Таъзия

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

Сабр ва матонат тимсоли бўлган онахоннинг вафоти

    10 март куни, Наманган аҳли ва уни танигувчилар учун қайғули хабар тарқалди. 2009 йил Қоровулбозордаги зулм остида шаҳид қилинган биродаримиз Пўлатов Баҳром (1974 й.) нинг онаси Юсупова Муҳаррамхон ая бу дунёдан кўз юмдилар. Жаноза намози Наманган шаҳрида ўқилди.

    Муҳаррамхон ая ҳаёти давомида сабр, матонат ва эътиқод намунаси бўлиб яшаган онахонлардан эдилар. У киши фақатгина ўз фарзандларининг эмас, балки ҳақ йўлида даъват юкини кўтарган кўплаб йигитларнинг ҳам меҳрибон онасига айланган эдилар. Даъват юкини кўтарган йигитларни “ўғилларим” дея иззат-икром билан қарши олар, уларга моддий ва маънавий таянч бўлиб турар эдилар.

   У онахонимизнинг ҳаёти имтиҳонларга тўла бўлди. Фарзанди Баҳром Юсупов ҳақ йўлида юриб, зулмга қарши турди. Оқибатда у 2009 йил Қораувулбозорда зулм остида шаҳид қилинди. Она учун энг оғир дард — фарзанд доғини кўтаришдир. Бироқ Муҳаррамхон ая бу мусибатни ҳақиқий мўмина онага хос сабр ва матонат билан қарши олдилар. У киши нафақат фарзандини йўқотиш дардини кўтарди, балки ўзи ҳам зулмдан четда қолмади. Қамоқдаги ўғли ва биродарларни ҳимоя қилиб, ҳақни талаб қилиб чиққани учун ҳокимият идоралари босимига дуч келди. 2006 йилда қамалиб, икки йилга яқин зиндон азобини тортди. Фақат оғир касаллик — жигар сиррози туфайли 2008 йилда озодликка чиқди.

    Бироқ бу машаққатлар онахоннинг руҳини синдира олмади. У киши то умрининг сўнггигача сабру матонат билан ўз эътиқодида собит қолдилар.

Муҳаррамхон ая каби оналар — уммат тарихида алоҳида ўрин, алоҳида эҳтиромга эга. Улар фарзандларини ҳақ йўлида тарбиялайди, мусибат келганда эса сабр ва шукр билан қарши олади. Бундай оналарнинг ҳаёти бизга сабр, иймон ва матонатнинг қандай бўлиши кераклигини кўрсатади.

    Аллоҳ таоло Муҳаррамхон аянинг гуноҳларини мағфират қилсин, қабрларини нурга тўлдирсин ва солиҳ бандалари қаторида қилсин. Фарзанди Баҳром биродар билан жаннатларда – Фирдавсул-аълоларда жам қилсин.

Фарзандларига, яқинларига ва барча дўсту биродарларига Аллоҳдан чиройли сабр ато этишини сўраймиз.

Сўнггида айтиладиган энг муносиб сўз эса:

‎﴿إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ﴾

“Албатта, биз Аллоҳникимиз ва албатта, биз Унга қайтгувчилармиз”