Анбиёлар маъсумдирлар, етказиш ва ҳукмда хато қилмайдилар
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
Матбуот баёноти
Анбиёлар маъсумдирлар, етказиш ва ҳукмда хато қилмайдилар
«Сайҳа» газетасининг 2017 йил 28 январ шанба кунги сонида «Маҳдий: Нубувват тажрибаси ҳукмда хатолардан холи эмас» сарлавҳали мақола нашр қилинди. Мақолада бундай сўзлар келган: «Инсоний тажриба хатодан холи бўлмайди, шу жумладан, анбиёлар таржибаси ҳам», «Чунки инсоний тажрибада, шу жумладан, анбиёлар таржибасида ҳукмга оид хатолар топилади…».
Бундай мункар қаршисида биз Ҳизб ут-Таҳрир-Судан вилояти аъзолари бунга ўхшаш гаплардан Аллоҳдан паноҳ сўраймиз ва қуйидагиларни таъкидлаймиз:
Биринчидан: Анбиё ва росуллар олиб келган нарсалар Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло даргоҳидан ваҳидир, инсоний тажриба эмас. Аллоҳ Азза ва Жалла бундай дейди:
كَذَٰلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكَ اللَّـهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
«(Эй Муҳаммад), Азиз ва Ҳаким Аллоҳ сизга ва сиздан аввалги (анбиё)ларга мана шундай ваҳий қилур» [Шуро 3]
Ҳукмда ва бошқа насалардаги инсоний тажрибалар нафс-ҳаводир. Нафс-ҳаво эса доимо залолат ва хатодан холи эмас. Аллоҳ Субҳанаҳу бундай дейди:
ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٍ مِّنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ
«Сўнгра (Эй Муҳаммад), Биз сизни (дин) ишидан бир шариат устида (барқарор) қилдик. Бас, сиз (фақат мана шу шариатга) эргашинг ва билмайдиган кимсаларнинг ҳавойи нафсларига эргашманг!»
[Жосия 18]
Демак, шариат Роббул оламиндан келган ҳукмлардир, шундай бўлгач, қандай қилиб анбиёлар ҳукмда хато қилишлари мумкин, ахир ҳукмлар Роббиларидан келган бўлса?!
Иккинчидан: Анбиё ва росуллар маъсумдирлар. Агар битта масалада маъсум бўлмасликлари мумкин, деган хато келиб чиқса, у ҳолда ҳамма масалада бузилиш мумкин деган хато келиб чиқади. Бундай ҳолатда, нубувват ва рисолатнинг барчаси вайрон бўлади.
Учинчидан: Қуръони Карим Набий САВнинг ёмон кўрилган амални қилмаганига, аксинча, ул зотнинг ҳар бир амаллари фарз, мандуб ва мубоҳ каби Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таолонинг ваҳиси эканига далил келтирди. Аллоҳ Таоло бундай деди:
إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ ۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ
«Мен фақат ўзимга ваҳий қилинган нарсаларгагина эргашурман. Айтинг (эй Муҳаммад): «Кўр билан кўргувчи (залолатда юрувчи билан Аллоҳнинг йўлида юргувчи) киши баробар бўлурми, тафаккур қилмайсизларми?!» [Анъом 50]
Яна бундай дейди:
وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِم بِآيَةٍ قَالُوا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ مِن رَّبِّي ۚ هَـٰذَا بَصَائِرُ مِن رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
«Қачон уларга бирон оят келтирмасангиз, «Ўзинг тўқий қолмайсанми?» дейишади. Айтинг: Мен фақат Роббимдан келган ваҳигагана эргашурман. Бу (Қуръон) имон келтирадиган кавм учун Роббингиз тарафидан кўрсатма, ҳидоят ва раҳматдир» [Аъроф 203]
Шу билан бирга, Росулуллоҳ САВ ҳам мусулмонларга ибрат бўлиб, инсонлар сиёсат, ижтимо, ибодат, муомалот каби бутун ҳаётий ишларида ҳукмларни шу зотдан олардилар. Аллоҳ Азза ва Жалла бундай дейди:
وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّـهَ ۖ إِنَّ اللَّـهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ
«Росулуллоҳ сизларга ато этган нарсани олинглар, у зот сизларни қайтарган нарсадан қайтинглар ва Аллоҳдан қўрқинглар, албатта Аллоҳнинг жазоси қаттиқдир» [Ҳашр 7]
Ҳукмда ёки ҳаётнинг бошқа бирор соҳасида ҳабибимиз САВ келтирган йўлдан бошқа йўлга эргашишнинг ўзи ботил бўлиб, бундай йўл эргашган кимсани ҳалокатга элтади. Биз қонунчилик ишларида Набийимиз САВга эргашишга буюрилганмиз, бу борада ул зотнинг амалларига ва сўзларига эргашамиз, чунки уларнинг барчаси ваҳидир, токи Аллоҳ бизни яхши кўриши ва раҳматига дохил қилиши учун ул зотдан ўрнак оламиз. Аллоҳ Таоло бундай дейди:
قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّـهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّـهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَاللَّـهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
«(Эй Муҳаммад) – агар Аллоҳни севсангиз, менга эргашинглар. Шунда Аллоҳ сизларни севади ва гуноҳларингизни мағфират қилади. Аллоҳ мағфират қилгувчи, меҳрибондир, денг» [Оли Имрон 31]
Тўртинчидан: Бугун исломий юртлардаги мавжуд қонунлар, шу жумладан, Судандаги қонунлар ҳам, нафс-ҳаво устига қурилгандир, ҳатто мустамлакачи кофирлар нафс-ҳаволари устига бино бўлган. Бас, шундай экан, кимда-ким ислоҳни истаса, Уммат орасидаги Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифалик давлатини барпо этиш орқали исломий ҳаётни қайта бошлашга ҳаракат қилаётган холис инсонлар билан бирга ҳаракат қилсин. Аллақачон замони келиб қолган ушбу рошид Халифаликкина Уммат ва унинг етакчиларини залолатдан ва оғир гуноҳлардан сақлайди.
وَاللَّـهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
«Улар Аллоҳнинг нурини оғизлари (яъни беҳуда гаплари) билан ўчирмоқчи бўлурлар. Аллоҳ эса, гарчи кофирлар истамасалар-да, Ўз нурини тўла ёйгувчидир» [Саф 8]
Иброҳим Усмон (Абу Халил)
Ҳизбут Таҳрирнинг Судан
вилоятидаги расмий нотиғи
