслим бўлмасдан жанг қилишни буюрди. Шунда қўл остидагилар қўмондондан: “Сиз шундай улкан қўшин билан жанг қилиб ғалаба қозонмоқчимисиз?” – деб сўрашибди. Қўмондон бунга жавобан: “Нима, сиз ғалабага кўзингиз етсагина жанг қиласизми? Ғалабага ишониш керак эмасми?” – деган экан. Шундай қилиб, қалъа мудофааланиш учун жанг қилибди ҳамда ўта оғир жанглардан ва кўплаб мардларнинг қурбонликларидан сўнг ғалабага эришибди.

Бугун Ислом Умматининг ҳолати ана шу кичик қалъа тушиб қолган ҳолатга ўхшайди. Ислом Уммати қаршисида ўта қудратли душман турибди. Бу душман кофир Ғарб ва унинг хизматкорлари бўлмиш мусулмонлар устига ўтириб олган золим ҳукмдорлардир. Юзаки қараганда, бу душманни енгиш амримаҳолдек кўринади. Чунки бугун Ғарб сақофати, фикр ва тушунчалари дунё устидан ҳукмронлик қилмоқда. Ғарбча дунёқараш ва фикрлаш одамлар онгига доимий равишда сингдириб келиняпти. Ғарбнинг ҳарбий устунлиги ҳам сезиларли даражада. Унинг ҳарбий базалари деярли барча исломий юртларда мавжуд бўлиб турибди. Бошқа соҳаларда ҳам Ғарб мусулмонлардан анча илгарилаб кетган. Бундан ташқари, Ғарбнинг исломий юртлардаги манфаатларини мусулмонлар ҳукмдорлари тиш-тирноқлари билан ҳимоя қилмоқдалар. Буларнинг барчасини кўрган инсон Ғарбни мусулмонлар ерларидан ҳайдаб чиқаришни ҳеч қандай имконияти йўқ, деб ўйлайди. Воқеликдан таъсирланган инсонгина мана шундай хато хулосага келиши мумкин. Ҳукмни воқеликдан оладиган мусулмонгина кофир Ғарб устидан ғалаба қозонишни ҳатто хаёлига ҳам келтира олмайди.

Аслида, Ғарбнинг аҳволи кундан-кунга оғирлашиб боряпти. Буни халқаро сиёсатни кузатиб бораётган онгли кишилар кўриб турибди. Биз бунга чуқур киришмаймиз ва асосий жиҳатга тўхталамиз холос. Ғарб экспорт қилаётган демократия бугунга келиб деярли ҳеч қаерда илиқ қарши олинмай қўйди. Одамлар демократиянинг бузуқ система эканлигини, уни инсонлар ҳаётини бошқаришга нолойиқлигини, у чақираётган динни ҳаётдан ажратиш принципи охир-оқибат одамлар бошига бало бўлаётганини тобора теранроқ идрок этишяпти. Шунингдек, демократия ниқоби остида одамлар доимий равишда алданишдан жуда чарчадилар ва унинг ўрнига алтернатив тузум борасида фикрлаш жараёни аллақачон ишга тушиб бўлган. Хулоса шуки, Ғарб фикрий ва ҳазорий жиҳатдан қақшатқич мағлубиятга учрамоқда. Унга бирдан-бир тиргак бўлаётган нарса унинг моддий қуввати холос. Бошқа суянадиган нарсаси қолмади. Лекин тарихдан биламизки, Византия ва Форс империялари моддий қувват борасида ўзидан заифроқ бўлган Ислом Давлатига мағлуб бўлган. Чунки бу империялар фикрий ва ҳазорий жиҳатдан заиф эдилар, улар буюк Ислом мафкураси олдида дош бера олмадилар.

Мусулмонлар ҳукмдорлари ҳам Ғарбга худди бир чўпга суяниб олган одамдек ишонмоқдалар, бироқ бу чўп жуда мўртлашиб қолганидан уларнинг хабари йўқ. Демак, мусулмонлар кўринишидан ҳайбатли, лекин ич-ичидан чириб битган, битта ҳал қилувчи зарбага дош бера олмайдиган душманга қарши турибдилар ҳамда ана шу ҳал қилувчи зарбани бериш учун тайёргарлик кўрмоқдалар. Дунё саҳнасидан Ғарбнинг чириб битган системасини сиқиб чиқаришга жуда яқин турибдилар. Буни халқаро сиёсатни тиниқ идрок қилаётган ҳар бир киши кўриб турибди. Шунинг учун мусулмонлар Ғарб моддий қувватининг кучли эканлигига алданиб қолмасликлари керак ва ғалаба қозонишга қаттиқ ишонган ҳолда Ислом системасини ҳаёт майдонига яна қайтариш йўлидаги фаолиятларини кучайтиришлари лозим. Бугун Ғарб ғолибдир, лекин бу мангу давом этмайди. Зеро, Аллоҳ Таоло айтади:

إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ

– “Агар сизларга жароҳат етган бўлса, у қавмга ҳам худди шундай жароҳат етган. Бу кунларни (яъни ғалаба ва мағлубият кунларини) одамлар орасида айлантириб турамиз”. (Оли Имрон: 140)

Шундай экан, ғалабага қатъий ишонмоқ лозим. Бир миллат бугун ғолиб бўлса ва айниқса, у ботил тузум раҳнамоси бўлса, эртага албатта мағлубият аламини тотиб кўриши муқаррар.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси.Фаррух.

24.01.2019й.