“Зиндон хотиралари” туркумидан

Аср садоқати

بسم الله الرحمن الرحيم

– Ҳой, қўшни, энди шундаааай ўтиб кетаверасизми?! Эрингизни қамашганигаям ўн эмас, йигирма йил бўлди. Қизларни ҳам ўзингиз турмушга узатдингиз. Тўйларини ҳам киши билмас қилиб маракадек эпладингиз. Уларга ота, ҳам она бўлиб, ямоқ кийиб, нураган чор девор кулбада гулдек давриз ўтиб кетди. Ростини айтсам ўртоқжон, йигит ўлгурнинг ортидан қамоққа қатнайвериб сўлиган шафтоли бўлиб қолибсиз. У савилдан нима топдизки, ҳозиргача ортидан чопаяпсиз ўртоқ? Ҳа энди бўлди-да! Мен сизга айтсам ўртоқжон ҳалиям кечмас, сизга фалон бой ҳожи ака “оғиз солсаммикин” деяпти, оммааа элчига ўлим йўқ ўртоқ. Беш кунлик дунёда сиз ҳам яйраб қолинг дейман, нима дейсиз опўвси жонидан?

– Айтсам тушунасизми?

– Вой ўлмасам, тушунмей чулчутмидим айтаверинг ўртоқ, тушунаман.

– Мен у кишимдан кечолмийман. Ундан бешта бола топдим. Қизларим, сиз айтгандек бошқаларнинг боласидек орзу ҳавас қилишмасдан, бир пиёла сувга никоҳланиб кетаверишди. Худога шукр, борган жойида тош қотиб, бола-чақали бўлиб, ўзларидан тинчибгина ўтиришибди. Юзимизни ўша бой ҳожи деганингизни қизларидек ерга қаратиб “гап сўз” бўлиб шарманда қилишмади. Худойимга шукр. Ямоқларимга келсак ўртоқжон, авратимни тўсишга яраб турибти, у ёқдаям сўроқ-саволим енгилроқ бўлади, Худо хоҳласа! Қолаверса, унинг умри зиёда бўлсин, умрбод ўтирса, умрбод  қатнейман, бу ёқдаям, у ёқдаям Худойим бирга қилсин, ўртоқ!

– Жудааа жигардан урганаканда-аа, ўртоқ?

– Айтсам тушунмейсиз! Улар Аллоҳ йўлидаги бугуннинг яхшилари, эртанинг азизлари, охират саодатмандлари. Унга елкадош бўлиб ўтиб, розилигини топсам, у дунёда ҳам юр хотин, сенам биргасан, деса бўлди ўртоқ, ўшанда ҳамма қийинчилик эсдан чиқиб, манави шафтоли қоқи юзлар ҳам нурга тўлиб, бахтли-саодатли бўлсам, деб умид қиламан, ўртоқжон!

“Қаёқдаги эртакка ишониб, жинни бўлибсиз! Эссизгина-я, эссизгина! Шундай бойваччага алиштирмадингиз-а қамоқда чириб кетаётган чолингизни. Менгина ўлай ўртоқ, сизга ўшандоқ бойни илинмай”, – дея умидсиз ҳолда хонадонимизни тарк этган бу аёл ҳақида зонага учрашувга келганида сўзларкан, “кампирим” менга бироз хижолат бўлиб қараб: “бунақалар ҳеч тушунмай ўтиб кетаркан-да”, – деб кулимсираб қўйди…   

Ҳа, шундай азизлар! Бизларнинг солиҳаларимиз эски кийиб нолимади, оч қолганида билдирмади, мелисалар “ажраш, тинчийсан” деганларида нотинчликни танладилар. Қиз эдилар, кутиб кампир бўлдилар. Биздан нафақасини сўрамай топганини минглаб километрга, зонама-зона ташидилар. Анави МХХ ва бошқа олабўжиларнинг чақириқ, сўроқ-савол, маломату туҳматларига парвосиз яшадилар. Шаҳар кўрмай вояга етган бизнинг хотинлар Қарши, Тошкент, Бухоро, Навоий, Зарафшону Нукусни кездилару, шаҳарнинг гўзаллигига қиё ҳам боқмай, қамоқларидан нари қайтдилар…

Бугуннинг тарбиясини олган аёллар эри уч кун сафарда бўлса, қўшнининг уйидан қўним топганида бу азизаларимиз йигирма йилга парвосиз сабр қилиб, оммани ҳайратга солдилар. Умидлари Аллоҳнинг ризолигини топмоқ, икки олам саодатидан ўзга нарса бўлмади.

Қисқа айтсак, улар фоҳишалик, эрга хиёнатлар, бузуқлик урчиган жамиятда эрларига садоқати билан танилдилар. Ва бу борада аср садоқатини намоён этдилар. Тиконли симлар ортидан уларнинг ҳаққига мазлум дуоларининг сарасини йўлламоқ биз ғарибларга вожиб бўлди.

Сизлардан Аллоҳ рози бўлсин садоқатли азизаларимиз! 

Момо Ҳавво онамизнинг бундай қизларини мўмин ва муслим эркаклар билан ёнма-ён зикр қилган Аллоҳ Таолога ҳамдлар бўлсин!

إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِينَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا

– “Албатта муслим ва муслималар, мўмин ва мўминалар, итоатгўй эркаклар ва итоатгўй аёллар, ростгўй эркаклар ва ростгўй аёллар, сабр-қаноат қилгувчи эркаклар ва сабр-қаноат қилгувчи аёллар, тавозуъли эркаклар ва тавозуъли аёллар, хайру-садақа қилгувчи эркаклар ва хайру-садақа қилгувчи аёллар, рўза тутгувчи эркаклар ва рўза тутгувчи аёллар, авратларини (ҳаромдан) сақлагувчи эркаклар ва (авратларини ҳаромдан) сақлагувчи аёллар, Аллоҳни кўп зикр қилгувчи эркаклар ва (Аллоҳни кўп) зикр қилгувчи аёллар – улар учун Аллоҳ мағфират ва улуғ мукофот (яъни жаннат) тайёрлаб қўйгандир”.   (Аҳзоб:35)

(Зонадаги дийдорни эслаганим – ўша хотиралардан)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

17.10.2022й