ИСЛОМ ДАВРИ КЕЛДИ, У ҚУВВАТГА КИРИБ МУСТАҲКАМ ЎРНАШДИ ВА ЯНГИДАН ХАЛИФАЛИК ДАВРИ БОШЛАНДИ

Рисолат соҳиби бўлган Умматнинг ҳаёти пайдо бўлиш ва уйғониш ёки қолоқлашиш, тугаш ва йўқ бўлишда рисолатига боғлиқдир. Агар у тойилса, аввалги ҳолига фақат ўз рисолати билангина қайтади. Рисолат бу мукаммал Ислом бўлиб, у ақида ва ҳаётнинг барча жиҳатларини қамраб олган қонунлардан иборат. Бу қонунлар шахс ва жамиятнинг ишларини ҳамда давлатнинг ички ва ташқи ишларини тартиблаштиради. Рисолат яна Аллоҳнинг ушбу каломини

«У (Аллоҳ) омийлар орасига ўзларида бўлган, уларга (Қуръон) оятларини тиловат қиладиган, уларни поклайдиган ҳамда уларга Китоб-Қуръон ва Ҳикмат-Ҳадисни ўргатадиган бир пайғамбарни (яъни Муҳаммад алайҳис-саломни) юборган зотдир. Шак-шубҳасиз улар илгари очиқ залолатда эдилар» [Жумъа 2]

тасдиқловчи мукаммал мабдадир.

Ислом жоҳилият даврида ғариб ҳолда бошланди. Мусулмонлар бошланишда озчилик ва бечораҳол бўлиб, одамлар уларга ҳужум қилиб, талаб кетишидан қўрқиб яшашар эди. Сўнг Аллоҳ уларга бошпана бериб, нусрати билан сийлади. Биринчи синов аччиқ бўлиб, қарама-қарши тўлқинлар ҳамда зўравонлик, ёлғон ва қувғинлардан иборат зулматли фитналар уммонида сузар эди. Моддий ва тарғибот тўсиқларининг кўплигига қарамай, Ислом даъвати фикрий жиҳатдан жамият билан ҳамоҳанг бўлиб кетди. Натижада Исломдан бошқасига дин, давлат, яшаш тарзи ва рисолат сифатида рози бўлмайдиган халқ базасига эга кучли гуруҳ пайдо бўлди. Бу гуруҳ рисолатни деб ҳаёт кечирар ва уни деб жон фидо қилар эди. Аллоҳ нафақат мусулмонларга, балки бу давлат соясида яшаётган барча одамларга хотиржамлик, адолат, фаровонлик берди. Бунга қарши Ислом билан куфр ўртасида кураш пайдо бўлди ва бу кураш пайғамбарлик даврида ҳам, Халифалик даврида ҳам давом этди. Сўнг фикрий парчалаш туфайли сиёсий Ислом вужуди тугатилди ва Халифалик қулатилди. Аллоҳга қуллик қилиш гавдаланадиган яшаш тарзини талаб қилган, фикрий ва сиёсий етакчилик ақидаси бўлган Ислом юзлаб йиллар мобайнида нишонга олинди. Бу нишонга олиш узоқ давом этиб, Исломни Умматнинг фикрлари ва келажакка бўлган қарашида тирик ҳолда қайтишини олдини олиш учун альтернативлар ва моддий воситалар ишга солинди. Бу нарса бўлиниш, ўзаро келишмовчилик уруғини сепиш орқали амалга оширилди. Натижада ватанпарварлик, миллатчилик ва қандайдир ирқ-авлодга мансублик каби туйғулар қўзғалди. Сўнг мусулмонлар юртлари майда давлатчаларга бўлиб ташланди. Бу давлатларнинг золим ҳокимлари зулм ўтказишар ва куфр билан ҳукм юритишар эди. Бундай оғир вазият ёвузлик даври тугаб, эзгулик даври бошланганида ҳам давом этди. Бу даврни ХХ аср ўрталарида Ислом таянчи ҳисобланмиш Шомнинг Фаластин юртидан бўлган бир гуруҳ шайхлар бошладилар. Улар қози, мужтаҳид, шайх Тақийюддин Набаҳоний роҳимаҳуллоҳ ва у кишининг қўл остидаги сара зотлар эдилар. Шундан сўнг Уммат ҳаракати ақл ва онг жиҳатидан юксала бошлади ва Ислом мабдасини шакллантирган партияда гавдаланган жамоий ҳаракатга айланди. Бу партия Умматни аввалги сийратига қайтариш учун фикрат ва тариқат асосига барпо бўлди. Бу Умматнинг яхшилиги ва юксалиши – рисолатни ўз бағрига олиши, уни татбиқ қилиши, у билан яшаши, уни оламга олиб чиқишига боғлиқдир. Ўнлаб йиллардан бери бўлаётган бу ҳаракат Уммат онгига ва Ислом билан ҳукм юритишни талаб қилиш, инсонлар ўйлаб топган қонунларни рад этиш атрофида бирикишларига кучли таъсир ўтказди. Бу ҳаракат жонли ва жонсиз нарсаларни ҳалок қилган режимларни улоқтириб ташлашга бўлган даъватда етакчи раҳбар бўлди. Бу даъват ҳозирда мавжуд барча мабдаларнинг сохталигини ва оламнинг бахтсизлигида тутган таъсирини очиб ташлади. Тарихда бу ҳаракат ушбу даъватда биринчилардан ҳисобланади. Чунки у инсониятни бир неча ўн йиллардан бери капитализм олови ва бахтсизлигидан Ислом адолати ва ҳузур-ҳаловатига чиқиш учун оламни Ислом низоми соясида яшашга чақириб келяпти.

Кофир Ғарб Исломий Умматдаги онгли ҳаракатни доимий кузатиб турибди. У Исломни аксарият минтақалардаги жамоатчилик фикрида Уммат интилишларининг энг баланд чўққисига чиққанини кўряпти. Мусулмонларни демократия, кўп партиявийлик, фуқаролик давлати каби ташвиқотлар билан алдаш, ҳатто ўзини исломий деб даъво қилган ёки номигагина исломий бўлиб, амалда кофир Ғарб ташвиқотларини ҳимоя қилаётган ҳаракатларни ҳам йўқ қилишга қаратилган ишлар, буларнинг барчаси улкан исломий лойиҳа пишиб етилганидан дарак бермоқда. Бу инсоният учун альтернатив дунёқараш деган эътиборда ҳамма соҳада Ислом билан бошқаришга қайтишдир. Бу ҳаракат бугунги кунда илмоний демократик капитализм дунёқарашига қарши дунё бўйлаб қўзғалди.

Биз яшаётган ушбу тарихий кунлар ҳал қилувчи кунлар бўлиб, шу кунларда илмоний демократик капитализм ликиллаб турибди. Бир томондан олам уни инкор қилаётган бўлса, иккинчи томондан Исломни ҳаётнинг барча жиҳатлари учун инсониятга альтернатив дунёқараш сифатида кўрмоқда. Бу ҳолат мусулмонларга – улар хоҳ шахслар, хоҳ жамоатлар, хоҳ Уммат бўлсин – Аллоҳ уларга юклаган омонатни адо этиш учун берилган олтин фурсатдир. Қиёмат куни Аллоҳ бу омонат ҳақида улардан сўрайди. Уммат ўз юртидаги репрессив давр устунларига қарши қўзғолонини бошлади. Бу инсоният инкор қилиб, унга қарши қўзғалаётган ва ундан озод бўлишга ҳаракат қилаётган капитализм, демократия, илмоний фуқаролик давлати каби майда зарралар воситасида эмас балки Ислом воситасида озод бўлиш учун қўйилган биринчи қадам бўлди.

Озод дунё ёки биринчи ва иккинчи олам капитализмга қарши қўзғалмоқда. Мусулмонлар орасидаги Ғарб ва унинг ҳазоратидан таъсирланган ҳаракатлар эълон қилинган бу қўзғолонларни дарров илиб олишди. Афсуски улар ичида (мўътадил) исломий ҳаракатлар ҳам бор. Мусулмонлар золим ҳокимлар ва уларнинг ортида турган капиталистик куфр давлатлари кишанларидан ўзларини ҳам, оламни ҳам озод қилиш сари қадам ташлаётган бир вақтда, бу мўътадил ҳаракатлар мусулмонлар тойилишлари учун уларнинг кўз олдига тарқатилган қора тутундир. Ислом Уммати ўзининг ичига кириб олган келгинди тутунлардан огоҳ бўлиб, уларни ҳайдаб юбориши, фақат покиза, холис мусулмон кишинигина қабул қилиши лозим. Зеро у Ислом билан яшайди, уни ҳаётида татбиқ қилади ҳамда уни демократик капитализмга альтернатив ҳазорий лойиҳа сифатида кўтариб чиқади. Бундан ташқари Уммат локомотив олдини тўсадиган ҳар қандай кимсаларни рад қилсинки, улар тарих ғилдираги олдида сочилиб кетган тўзонга айлансинлар. Ёки мўмин бўлиб, Уммат билан бирга ҳаракат қилсинлар. Агар билсалар бу улар учун яхшироқдир.

Албатта ушбу буюк Умматнинг башариятни қайта бахтли-саодатли қилиши учун вақти келди. Лекин бизни йиғлатган ва дилимизни вайрон қилган нарса шуки, бурилиш даври бўлган ушбу тарихий кунларда айрим (мўътадил) исломий ҳаракатлар исломий лойиҳа оқимига қарши Ғарб йўлидан боришмоқда. Улар очиқчасига демократияга, илмоний фуқаролик давлатига чақириб, Аллоҳнинг ҳукмию дастурини ортга улоқтиришмоқда. Ихвон ва Наҳза ҳаракатларининг яқин кунлардаги очиқ баёнотлари ва позициялари – Умматнинг ҳазорий лойиҳаси, яъни пайғамбарлик минҳожидаги тўғри йўлни тутувчи Халифалик уларнинг жонига текканига далолат қилади. Капитализмга қарши қўзғалган оламга хушхабар сифатида айтамизки, Халифалик ва Ислом сизлар кутган бахтдир. Билингки, бу Аллоҳнинг улуғ фарзи, У Зотнинг қатъий ваъдаси ва ишончли пайғамбарининг хушхабаридир. Лекин одамларнинг кўплари буни билмайдилар.

«Бу ер шак-шубҳасиз Аллоҳникидир. Уни Ўзи хоҳлаган бандаларига мерос қилиб берур. Оқибат-натижа эса тақводорларники бўлур» [Аъроф 128]

Саид Асад