بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Барибир сиз гўзалсиз мастура, мўъмина қизлар!

Ушбу мақолани ёзишимга туртки бўлган нарса…, буни сизларга сўз билан тушунтира олмасам керак, лекин шундай бўлса ҳам, қўлимдан келганича сўзлашга қарор қилдим, зеро уммат қалбида, хақиқий мўъмина аёлларнинг тимсоли қандай бўлишлиги кераклигини сал бўлса-да хис қилса.

youtube.com видеопорталини кузатиб туриб, бундан бир неча йил муқаддам “Озодлик” радиоси эфирга берган, “Панжара ортида ўқилган никоҳ” деб номланган бир суҳбат эътиборимни тортди. Видеода, диний сабаб билан Каримовнинг зулмига учраб қамоқда ўтирган маҳбусларга, очиқда юрган ёш қизлар бориб хотин бўлиб, эрга тегаётгани гапирилган ва асли Бухородан бўлган, Ҳизб ут-Таҳрир гуруҳига аъзолиги учун қамалган Жамшид исмли биродаримизга, Тошкентлик Шахло исмли қиз турмушга чиққанлигини алоҳида айтиб ўтиб, ўша муслима, муҳсина, қаҳрамон синглимиз Шахло билан суҳбат қилган. Мен аввал ушбу суҳбатни бу ерда ёзув холатида келтиришни жазм қилган эдим лекин…, бу каби Ислом учун бутун ҳаётини фидо қила оладиган муслималар орамизда хали ҳам борлигидан кўзим ёшланиб, айнан шу кўринишдаги бир воқеани Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам олдиларида бўлиб ўтганини эсладим ва ўша воқеани сизлар билан баҳам кўргим келди.

“Саҳиҳ” Муслимда, Исҳоқ ибн Умар йўли билан шундай хикоя келади,

“Кунларнинг бирида Ансорлардан бир киши, Пайғамбар алайҳиссаломнинг олдиларига келди, унинг қизини эри ўлиб қолган эди. У киши келиб, Пайғамбар алайҳиссаломни ўша бева қизига уйланишини таклиф қилиб келганини айтди. Пайғамбар алайҳиссалом “Ҳа” – дедилар. Шунда халиги Ансорий кишининг юзида қувонч барқ уриб кетди, чунки унинг қизи Пайғамбар алайҳиссаломдек зотга хотин бўладиган эди. Шунда Пайғамбар алайҳиссалом “Лекин қизингни ўзим хотин қилиб олмайман” – дедилар. Отанинг юзидаги қувонч тезда сўнди ва сўради “Унда ким учун хотин қилиб берасиз” – деди. Пайғамбар алайҳиссалом “Қизингни Жулайбибга никоҳлаб бераман” – дедилар. Тасаввур қилиб кўринг, хеч қандай молу дунёси, унчалик чиройи ҳам бўлмаган, уйи ҳам йўқ, хеч нарсаси йўқ киши. Шунда халиги ота “Ё Росулаллоҳ Жулайбибга берасизми? Мен бориб олдин онасидан бир сўраб келай” деб чиқиб кетди. Уйига бориб, бўлган воқеани қизнинг онасига айтди. Қизнинг онаси аёллигига бориб, эшитган захоти “Жулайбиб?! Асло Жулайбибга бермайман қизимни, ахир биз фалончи, фалончиларнинг совчиларини қайтариб юбордик, энди шу хеч нимаси йўқ қашшоқ Жулайбибга берамизми?!” – деди. Хотинининг бу гапларидан отанинг кўнгли ғамга ботди ва Пайғамбар алайҳиссаломга буни айтиш учун отланмоқчи бўлиб турганида… орқасидан қизининг овозини эшитди, “Отажон, мени фалончи фалончиларга бермадингиз, лекин сизга Пайғамбар алайҳиссалом бир ишни айтганида, унга итоат қилишдан бош тортасизми? Пайғамбар алайҳиссалом айтганлари учун, мен ўз жонимни, ҳаётимни ўша қашшоқ, хеч нимаси йўққа фидо қилгум. Сиз, отажон Пайғамбар алайҳиссаломнинг амрларини қайтаришни ақлга тўғри келувчи иш деб ўйлайсизми?! Мени Пайғамбар алайҳиссаломнинг ихтиёрига топширинг, у зот, асло умматларининг зиёнига иш қилмайдилар” – деди. Саҳобиялар шундай зотлар эдилар! Кейин ота Пайғамбар алайҳиссаломнинг олдиларига келди ва “Қизимни ўзингиз айтгандек никоҳланг, биз розимиз” – деди. Пайғамбар алайҳиссалом Жулайбибни чақиртирдилар ва икковларига никоҳ ўқидилар ва икки қўлларини кўтариб Аллоҳга дуо қилдилар, “Эй Аллоҳ, ушбу Жулайбибнинг оиласини, ҳаётини яхши қилгин, унинг ҳаётига яхшиликни Ўзинг тўккин! “

Шундан кейин, ушбу никоҳдан бир неча кун ўтиб, Пайғамбар алайҳиссалом саҳобалар билан бир жиҳодга чиқдилар, Жулайбиб ҳам у киши билан бирга чиқди. Жиҳод тугагандан сўнг, кишилар ўзаларига яқинларни қидириб жиҳод майдонига югурдилар. Жулайбибни хеч ким қидирмас эди, унинг хотинидан бошқа хеч кими йўқ, бойлиги ҳам, моли ҳам йўқ эди. Пайғамбар алайҳиссалом “биронтангиз йўқотганини топдими?” – деб сўрадилар. Одамлар, “мен фалончини, мен фалончини топдим” дейишди. Пайғамбар алайҳиссалом эса, “мен Жулайбибни топмадим. Туринглар уни қидиринглар” – дедилар. Уни қидириб, яқин жойда шаҳид бўлиб ётгани холида топишди. Пайғамбар алайҳиссалом Жулайбибнинг шаҳид танаси олдига келдилар, “Эй Жулайбиб, сен мендансан, мен сенданман” – дедилар. Ва шаҳиднинг олдига ўтириб, унинг муборак танасини қўллари билан кўтардилар. Анас (Розияллоҳу анҳу) айтади, Жулайбибнинг танасини Пайғамбар алайҳиссалом ўзлари кўтариб келдилар, биз қабр қазидик, уни ўзлари қабрга ётқиздилар. Жулайбибнинг орқасида қолган бевасига эса, иддаси чиққан замон, энг обрўли саҳобалар совчи қўйишга шошилишди.” (Муслим “Саҳиҳ” да ривоят қилган)

Аллоҳу Акбар! Бу инсонлар, бу саҳобиялар қандай аёл эди?! Бу каби мисоллар Пайғамбар алайҳиссаломнинг сийратини ўқисангиз кўплаб учратасиз. Бу аёлни, ҳаётини шундай одамга бағишлашга нима мажбур қилди?! Пайғамбар алайҳиссаломнинг нимасидан қўрқарди? Валлоҳи, бу зотлар Пайғамбар алайҳиссаломдан қўрққанлигидан эмас, балки у зотнинг гапларини Аллоҳнинг буйруғи, деб хисоблаганлиги учун шундай қилдилар.

Яна ўзимизнинг замонимизга, юқоридаги Шахло синглимизнинг холига қайтсак. Бу синглимизни бу даражада, хозирги замонда одамлар онгига сиғдира олмайдиган, худди бошқа сайёрадан келган одамга қарагандек қаралаётган бу синглимизни бу ишни қилишга нима мажбур қилди?! Бу фақатгина Пайғамбар алайҳиссаломнинг ҳаётида бўлган воқеалар, гапирилиб ўтиб кетадиган ривоятлар эмас, балки бу воқеалар, мусулмон умматининг ҳаёт тарзи, айнан шундай Ислом билан яшаш, айнан шундай итоат билан яшаш инсонни хақиқий бахт – саодатга олиб чиқади, деб ишонишнинг самараси эмасми?!

Биз ушбу Шахло синглимизга ва бошқа, яқинлари куфр зулмидан озор топаётган мусулмон опа – сингилларимизга айтадиганимиз. Сизларга Аллоҳнинг жаннати муборак бўлсин! Сизларга Хадичанинг, Оишанинг, Умму Саламанинг, Фотиманинг ва бошқа оналаримизнинг (Розия Аллоҳу анҳунна ажмаъин) иймони каби буюк иймон муборак бўлсин! Сизларга, Ислом учун жонини фидо қила олган, Ёсирнинг онаси Сумайянинг иймони каби иймон муборак бўлсин! Сизларга, ўша Жулайбибга ўзини фидо қила олган буюк саҳобиянинг иймони муборак бўлсин!

Эй муслима опа – сингилларимиз, албатта шуни билингларки, ушбу қилаётган фидоийлигингиз асло бехуда қолмайди, бу ишларнинг албатта жавоби, хоҳ бу дунёда мусулмонлар нусрати билан, ёки охират дунёсида сизларнинг абадий бахт – саодат тахтида сийланишингиз билан ажрлангусидур.

أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ

“Огоҳ бўлингким Аллоҳнинг нусрати яқиндир”

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Муслим

16.12.2013й.